Από το μέτωπο των Γερμανικών εκλογών…

 

Ήταν την περασμένη βδομάδα, δηλαδή προτού το δημοσκοπικό άνοιγμα μεταξύ των δύο μεγάλων Γερμανικών κομμάτων – Χριστιανοδημοκρατών/CDU και Σοσιαλδημοκρατών/SPD – διευρυνθεί ακόμη περισσότερο, φθάνοντας ήδη τις 17 ποσοστιαίες μονάδες (39% CDU, 22% SPD), με την Αριστερά στο 9%, τους Πράσινους και τους Φιλελεύθερους/FDP στο 8%, όταν οργανώθηκε μια πολύτιμη ενημερωτική συνάντηση γύρω ακριβώς από τις Γερμανικές εκλογές.

Την πρωτοβουλία είχε η αντιπροσωπεία του Konrad-Adenauer Stiftung (του επίσημου think tank του CDU) στην Ελλάδα, μαζί με το Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής (της Ν.Δ.). Από Ελληνικής πλευράς ο πρώην υπουργός Νίκος Δένδιας και ο ευρωβουλευτής Γιώργος Κύρτσος, από Γερμανικής ο διευθυντής της NRW School of Governance Rudolf Korte βοήθησαν, αναζητώντας το «γιατί» η προς στιγμήν φαινόμενη άνοδος του SPD («το φαινόμενο Schulz») δείχνει να εξατμίζεται και το CDU να εμφανίζεται βέβαιος νικητής 10 βδομάδες πριν τις εκλογές.

Πρώτα-πρώτα, η πορεία της Γερμανικής οικονομίας είναι ανοδική. Σταθερά και εντεινόμενα ανοδική (ώστε να υπόσχεται η σημερινή ανεργία 5,5% να πάει στο …3% το 2025). Ναι μεν οι διεθνείς παρατηρητές διαφωνούν με την εμμονή Σόιμπλε στην λιτότητα – και στην Γερμανία… – όμως η πολιτική αυτή απέδωσε, και τώρα επιτρέπει προεκλογική χαλάρωση. Ύστερα, η αντιστροφή της στάσης της Άνγκελας Μέρκελ στο προσφυγικό/μεταναστευτικό και η σχετική επιτυχία της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας που συγκράτησε μετά τα μέσα του 2016 τα προσφυγικά ρεύματα, κατασίγασε αρκετούς φόβους στην γερμανική κοινή γνώμη. Αυτό, με την σειρά του, στέρησε το σαφώς δεξιότερα πολιτευόμενο AfD /Εναλλακτική για την Γερμανία από αρκετά ερείσματά του (μετράται πλέον και αυτό στο 7-8%), αφήνοντας την CDU να ανακάμψει.

Έχει ενδιαφέρον να σημειώσει κανείς πως ειδικά ο R. Korte έδωσε έμφαση στον ρόλο που παίζει στα γερμανικά πράγματα η εμπιστοσύνη, η αξιοπιστία: σχεδόν όλα τα θέματα οικονομίας, για παράδειγμα, διαμεσολαβούνται απ’ αυτήν την σκοπιά.

Ο Γ. Κύρτσος συνεισέφερε μιαν πιο οραματική προσέγγιση, θεωρώντας ότι – ιδίως μετά την εκλογή Μακρόν στην Γαλλία – η Άνγκελα Μέρκελ έχει βρει «ένα νέο μεγάλο πολιτικό σχέδιο στρατηγικής σημασίας» στα της επανεκκίνησης της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ίσως.

Όσον αφορά όμως την «Ελληνική διάσταση» των Γερμανικών εκλογών, και οι δυο Έλληνες συμμετέχοντες επεσήμαναν ότι η άνοδος του CDU, με την παράλληλη υποχώρηση του SPD, καθιστά πιθανότερη αντί για μια Μεγάλη Συμμαχία όπως τώρα να δούμε ένα σχήμα CDU/FDP, μη αποκλειόμενης και στήριξης από Πράσινους (η γνωστή και ως «Συμμαχία Τζαμάικα» από τα χρώματα: μαύρο – κίτρινο – πράσινο, των τριών εμπλεκομένων). Ειδικά το ενδεχόμενο CDU/FDP θα ήταν – με δεδομένη την ακραία αρνητική στάση των Φιλελευθέρων απέναντι στην Ελλάδα – προάγγελος νέου κύκλου διακινδύνευσης για μας.

Να σημειωθεί πάντως η παρέμβαση του R. Korte, ο οποίος επέμεινε στο ότι, όταν φθάσει η ώρα διαπραγμάτευσης της κοινής πλατφόρμας συνασπισμού, στην Γερμανική πρακτική περισσότερο κι από το πολιτικό χρώμα, μετρούν πάντοτε οι σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ όσων θα διαπραγματεύονται.