Γερούν Ντάισελμπλουμ: Μια εξαιρετικά επίκαιρη κατάθεση (συνέχεια)

 

Στο βιβλίο του De Eurocrisis, που σε μερικές εβδομάδες θα κυκλοφορήσει στα Ελληνικά από τις Εκδόσεις Κέρκυρα-Economia Publishing, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ περιγράφει την εμπειρία του – πρώτο χέρι, στην Προεδρία του Eurogroup –  απ’ όλην την κρίση της Ευρωζώνης. Εκτός των διαδοχικών φάσεων της Ελληνικής κρίσης, έχει εξαιρετικά ζωντανή περιγραφή και της Κυπριακής – αλλά και συνολικά όλου του Ευρωδράματος.

Όμως… στην Ελλάδα είμαστε, οπότε ας τον δούμε τώρα τι καταθέτει και για την στάση Σόιμπλε, π.χ. όταν στο Eurogroup αναδύθηκε η πρόταση για προσωρινό Grexit:

«Αν οι Έλληνες δεν ήταν διατεθειμένοι να κάνουν πολλές περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, τότε θα έπρεπε γρήγορα να γίνουν διαβουλεύσεις για μια προσωρινή έξοδο απ’ το ευρώ τουλάχιστον για πέντε χρόνια. Με άλλα λόγια, το Grexit που μέχρι τότε στα διεθνή πολιτικά όργανα ποτέ κανείς δεν το έθιγε, με ένα μπαμ έπεσε στο τραπέζι.[…]

Ήταν σαφές ότι ο Σόιμπλε σοβαρολογούσε. Έβαλε τη θηλιά στο λαιμό των Ελλήνων επειδή στην Ελλάδα η στήριξη για το ευρώ ήταν ακόμα πολύ ισχυρή».

Πολύτιμη και η κατάθεση Ντάισελμπλουμ για τις προσπάθειες – σε Eurogroup και εν τέλει στην Κορυφή –  να δοθεί μια συμφωνημένη διέξοδος με το Μνημόνιο-3, αλλά με πρόσθετες εγγυήσεις για τους δανειστές με την μορφή του ΥπερΤαμείου.

«Την πρόταση του Σόιμπλε να αφαιρεθεί απ’ την Ελλάδα το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και η διοίκησή του,  την είχαμε προσαρμόσει στο Εurogroup σε «υπό την εποπτεία των ευρωπαϊκών οργανισμών». Βλέπε Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ταπείνωση από τη μεταβίβαση ενός ελληνικού περιουσιακού στοιχείου σε ένα ταμείο του εξωτερικού είχε εκλείψει.  Παρέμενε η χρήση των προσδοκώμενων εσόδων. […]. Ο Τσίπρας ήθελε τα έσοδα να μπορούν να επενδυθούν στην Ελλάδα, η Μέρκελ ήθελε όλα τα έσοδα να πάνε στην αποπληρωμή του χρέους.  […]. Πρότεινα για κάθε ευρώ 20 τοις εκατό να αναδιοχετεύονται στην Ελλάδα. Ο Γκάμπριελ έδωσε την ιδέα στη Μέρκελ, και ο Ρούτε την έστειλε με sms στον Τουσκ. Πηγαίναμε πάλι κάπως προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά τώρα μας μπλόκαρε η Μέρκελ».

Έτσι, με πλήθος παγίδες και εμπόδια και υπερβάσεις προχώρησαν τα πράγματα. Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου De Eurocrisis στα Ελληνικά ρωτήθηκε ο Ντάισελμπλουμ –  στην «Οικονομική Επιθεώρηση» του φετινού Αυγούστου – αν θεωρεί ότι και η πλευρά των Ευρωπαίων βαρύνεται από σφάλματα. Διπλωματική και ζυγιασμένη η απάντηση:

«Μεγάλα σφάλματα έγιναν απ’ όλες τις πλευρές. Πρώτα και κύρια, στην δεκαετία μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης. Καταστροφικές πολιτικές, εσφαλμένη πολιτική συμπεριφορά διαδοχικών Κυβερνήσεων. Πλήρης απώλεια ανταγωνιστικότητας, διαδεδομένη διαφθορά και διατάραξη της δημοσιονομικής ισορροπίας – όλα δε αυτά στα καλά χρόνια. Η έκταση αυτής της ζημιάς έγινε ορατή μόνο μετά την εκδήλωση της κρίσης το 2008. Το να επιδιορθωθούν όλα αυτά στην πιο δύσκολη συγκυρία ήταν σχεδόν αδύνατο. Όμως ,τα πράγματα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικά. Η διάσωση των τραπεζών, και μάλιστα περισσότερες από μια φορές, θάπρεπε να είχε γίνει εις βάρος των επενδυτών αντί εις βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.[…] Επίσης, τα Προγράμματα καταπιάστηκαν με υπερβολικά πολλά προβλήματα, ταυτόχρονα, και μάλιστα χωρίς σαφείς προτεραιότητες. Το πιο σημαντικό όμως ίσως είναι η έλλειψη ιδιοκτησίας/ownership των προβλημάτων, αλλά και των λύσεων οι οποίες χρειάστηκε να δοθούν».

Και πώς εξηγεί, πλέον, ο Ντάισελμπλουμ την σύμπλευση της Ελληνικής Κυβέρνησης με τους πιστωτές μετά την συμφωνία για το τρίτο Πρόγραμμα; Έπαιξε η απειλή Grexit κεντρικό ρόλο σ’ αυτήν την αλλαγή στάσης; Και εδώ η απάντηση έχει ενδιαφέρον: «Παραμένει όντως μυστήριο. Η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού ήθελε πάντα να είναι μέρος της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Όμως ήταν φανερά ότι όλο και περισσότεροι σημαντικοί πολιτικοί στην Ευρώπη είχαν κουραστεί, οπότε και είχαν αρχίσει να προετοιμάζονται για Grexit. Αυτό είναι μέρος της απάντησης. Η τακτική του δημοψηφίσματος, και ύστερα των αιφνίδιων πρόωρων εκλογών μας προκάλεσαν έκπληξη. Έκπληξη σε όλους – και μας προκαλούν έκπληξη μέχρι σήμερα».