Τι μπορεί να σημαίνει η ασυμβατότητα απόψεων των έξω αγορών με των δικών μας

 

Ξαναέχουμε δει το παράδοξο, όταν προκύψει μια εξέλιξη – ή, έστω, μια αίσθηση εξέλιξης – στην πολύπαθη Ελληνική οικονομία που «οι ξένοι»/οι αγορές/οι «εταίροι»/τα διεθνή μήντια προϋπαντήσουν με τρόπο θετικό, οι δικές μας πλειοψηφούσες μηντιακές απόψεις αλλά και το Χρηματιστήριο να τις βλέπουν με συνοφρυωμένο πρόσωπο αν μη απολύτως αρνητικά.

Χαρακτηριστική η τελευταία στροφή των πραγμάτων, με την ολοκλήρωση-χωρίς-πολλούς-κραδασμούς της τρίτης αξιολόγησης του Μνημονίου-3 (προσοχή! μιλούμε για το τεχνικό σκέλος της, τα προαπαιτούμενα ακολουθούν και η τελική πολιτική αποδοχή έχει πάει για 22 Ιανουαρίου) και την επιτυχή ολοκλήρωση του swap ομολόγων του Νοεμβρίου. Στις διεθνείς αγορές το Ελληνικό χαρτί ανέβηκε, ή αν προτιμάτε οι αποδόσεις του έπεσαν σε επίπεδα 2009: το δεκαετές/benchmark βρέθηκε στο 5,09% (έναντι 5,26%), ενώ στο 5ετές είναι στο 3,88 και το 2ετές στο 2,53%. Ίσως ακόμη πιο σημαντικό, τα καλυμμένα ομόλογα/covered bonds των τραπεζών βρέθηκαν με αποδόσεις 2,46% (Εθνική) και 2,82% (Eurobank), παρά τους τριγμούς περί τα «κόκκινα δάνεια» και τα μουρμουρητά για τα stress tests. Ακόμη και στα εταιρικά ομόλογα, άνοιξη: 2,86% για ΟΠΑΠ, 3,07% για Μυτιληναίο. Οι δε ευνοϊκές τοποθετήσεις υψηλών παραγόντων της Ευρώπης – ακόμη και με «κεντρικό» ότι τώρα χρειάζεται έμφαση στην υλοποίηση – πύκνωσαν.

Δείτε, σε αντιπαράθεση την συμπεριφορά των ιθαγενών Χρηματιστηρίου: -1,5% στην ίδια ήμερα συναλλαγών του μικρού πάρτι των Ελληνικών ομολόγων, -6% για τις τράπεζες σε δυο ημέρες. Ύστερα κάποια διόρθωση, αλλά τα σύννεφα παραμένουν. Η δε μηντιακή «συνοδεία», εξόχως επικριτική.

Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η ασυμβατότητα απόψεων; Μήπως εμείς/οι δικοί μας ξέρουν κάτι καλύτερα/βλέπουν πιο ξεκάθαρα κοντινά προβλήματα; Π.χ. μήπως οι τραπεζικές μετοχές πέφτουν σαν βαρίδι βλέποντας αδιέξοδα στα stress tests; Ή μήπως η πάγια ροπή υπάρχει στα δικά μας μήντια για αμφισβήτηση της κάθε Κυβέρνησης έρχεται τώρα και δένει με την δημιουργία «φίλιου μπλοκ» προς την Αντιπολίτευση (όπως θεωρούν οι κυβερνητικοί);

Ή μήπως «οι ξένοι» μας κοιτάζουν πλέον με διαφορά φάσης ή μέσα από τις δικές τους ιδεοληψίες; Ή, ακόμη πιο επικίνδυνα, μέσα από την διακαή πλέον επιθυμία τους να μην έχουν άλλο να ασχοληθούν με το «Ελληνικό ζήτημα» περνώντας ακριβώς το μπαλάκι της Ελλάδας στις αγορές για τώρα – και μετά βλέπουμε;