Απανθίσματα μιας διοργάνωσης (Ε): Φορολογική νομοθεσία και προσέλκυση επενδυτών

 

Συνεχίζουμε, για μια ακόμη μέρα τη συζήτηση/ημερίδα που οργάνωσε η Νομική Βιβλιοθήκη – το Greek Law Digest, με τη συνεργασία του ομίλου Economia για τις νομικές και επιχειρηματικές προκλήσεις στην Ελλάδα του 2017.

Με την αρκετά φιλόδοξη τιτλοφόρηση: «Μπορεί η φορολογική νομοθεσία να γίνει εργαλείο προσέλκυσης ξένων επενδυτών, και πώς;», ο δικηγόρος Γιάννης Δρυλλεράκης ξεκίνησε με την κομβική διατύπωση ότι η επένδυση δεν είναι φιλανθρωπία – ούτε είναι χόμπι. Στηρίζεται στην επιδίωξη/επιζήτηση απόδοσης του κεφαλαίου, την οποία η (παγκόσμια) ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων καθιστά στην ουσία ένα παγκόσμιο “ρινγκ”. Υπό την έννοια αυτή, χρειάζεται να συνειδητοποιείται ότι “κόστος” είναι καθετί που επιβαρύνει τον επενδυτή.

Κατά τούτο, ο φόρος, η δομή – το ύψος – η λειτουργία του φόρου υπεισέρχεται αποφασιστικά στη στάθμιση των επενδυτικών αποφάσεων. Για τον Γ. Δρυλλεράκη, εκείνο που μετράει είναι η “ποιότητα” του φόρου. Σ’ αυτήν έρχεται να ενσωματωθεί η σταθερότητα, η βεβαιότητα, η δομή του φορολογικού συστήματος (η τυπολατρία ή, αντίθετα, η “φιλικότητα” του συστήματος), η απουσία ή παρουσία στοιχείων αυθαιρεσίας, η ύπαρξη και διατήρηση μακροχρόνιων εκκρεμοτήτων.

Αυτή η προσέγγιση οδηγεί στη σκέψη ότι τα ίδια τα συστήματα φορολογικών κινήτρων, όπως τείνουν να λειτουργούν στην πράξη, καταλήγουν να αποτελούν αντικίνητρα. Ενώ η διαδικαστικότητα που παραμονεύει σε κάθε βήμα –η μοναδικότητα για ευρωπαϊκή χώρα της έννοιας “ρίξιμο των βιβλίων”, για παράδειγμα– ο συμβιβασμός με την πρακτική του «να αφήσουμε κάτι να υπάρχει ως πρόβλημα, ώστε να βρει ο έλεγχος να το αμφισβητήσει!», δημιουργούν μιαν αίσθηση διακινδύνευσης με την οποία η έννοια «επένδυση» δεν είναι συμβατή. Μόνο με αναστροφή των νοοτροπιών, εν προκειμένω –πράγμα που πάει πολύ πιο μακριά από οποιανδήποτε νομοθετική παρέμβαση–, θα μπορούσε να δρομολογηθεί σε θετική βάση το επενδυτικό κλίμα.