Για το διάβασμα της επόμενης μέρας των Τουρκικών εκλογών

 

Είναι αλήθεια/αποτελεί λογική προβολή να θεωρεί κανείς ότι οι εκλογές της Κυριακής 31 Μαρτίου στην Τουρκία – εκλογές τοπικές αλλά με ευρύτερο περιεχόμενο ως προς την συνολική σταθερότητα του καθεστώτος Ερντογάν στην γείτονα – συσχετίζονται «αναγκαστικά» με τις κινήσεις οξύτητας και προβολής ισχύος της Άγκυρας.

Όταν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει πάρει εδώ και εβδομάδες επάνω του την προεκλογική καμπάνια, όχι απλώς στην Άγκυρα (που αληθινά κινδυνεύει να χάσει το AKP) και στην Πόλη (όπου «χρειάστηκε» να κατέβει υποψήφιος Δήμαρχος ο πρώην Πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ για να κρατηθούν οι θέσεις του AKP) αλλά και σε δεκάδες επαρχιακές πόλεις, όταν χρειάστηκαν έκτακτα μέτρα αγορανομικής διαχείρισης του καλαθιού της νοικοκυράς αλλά και.. της επιτοκιακής πολιτικής, τότε δεν είναι να απορεί κανείς με την συντηρούμενη ένταση στο Αιγαίο (που έκανε τον Βαγγέλη Αποστολάκη να μιλήσει – από Ουάσιγκτων … – για  φόβους θερμού επεισοδίου μετά και την παρενόχληση του Chinook του Έλληνα Πρωθυπουργού στην μετάβασή του στο Αγαθονήσι για τους εορτασμούς της 25ης Μαρτίου), ούτε για τις δηλώσεις του ίδιου εκείνου Ερντογάν που μιλούσε για επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης σχετικά με σχέδια να ξαναγίνει τζαμί αντί για Μουσείο η ΑγιαΣοφιά (σε σημείο να διαμαρτυρηθεί αλυσιτελώς, αλλά πάντως να διαμαρτυρηθεί – η UNESCO λόγω του χαρακτήρα Μνημείου της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς).

Όμως, όπως τρέχουν τα πράγματα στην γείτονα, θα ήταν απλοϊκό – επικίνδυνα, δε! – να πιστέψει κανείς πως, μόλις φύγουν οι εκλογές της 31ης Μαρτίου, θα ηρεμήσει και το κλίμα. Η οικονομική κρίση στην Τουρκία ξεφεύγει. Πράγματι, τουλάχιστον το 30% του συναλλαγματικού αποθέματος της χώρας χρειάστηκε να δαπανηθεί μέσα στον Μάρτιο, προκειμένου να συγκρατηθεί η πτώση της τουρκικής λίρας. Και πάλι, όμως, λίγα 24ωρα πριν τις εκλογές, σε μια μόνο μέρα, το τουρκικό νόμιμα υποχωρούσε κατά 5%. Η αλήθεια είναι ότι κινήσεις τέτοιου εύρους σε μια εβδομάδα (αν όχι σε μια μέρα) δεν είναι άγνωστες στην Τουρκική λίρα, ενώ υπάρχει γνήσιο πρόβλημα ρευστότητας (σε λίρες), που δημιουργεί τεχνητή αδυναμία παρέμβασης στο εθνικό νόμισμα. Οι προειδοποιήσεις που απευθύνθηκαν σε όσους κατόχους λιρών έφερναν ποσά για μετατροπή σε ξένο νόμισμα – κυρίως δολάρια – ότι η ταυτότητά του είναι γνωστή, με σαφή τον υπαινιγμό για υπόσκαψη του εθνικού νομίσματος, δεν ανέκοψαν την τάση για «φυγή». Ενώ οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης κοιτάζουν δύσπιστα την Τουρκία – πάλι.

Πόσος καιρός θα χρειαστεί για να «μεταφρασθεί» η πίεση αυτή σε επίπεδο καθημερινότητας της μεγάλης πλειοψηφία των Τούρκων πολιτών, είναι κάτι που θα δούμε στην αμέσως επόμενη περίοδο. Το πόσο αυτό θα σημάνει νέα περίοδο εξαγωγής των εσωτερικών προβλημάτων με επιθετικότητα, ομοίως.