Από την Κρήτη (συνέχεια)

 

Είχαμε δει, την περασμένη Παρασκευή, πώς φαίνεται –μέσα από τα μάτια του περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη– η εικόνα της Κρήτης και της οικονομίας της μέσα στα χρόνια της κρίσης. Μι εικόνα λιγότερο βαριά απ’ ό,τι στην υπόλοιπη Ελλάδα, σαφώς όχι αδιέξοδη…

Αξίζει τώρα μια ματιά στο πώς η Κρήτη αντιμετωπίζει τη σχέση της με το κέντρο, με «το κράτος των Αθηνών» όπως λέγεται (όχι μόνον εκεί, δε: το ακούς ως αιτίαση από τη Θεσσαλονίκη και την Ήπειρο μέχρι την Πελοπόννησο ή το Βόρειο Αιγαίο, αυτό…). Περπατημένος από παλιά στους διαδρόμους της εξουσίας –τέσσερις φορές εκλεγμένος δήμαρχος στις Αρχάνες (1990,1994,1998, 2002), ύστερα Ευρωβουλευτής, το 2009-2010 υφυπουργός Οικονομίας στην Κυβέρνηση ΓΑΠ, το 2010 και το 2014 Περιφερειάρχης–, έχει το παράπονο ότι η κεντρική εξουσία, ακόμη και όταν ομνύει στην αποκέντρωση λειτουργεί συγκεντρωτικά. «Τρώμε όλο τον καιρό μας να ανεβαίνουμε στην Αθήνα, για συσκέψεις και συναντήσεις».

Στην περίπτωση της Κρήτης, το παράπονο από την υστέρηση των έργων υποδομής –ιδίως η προώθηση του διαβόητου ΒΟΑΚ, του βόρειου οδικού άξονα– συνεχώς επανέρχεται. Στη μάλλον αναμενόμενη ερώτηση γιατί δεν υποστηρίζεται η δημιουργία του άξονα με ευθύνη του ιδιωτικού τομέα (ως αυτοκινητοδρόμου, εννοείται, με διόδια….), η απάντηση είναι ότι κάτι τέτοιο θα άφηνε “εκτός” όσους δεν μπορούν/δεν θέλουν, καθώς δεν υπάρχει αληθινή εναλλακτική λύση και διαδρομή από Χανιά έως Ιεράπετρα. (Δεν θα το πει ανοιχτά, αλλά η φύση των Κρητικών και η από μέρους τους πρόσληψη της έννοιας της δημόσιας υποδομής παίζει και αυτή έναν ρόλο!…). Τώρα, μετά από χρόνια, ο βόρειος άξονας είναι έτοιμος στα σχέδια ως δημόσιο έργο –αυτό είναι το Σχέδιο Α΄– με στήριξη σε κοινοτικά κονδύλια και δανεισμό ΕΤΕπ. Σχέδιο Β΄ υπάρχει, αλλά δεν ανακοινώνεται: αν η χρηματοδότηση “κολλήσει”, θα μπορούσε να καθιερωθεί τέλος /”βινιέτα”, ειδικά για τους επισκέπτες…

Στο άλλο μέτωπο των έργων υποδομής, η δημιουργία του Αεροδρομίου στο Καστέλλι –αληθινά μεγάλο έργο, αυτό, με συγχρηματοδότηση/σύμβαση παραχώρησης– δεν δείχνει να δημιουργεί ενθουσιασμό, καίτοι αποτελεί αναγκαιότητα με την εξάντληση των δυνατοτήτων του τωρινού «Νίκος Καζαντζάκης» στο Ηράκλειο, ιδίως με την προσδοκώμενη απογείωση του τουριστικού ρεύματος. Το αίτημα για “άλλη λύση”, όπως η επέκταση του τωρινού αεροδρομίου δεν έχει φύγει από τη μέση.

Στη λιγότερο συζητούμενη όμως ακόμη βασικότερη υποδομή της διαχείρισης στερεών απορριμμάτων και της ολοκλήρωσης των βιολογικών καθαρισμών, ο Στ. Αρναουτάκης μιλά με αυτοπεποίθηση: οι χωροθετήσεις έχουν ολοκληρωθεί, οι διαγωνιστικές διαδικασίες προχωρούν με περιορισμένες αμφισβητήσεις. Άρα. “φάσμα του Κουρουπητού” βρίσκεται πια στο παρελθόν.

Τέλος, σε ένα εντελώς διαφορετικό μέτωπο υποδομής –εκείνο της οργανωμένης προβολής και διαφήμισης του προϊόντος «Κρήτη» στο διεθνές επίπεδο, με τελικό στόχο ένα ολοκληρωμένο destination branding–, η συνεργασία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα φαίνεται να αποδίδει. Άμεσα.