Ένα ιδιότυπο Τουρκικό καλοκαίρι

 

Μέσα στον πυρήνα του φετινού καλοκαιριού, και ενώ στην κοντινή μας φλεγόμενη γειτονιά της Συρίας/της Εγγύς Ανατολής το κλίμα δεν παύει να βαραίνει, η Τουρκία συνεχίζει να δημιουργεί δικούς της κραδασμούς. Πολλούς και εντεινόμενους. Που… μας αφορούν.

Στην άμεση διεπαφή Τουρκίας-Ελλάδας, στο Αιγαίο, κατά πλήρη παραγνώριση του Μνημονίου Παπούλια-Γιλμάζ που πάει δυο δεκαετίες πίσω (κατά την διάρκεια του – τουριστικού, έτσι; – καλοκαιριού και στις μεγάλες γιορτές να μην προκαλούνται εντάσεις με ασκήσεις και παραβιάσεις), με διαδοχικές τουρκικές NOTAM (οι οποίες μάλλον χλιαρά αποκρούσθηκαν από Ελληνικής πλευράς) το Αιγαίο έγινε διάτρητο.

Εντελώς πρόσφατα, τώρα, είχαμε την πληροφορία ότι η Τουρκία προχωρεί σε συνεννοήσεις για την προμήθεια ακόμη αριθμού Ρωσικών ελικοπτέρων τύπου Kamov/Ka-32 προχωρώντας σε περαιτέρω απεξάρτησή της από το βασικό ΝΑΤΟϊκό οπλοστάσιο. Νωρίτερα φέτος, είχαμε την πληροφορία – με πηγή δε τον ίδιο τον Πρόεδρο Πούτιν, στα πλαίσια του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη – ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να παραχωρήσει πυροβολαρχίες αντιαεροπορικών πυραύλων S-400 για χρήση από την Άγκυρα τόσο στην μεθόριο με την Συρία, στο Νότο, και στα Ανατολικά της σύνορα, όσο και στην Δύση – δηλαδή απέναντι από την Ελλάδα. Η αίσθηση μιας «Τουρκίας που συνολικά ξεκόβει» εμπεδώθηκε με την τοποθέτηση του Τούρκου υπουργού Οικονομίας Νιχάτ Ζεϊμπέκσι, στα πλαίσια της Διεθνούς Έκθεσης Σμύρνης, ότι η χώρα του προωθεί την υπογραφή Τελωνειακής Συμφωνίας με την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, η οποία θυμίζουμε περιλαμβάνει Ρωσία, Καζακστάν, Κιργιστάν, Λευκορωσία και Αρμενία, με Γεωργία και Μολδαβία σε ιδιαίτερα καθεστώτα – αλλά στο βάθος υπάρχει ειδική σχέση και με Κίνα.

Σημαίνουν όλα αυτά τα βήματα ότι κάτι αλλάζει ριζικά στην σχέση της Τουρκίας με την Δύση λόγω της εμπλοκής της Αγκυρας στην κρίση της Συρίας και της – πρόδηλης πλέον – προώθησης σχεδιασμών για δημιουργία Κουρδικού Κράτους στα Νότια και Ανατολικά της Τουρκίας; Τελευταία εικόνα την εμπλοκή μεταξύ Αμερικανικών και Τουρκικών δυνάμεων στην άμεσα μεθοριακή ζώνη Τουρκίας/Συρίας, αλλά και η συνεχιζόμενη εκκρεμότητα στην μείζονα Βάση του Ιντσιρλίκ (όπου όχι μόνον οι Αμερικανοί αλλά και οι Γερμανοί αισθάνονται πλέον ελάχιστα καλοδεχούμενοι…).

Το ερωτηματικό αυτό θα βαραίνει!