Ένα Κυπριακό αφήγημα

 

Ηταν κάπως παράξενη η παρουσίαση, από τον Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, στα πλαίσια των διοργανώσεων της διαΝΕΟσις του Δημήτρη Δασκαλόπουλου, της κατάστασης και των προοπτικών της Κυπριακής Δημοκρατίας «μετά την  κρίση» μπροστά σε ένα Ελλαδικό εξ ορισμού κοινού. (Αξιοσημείωτη η σχεδόν απόλυτη απουσία κυβερνητικών παραγόντων, δηλαδή πλην Στέργιου Πιτσιόρλα, ενώ αντιθέτως πολλοί απο την Ν.Δ. – Ντόρα Μπακογιάννη, Γιώργος Κουμουτσάκος, Άδωνις Γεωργιάδης, Βαγγέλης Μεϊμαράκης – ή το Ποτάμι – Σταύρος Θεοδωράκης, Δημήτρης Τσιόδρας, ή ακόμη ο Γιάννης Μανιάτης απο την ΔηΣυμπ).

Ο Γ. Αναστασιάδης βρίσκεται στην τελική ευθεία της προεκλογικής του εκστρατείας για τις Προεδρικές εκλογές στην Κύπρο, όμως… το ακροατήριο ήταν χωρίς δικαίωμα ψήφου γι αυτόν. Οπότε, υπήρχε μια διάχυτη αμηχανία ως προς την στόχευση.

Στο (λιτό) εισαγωγικό του καλωσόρισμα, ο αμφιτρύων Δημητρης Δασκαλόπουλος επωφελήθηκε για  να εξηγήσει τους σκοπούς και την στόχευση της διαΝΕΟσις, στα δεύτερα γενέθλιά της. Απο κει και πέρα, ο Ν. Αναστασιάδης έδωσε μιαν πληρη περιγραφή του πώς η Κύπρος βρέθηκε τον Μάιο του 2011 στο χείλος του γκρεμού (αν όχι λίγο παραπέρα, με το ξήλωμα των συστημικών τραπεζών της…)• πώς περιήλθε σε περιβάλλον Μνημονίου• πώς έκανε με ταχύτητα (και με συνεννόηση των εσωτερικών δυνάμεων) την δημοσιονομική της διόρθωση• πώς κατόρθωσε παρά την διάλυση των τραπεζών να επαναπροσελκυσει επενδύσεις• πώς στηρίχθηκε  και συνεχίζει να στηρίζεται στον ιδιωτικό τομέα•  πώς ακόμη κι όταν βγήκε απο το δικό της Μνημόνιο, το 2015, και ξαναπερπάτησε στις αγορές δεν ανέκοψε τις προσπάθειες μεταρρύθμισης, ιδίως του Δημοσίου• πώς επέλεξε τον δρόμο της χαμηλής φορολογίας…

Δεν απέφυγε ο Κύπριος Πρόεδρος την αναφορά και «στα δύσκολα που απομένουν», ιδίως τα NPLs των τραπεζών. Οπως δεν παρέλειψε και τις αναφορές στην (μια ακόμη…) αδιέξοδη προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, που προσάραξε στο Crans-Montana στην ύφαλο των μηχανισμών ασφαλείας και την Τουρκική αδιαλλαξία: όμως κατέστησε φανερό ότι ο ίδιος έχει την πεποίθηση ότι αυτός, ο τελευταίος γύρος συνομιλιών υπό την αιγίδα του Γ.Γ. του ΟΗΕ, άφησε πίσω σημαντικό κεκτημένο. Που μπορεί (πρέπει;) να έχει συνέχεια.

Συμπέρασμα; Μια χρήσιμη ανακεφαλαιωτική διάλεξη. Ομως, περαιτέρω στόχευση δεν βρήκαμε – πλην αν ήταν μιας μορφής «παραίνεση» προς την ελληνική περίπτωση. Του τύπου «κάντο όπως οι Κύπριοι».