Από το μέτωπο της τρομοκρατίας

 

Το φετινό καλοκαίρι «έδωσε», ανάμεσα σε ουκ ολίγα άλλα δυσάρεστα – αντιπαράθεση ΗΠΑ/Β. Κορέας (που δεν είναι απλό να υποβαθμιστεί σε γραφικότητα, καθώς προσλαμβάνει πυρηνικές αιχμές), επιδείνωση της κατάστασης στα μέτωπα της Συρίας/Εγγύς και Μέσης Ανατολής (με την Τουρκία σε αντίθεση ακόμη και με τις ΗΠΑ, πλέον), ακαθοδήγητη πορεία των διαπραγματεύσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης – Μεγ. Βρετανίας για το Brexit (που καταδεικνύει πόσο λίγο «έτοιμοι» ήταν οι Βρετανοί να προχωρήσουν εκείνο που αποφάσισαν) – και μια σειρά από δυσοίωνες μετεξελίξεις του τρομοκρατικού φαινομένου.

Με κορύφωση την πολύνεκρη επίθεση με ημιφορτηγό στην υπερτουριστική Las Ramblas της Βαρκελώνης, επίθεση που επανέφερε την Ισπανία στο στόχαστρο, καταγράφηκε ένα είδος «επιβεβαίωσης» των επιθέσεων χαμηλής τεχνολογίας. Δηλαδή αυτοκίνητα που θερίζουν πεζούς σε πολυσύχναστα μέρη μεγαλουπόλεων: ήδη Promenade des Anglais, γέφυρα του Τάμεση, Χριστουγεννιάτικη αγορά Βερολίνου. Πιο πρόσφατη προαναγγελία: στο στόχαστρο, με βίντεο του  ISIS, τέθηκε πλέον η Ιταλία και μάλιστα η Ρώμη – με ευθείες αναφορές στο Βατικανό και τον Πάπα.

Ταυτόχρονα, η ακόμη χαμηλότερης «τεχνολογίας» επιθετικότητα, – με μαχαίρια ή τσεκούρια στον δρόμο – έδωσε την ομοβροντία αστυνομικών κατά Σομαλού στις Βρυξέλλες, όταν κινήθηκε με machete στο κέντρο της πόλης κραυγάζοντας ως φαίνεται Αλλάχ Ακμπάρ!, αλλά και την προαναγγελία του δημάρχου της Βενετίας ότι «άμα κάποιος στο κέντρο της Πλατείας San Marco αρχίσει να φωνάζει Αλλάχ Ακμπάρ!, θα πυροβολείται επιτόπου». Σάλος προκλήθηκε, αλλά η σκιά παραμένει.

Όμως το βαρύτερο ήταν εκείνο που επακολούθησε μετά την επίθεση στην Βαρκελώνη. Οι αρχές ασφαλείας της Ισπανίας – οι δράστες της επίθεσης σκοτώθηκαν, σε δυο φάσεις, μέσα σε μερικές ώρες μην αφήνοντας περιθώρια ανάκρισης/διερεύνησης – βρήκαν στοιχεία ότι η αρχικά σχεδιασμένη επίθεση θα περιλάμβανε έκρηξη φιαλών βουτανίου μέσα σε άλλο βαν, οπότε τα θύματα θα ήταν πολλαπλάσια. Βρήκε όμως η έρευνα και άλλα χημικά που θα συνέθεταν το εκρηκτικό TATP   (υπεροξείδιο τριακετόνης). Λίγες μέρες αργότερα, στην Ινδονησία που «φιλοξενεί» πολλούς μαχητές της τζιχάντ – αρκεί να θυμηθεί κανείς την πολύνεκρη επίθεση του 2016 στην Τζακάρτα, 14 χρόνια μετά τις επιθέσεις στο Μπαλί – ανευρέθησαν εργαστηριακές εγκαταστάσεις και σημειώσεις που αναφέρονταν σε μετατροπή ραδιενεργού Θόριου σε Ουράνιο 233. Μολονότι η συγκεκριμένη περίπτωση δεν φάνηκε ιδιαίτερα πειστική, επανέφερε το φάσμα της dirty bomb, δηλαδή ενός εκρηκτικού μηχανισμού που θα διέσπειρε ραδιενεργό υλικό σε μια μεγαλούπολη.

Αυτή η πολυεπίπεδη κλιμάκωση των απειλών προβληματίζει ανά την Ευρώπη. Όμως η πυρηνική «αιχμή» βαραίνει περισσότερο.