Γερούν Ντάισελμπλουμ: Μια εξαιρετικά επίκαιρη κατάθεση

 

Στην τελευταία ευθεία προς την «έξοδο από τα Μνημόνια» σχεδόν όλοι οι συντελεστές της Ελληνικής περιπέτειας φρόντισαν να έχουν κάνει – ή: επαναλάβει – την κατάθεση από τις εμπειρίες τους, να έχουν προσθέσει τις προγνώσεις τους για το αύριο.

Έτσι, ο Κλάους Ρέγκλινγκ του ESM μας υπολόγισε την ζημιά από το πρώτο 6μήνο του 2015 σε κάτι ανάμεσα σε 86 και 200 δις (με όλον τον σεβασμό προς κάποιον που είναι ο κύριος δανειστής σου, δεν είναι και τόσο σοβαρό να δίνει κανείς τέτοια ψαλίδα υπολογισμού – σε δις ευρώ!), ο Πιερ Μοσκοβισί και ο Βλάντις Ντομπρόβσκις είπαν τα δικά τους, η Άνγκελα Μέρκελ αλλά ο Εμμανουέλ Μακρόν τοποθετήθηκαν από κάποιο υψηλότερο σημείο. Και ούτω καθεξής.

Θεωρούμε όμως πως ο αναγνώστης θάξιζε να προσέξει πολύ περισσότερο μιαν άλλη αναδρομή: εκείνη του Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος ως Πρόεδρος του Eurogroup έζησε βήμα-βήμα τις κρισιμότερες φάσεις του Ελληνικού δράματος. Στο βιβλίο του De Eurocrisis περιγράφει διεξοδικά τα γεγονότα, το κλίμα, τις ισορροπίες, τις παγίδες. (Τον Σεπτέμβρη, το βιβλίο του Ντάισελμπλουμ θα βγει στα Ελληνικά από τις Εκδόσεις Κέρκυρα-Economia Publishing). Ήδη χαρακτηριστική η πρώτη  του επαφή με Ελλάδα: «Η συνομιλία με τον αρχηγό της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν εποικοδομητική. Ήταν εξαιρετικά φιλικός και μιλούσε ήρεμα αλλά σταθερά. Σε ορισμένες στιγμές, μιλώντας για τις δυσκολίες που πέρασε ο ελληνικός λαός τα τελευταία πέντε χρόνια και για την ανθρωπιστική κρίση, ήταν συγκινημένος. […] Μου ορκίστηκε ότι ήθελε να είναι ο πρώτος Έλληνας πρωθυπουργός που θα τηρούσε τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Ήταν  ειλικρινής αλλά μου φάνηκε  εντελώς απίθανο,  λαμβάνοντας υπόψη το τεράστιο χάσμα ανάμεσα σε όλες τις υποσχέσεις και την πραγματική κατάσταση».

Σαφώς διαφορετική ήταν η πρώτη γνωριμία Ντάισελμπλουμ με τον Βαρουφάκη. Αφήνοντας κατά μέρος τα ατμοσφαιρικά της εποχής, τα της εκρηκτικής συνέντευξης Τύπου κλπ. ο Ντάισελμπλουμ συγκεφαλαιώνει ως εξής την θέση Βαρουφάκη: «Δήλωσε ότι δεν επιθυμούν πλέον να συνεργάζονται με την τρόικα. Ακούστηκαν όροι όπως ταπείνωση και υπαγόρευση. Ανέφερα ότι η τρόικα εργάζεται κάτω από την πολιτική εξουσία του Εurogroup και ότι ήταν υποχρεωμένοι να  προετοιμάσουν και να υλοποιήσουν όλες τις μέχρι τώρα συμφωνίες».

Αργότερα, η θέση Βαρουφάκη συμπληρώθηκε: «Το ελληνικό χρέος έπρεπε να διαγραφεί κατά το μισό, και επιπλέον να αγοραστεί μέσω της έκδοσης ευρωομολόγων. Οι τράπεζες έπρεπε άμεσα να ανακεφαλαιοποιηθούν μέσω του ESM και ο ESM έπρεπε επίσης να αγοράσει άμεσα τις ελληνικές υποχρεώσεις προς την ΕΚΤ. […] Σαν μπράβος [Σημ: εδώ, ας αναμείνουμε την τελική μετάφραση…] ζήτησε «τα κέρδη από το Target 2, το αμοιβαίο σύστημα πληρωμών της ευρωζώνης, να δοθούν για την  κοινωνική πολιτική της Ελλάδας».

Εκείνο που ανεβάζει στην επιφάνεια αυτή η αφήγηση είναι – για μας – η απόλυτη απουσία επικοινωνίας στο ξεκίνημα των επαφών της σημερινής Κυβέρνησης (στην πρώτη της ενσάρκωση, βέβαια, εκείνης της εποχής Βαρουφάκη) με τους «εταίρους». Θα δούμε αύριο πώς ο Ντάισελμπλουμ περιγράφει την επόμενη σκηνή του δράματος…