Για μιαν ακόμη χρονιά το Forum των Δελφών

 

Θα είναι η τέταρτη ήδη φορά που οργανώνεται φέτος, τέλος Φεβρουαρίου/αρχές Μαρτίου – στο αληθινά υποβλητικό σκηνικό που αποτελεί το Δελφικό τοπίο και με φιλοξενία στο αντίστοιχα ιδιαίτερο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών – το Οικονομικό Φόρουμ/Delphi Economic Forum . Όταν ξεκινούσε, το 2016, η φιλόδοξη αυτή διοργάνωση με εμπνευστή τον ακαταπόνητο Σίμο Τσομώκο αλλά και ισχυρή στήριξη διαχρονικά επιχειρηματικών (ΤΙΤΑΝ, IMERYS, ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ, Aegean, Chipita) και θεσμικών παραγόντων (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, Περιφέρεια Κεντρικής Ελλάδας με την υπογραφή Κώστα Μπακογιάννη), είχε τάξει στόχο να αποτελέσει ένα «άνοιγμα της Ελλάδας στον κόσμο».

Για να το πούμε ευθέως: το πέτυχε! Υπό την έννοια ότι συγκέντρωσε κόσμο, κόσμο πολύν και διαφοροποιημένο. ότι δημιούργησε συζήτηση με τα μάτια ακριβώς προς τα έξω, προς την Βαλκανική και την Ανατολική Μεσόγειο, προς την Ευρώπη υπό διάφορες αναγνώσεις, αλλά και προς Κίνα/Άπω Ανατολή. ότι πέτυχε την συμμετοχή όλων των επισήμων παραγόντων (εξαρχής προσέρχεται υποστηρικτικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενώ το 2017 μέχρι τέλους υπήρχε αμφιβολία για την συμμετοχή του Πρωθυπουργού που τελικά προσήλθε, ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αλλά και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας καθιέρωσαν το σχήμα συζήτησης με moderators αστέρες της διεθνούς μηντιακής/δημόσιας σκηνής) αλλά και την προσέλευση λιγότερο θεσμικών, πλην πιο ουσιαστικών συζητητών (ιδιαίτερα αιχμηρές τοποθετήσεις ανθρώπων όπως ο Klaus Regling ή η Gabrielle Nouy, σε κρίσιμα «περάσματα»).

Η αλήθεια είναι ότι το Φόρουμ Δελφών δεν κατάφερε να απομακρυνθεί από την political correctness του βασικού προτύπου όλων των σχετικών διοργανώσεων – του WEF του Νταβός – στην επιλογή της κεντρικής θεματικής (φέτος: «Ανάπτυξη Χωρίς Αποκλεισμούς»). Όμως η θεματολογία του,που ξεκινάει από τις γεωπολιτικές προκλήσεις, περνά στο διεθνές επιχειρηματικό περιβάλλον με έμφαση στην προσπάθεια επενδυτικής ενδυνάμωσης/επανεκκίνησης και την διασύνδεση της Ελλάδας με Ευρώπη και ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, επικεντρώνει στις Ευρωπαϊκές εξελίξεις (και μάλιστα «σε απόσταση αναπνοής από τις Ευρωεκλογές»), βοηθάει στο να ενσωματωθεί στην όλη συζήτηση η αυριανή προοπτική μιας Ελλάδας που δεν έχει πάψει να ζει την εσωστρέφεια και να απειλείται με αποκοπή από έναν ταχύτατα εξελισσόμενο περίγυρο.

Αυτά ίσως ακούγονται γενικόλογα. Η αληθινή προσφορά του Φόρουμ Δελφών – που φέτος χρειάστηκε να στήσει ένα νέο αμφιθέατρο 400 θέσεων, προκειμένου να φιλοξενεί καλύτερα τον κόσμο που μαζεύεται… – είναι ότι προσέρχονται άνθρωποι αρκετά διαφοροποιημένων ενδιαφερόντων να ακούσουν, να δουν προοπτικές, να συμμετάσχουν σε συζητήσεις. Περισσότερο κι από τους 350 ομιλητές, τα αναγνωρίσιμα ονόματα, τις 80 χώρες συμμετοχής κλπ., αυτό είναι που μετράει! Μόνο… μην βαρύνει το Φόρουμ των Δελφών όπως το ομόλογο/μεγάλο ξαδελφάκι του Νταβός, και χαθεί η ευκαιρία της άμεσης επαφής, της γνωριμίας, της κουβέντας.

Αυτό, συν αν μπορούσαν οι διοργανωτές – πέρα από την δημοσιοποίηση των βασικών σημείων των συζητήσεων, όπου παγίως τα πάνε καλά… – να εγκαινίαζαν ένα follow-up συζήτησης, ας πούμε με θεματικά blogs όπου να μπορούν να συμβάλλουν οι συμμετέχοντες στην συνέχεια, ας προσεχθεί.