Απόψε κάνεις μπαμ

 

Οικονομική Επιθεώρηση, Mάρτιος 2019, τ. 980
BΟΡΕΙΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ του Κώστα Μπλιάτκα

 

 

 

 

 

Αν ισχύει η παλιά παροιμία πως το πιο πηχτό σκοτάδι είναι λίγο πριν βγει ο ήλιος, τότε αυτή ταιριάζει γάντι στο πρόβλημα των συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης.

Εν αναμονή του Μετρό, που κάποτε θα έρθει τα επόμενα χρόνια (και θα ξεχαστούν σιγά-σιγά οι «μουσαμάδες»), η κατ’ ευφημισμόν εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού γίνεται με τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ σε μια Θεσσαλονίκη η οποία εμπορικά και τουριστικά γίνεται όλο και πιο πολύβουη, στο κέντρο της τουλάχιστον. Μπορούμε να κρατήσουμε αυτό που ακούσαμε από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα: «Όχι στο τέλος του 2020, σύμφωνα με το μέχρι σήμερα χρονοδιάγραμμα, αλλά τον Φεβρουάριο του 2020 οι πολίτες της Θεσσαλονίκης θα είναι σε θέση να κάνουν χρήση του Μετρό». Ειπώθηκε κατά την ομιλία του στην εκδήλωση παρουσίασης του πρώτου ολοκληρωμένου σταθμού του έργου, του σταθμού «Σιντριβάνι / Έκθεση», που τόσο συζητήθηκε.

Ο πολύπαθος ΟΑΣΘ ιδρύθηκε το 1957 με νομοθετικό διάταγμα, που του παραχωρούσε ουσιαστικά την αποκλειστική εξυπηρέτηση των αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης. Ταυτοχρόνως αποσύρθηκαν τα τραμ, αφήνοντας μετέωρους τους λάτρεις του υπέροχου τραγουδιού του Τσιτσάνη «Απόψε κάνεις μπαμ, σε βλέπουν και φρενάρουνε και σταματούν τα τραμ», το οποίο ακούραστα τραγουδούσαν οι νέοι στις «σκαλωμαρίες» των τροχιοδρόμων εκείνα τα χρόνια. Χώρια που έμεινε και η ιστορική Βασιλίσσης Όλγας με τα νεοκλασικά της ένθεν κακείθεν χωρίς την πιο γραφική εικόνα της με το κατάφωτο τραμ…

Κάποια στιγμή, γύρω στα 1978, ο ΟΑΣΘ απέκτησε και τα πρώτα αρθρωτά λεωφορεία στην Ελλάδα, που μπορούσαν να εξυπηρετήσουν μέχρι 150 άτομα. Η αίσθηση που δημιουργήθηκε στην πόλη ήταν μεγάλη. Ήταν η εποχή του μέλιτος του Οργανισμού με τους πολίτες. Πήγαινες στο κέντρο πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Που να φανταστούμε οι παλιότεροι ότι σαράντα τόσα χρόνια αργότερα η συγκοινωνία –και γενικότερα η ποιότητα ζωής– θα πήγαινε δραματικά προς το χειρότερο…

Οι ενδείξεις δεν είναι λίγες:
* Τα δρομολόγια σήμερα έχουν λιγοστέψει, πολλά λεωφορεία έχουν βλάβες και φθορές, λαθρεπιβάτες εμφανίζονται κάθε μέρα αφού οι ελεγκτές δεν… πολυεμφανίζονται.
* Η αναμονή στις στάσεις των αστικών λεωφορείων της Θεσσαλονίκης έχει γίνει ανέκδοτο, τραγούδι και αφορμή για σατιρικά κείμενα και αμέτρητα χρονογραφήματα. Περιμένεις 30 με 40 λεπτά της ώρας ένα λεωφορείο, για να το δεις πιθανότατα να περνάει γεμάτο!
* Οι οθόνες της τηλεματικής, που τόσο ενθουσιωδώς είχαν γίνει δεκτές, συχνά δεν είναι ακριβείς, επιτείνοντας τον εκνευρισμό. Πάντως, η σημερινή διοίκηση αναφέρθηκε σε προβληματική λειτουργία του συστήματος τηλεματικής του ΟΑΣΘ κατά το παρελθόν, λέγοντας ότι αυτό καλυπτόταν από επτά συμβάσεις σε ιδιωτική εταιρεία, ενώ ο ΟΑΣΘ δεν είχε ούτε τους κωδικούς…
* Οι κάτοικοι της Θέρμης, του Πανοράματος και του Ωραιοκάστρου εξυπηρετούνται ελάχιστα – και βέβαια δεν πείθει η «δικαιολογία» ότι «πλούσιοι μένουν εκεί, ο καθένας στην οικογένεια έχει δικό του αμάξι»!

Έχει και φτωχούς στα μέρη αυτά και συμβαίνει να είναι αυτοί που χρειάζονται σωστή και ακριβή συγκοινωνία για να φτάνουν στην ώρα τους στη δουλειά…

Πάντως, το 2019 είναι, σύμφωνα με τη διοίκηση του Οργανισμού, η χρονιά της μετάβασης από τον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ) στην εταιρεία Αστικές Συγκοινωνίες Θεσσαλονίκης (ΑΣΥΘ), φορέας στον οποίο θα περιλαμβάνεται και το Μετρό.

Ο ΑΣΥΘ, όμως, έχει δρόμο μπροστά του, αφού νομοθετικά υπάρχουν πολλά ζητήματα που πρέπει να ρυθμιστούν, όπως και διαδικασίες σύνταξης καταστατικού και κανονισμού εσωτερικής λειτουργίας.

Παράλληλα, αναμένονται η προκήρυξη του διαγωνισμού για την προμήθεια 350 νέων λεωφορείων αντιρρυπαντικής τεχνολογίας για τη Θεσσαλονίκη, οι εργασίες για αναβάθμιση των αμαξοστασίων του ΟΑΣΘ και η πρόσληψη 150 οδηγών, που θα έχουν διετείς συμβάσεις εργασίας.

Η εικόνα των αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης τις τελευταίες δεκαετίες μόνο σε σύγχρονη μητρόπολη της νοτιοανατολικής Ευρώπης δεν παραπέμπει. Το στοίχημα δεν αφορά μόνο το Μετρό, τα νέα λεωφορεία και τις νέες τεχνολογίες, αλλά το σύνολο του συστήματος των Μέσων, τη συνύπαρξή τους και την εύρυθμη λειτουργία τους.

Η Θεσσαλονίκη είναι σήμερα από τις λίγες πόλεις στην Ευρώπη χωρίς οριστικό συγκοινωνιακό χάρτη.