Γερμανία: μελαγχολικές σκέψεις

 

Σε υψηλούς τόνους οι αντιδράσεις για τις Γερμανικές εκλογές που – με τα χθεσινά αποτελέσματα – έδωσαν μιαν εικόνα δύσκολα διαχειρίσιμης πολιτικής για τα επόμενα χρόνια. Όχι μόνο της ίδιας της Γερμανίας, αλλά και της Ευρώπης – για να μην πούμε των διαφαινόμενων σχέσεων με την Ελλάδα και μελαγχολήσουμε.

Το είδος αδιεξόδου που έφεραν οι Γερμανικές κάλπες της 24ης Σεπτεμβρίου 2017 – με την ιστορική πανωλεθρία των Σοσιαλδημοκρατών/SPD, με την απώλεια σχεδόν 9 ποσοστιαίων μονάδων από τους (νικητές…) Χριστιανοδημοκράτες/CDU-CSU – είναι εξαιρετικά δύσκολο να αρχίσει καν να αντιμετωπίζεται με σχετική προβλεψιμότητα.

Αρκεί να δει κανείς δυο αθροίσματα. Η Δεξιά, δηλαδή CDU-CSU (μην λησμονείται η παλιά άποψη του Franz-Josef Strauss, ιστορικού ηγέτη της CSU ότι «δεν πρέπει να επιτραπεί να υπάρξει κόμμα δεξιότερα»: ακριβώς αυτό που συνέβη τώρα με την AfD!) με κάτι σαν 33%, η ίδια η ακραία, ξενοφοβική κοκ. AfD με το 12,5% που κανείς δεν είχε «πιάσει» ως πρόβλεψη, συν οι συντηρητικοποιημένοι μετά τα χρόνια εκτός εξουσίας FDP με πάνω από 10,5% δίνουν συνολικά περισσότερα από 55%. Την ίδια στιγμή, το άθροισμα ανομοίων AfD, FDP και Die Linke αθροίζουμε λόγω της σαφώς Ευρωφοβικής/αντι-Ευρωπαϊκής στάσης τους – ξεπερνούν το 30%: αντι-Ευρωπαϊκή τοποθέτηση για 1/3 των Γερμανών, όχι αστεία υπόθεση!

Αυτά τα αθροίσματα, περισσότερο κι από το ότι σε έδρες η CDU/CSU είναι στις 246, το SPD στις 153, η AfD στις 94, η FDP στις 80, με τους  Die Linke στις 69 και τους Gruenen στις 67 – οπότε η δεδηλωμένη των 355 εδρών «χρειάζεται» (άμα αποκλεισθεί Μεγάλος Συνασπισμός) CDU/CSU – FDP – Πρασίνους – έχουν φέρει μια «μη Γερμανική» προβληματική διαχείριση…

Και τούτο καθώς η επάνοδος των Σοσιαλδημοκρατών/SPD σε Μεγάλο Συνασπισμό με την CDU-CSU θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία (ακόμη κι αν ο Μάρτιν Σουλτς προσφερθεί ως Ιφιγένεια). Αλλά και Μικρός Συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών/CDU-CSU – Φιλελευθέρων/FDP δεν προκύπτει αριθμητικά καν, οπότε η λύση «Τζαμάικα»/CDU-CSU/FDP/ Πράσινοι σερβίρεται ως περίπου αυτονόητη – πλην όμως διόλου εύκολη να συμφωνηθεί. Και, ύστερα, να λειτουργήσει.