«Γνωρίζοντας την οικονομία, διαλύοντας τους μύθους»

 

Στην αρχή αντιμετωπίσαμε την πρόσκληση με κάποια δυσπιστία. Ύστερα αποφασίσαμε να πάμε, να το δοκιμάσουμε. (Για να μην κρυβόμαστε, η καθυστέρηση στην έναρξη που ειλικρινά θύμισε “ώρα ΠΑΣΟΚ” στο χειρότερο, πήγε να μας δικαιολογήσει ταχεία αποχώρηση: τελικά μείναμε, και δεν το μετανιώσαμε). Ο λόγος για την διοργάνωση – πρώτη σε προαναγγελλόμενη σειρά: να το δούμε – από το Ίδρυμα Δημοκρατίας “Κωνσταντίνος Καραμανλής”, δηλαδή το επίσημο think tank της Ν.Δ., που τώρα δραστηριοποιείται με ευθύνη της Ρόδης Κράτσα, μιας συζήτησης σεμιναριακής λογικής. Η σειρά συζητήσεων έχει τον τίτλο “Διάλογοι πολιτών”, ενώ η συγκεκριμένη συνάντηση είχε επιλέξει ως θέμα “Γνωρίζοντας την οικονομία, διαλύοντας τους μύθους”. Όπως παρουσιάστηκε η στόχευση από την Ρόδη Κράτσα, η απόπειρα αυτή είναι να δώσει “γνώση, ή μάλλον ερέθισμα για αναζήτηση γνώσης, καθώς και εργαλεία κατανόησης” μιας πραγματικότητας που “γίνεται όλο και πολυπλοκότερη”.

Κεντώντας πάντως σ’ αυτό το μοτίβο, ο Κωστής Χατζηδάκης – χαιρετίζοντας ως Αντιπρόεδρος της Ν.Δ. – έθεσε ως κεντρική επιδίωξη το “να διαλεχθούμε υπεύθυνα με τους πολίτες” ώστε να πάψουν να βλέπουν τον εαυτό τους ως πελάτες του κομματικού συστήματος, να μην περιορίζονται στον ρόλο του ψηφοφόρου που άπαξ και ψηφίσει αποσύρεται. Γι αυτόν, η εποχή που θεωρούσε η κοινή γνώμη ότι “μπορεί να υπάρχουν εργαζόμενοι χωρίς επιχειρήσεις, επενδύσεις χωρίς επενδυτές ή αποτέλεσμα χωρίς δουλειά”, ανήκει στο παρελθόν. Όμως η ευκολία με την οποία σύνθετες έννοιες όπως τα πρωτογενή πλεονάσματα ή τα spreads ταλαιπωρούνται στα τηλεπαράθυρα, ή πάλι με την οποία οικοδομούνται (και χρησιμοποιούνται) μύθοι, δείχνει ότι υπάρχει πολλή δουλειά/πολύς δρόμος να γίνει μέχρι να περάσουμε σε νέα συνειδητοποίηση (που να μην χωράει “λεφτά υπάρχουν”, “όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά” ή “σκίζουμε τα μνημόνια”).

Η σύνθεση του πάνελ, που ανέλαβε τις κυρίως εισηγήσεις, με τον Αριστείδη Χατζή – του ΕΚΠΑ, με παράδοση στην ανάλυση των φιλελευθέρων ιδεών και με ιδιαίτερη εμβέλεια στο νεανικότερο κοινό – και τον Νίκο Φίλιππα – του ΠΑΠΕΙ, άλλοτε του ΚΕΠΕ, συν ιδρυτή Κέντρου για την εκλαΐκευση των χρηματοπιστωτικών – ήταν ενός είδους εγγύηση ότι οι θέσεις που κατατέθηκαν θα ήταν αφυπνιστικές. Όμως… πάλι να μην κρυβόμαστε: το κοινό ήταν, για κλειστού τύπου συνεδρίαση, δηλαδή λογικής εσωτερικού προβληματισμού, αρκετό μεν αλλά γερασμένο, “παλιοσειρές”. Ένα 20% ήταν σαφώς κάτω  από το 50-60 , αλλά και σ’ αυτούς δεν συναντούσε κανείς το ύφος των εποχών (ας πούμε) ΚΠΕΕ ή Ε21.

Δεν έχει βέβαια χρησιμότητα μια τέτοια αναδρομή “στα παλιά” του χώρου αυτού, χώρου που ευκολότερα διεκδικεί εξουσία παρά αναστοχάζεται. Πάντως, αν το εννοούν, θα χρειαστούν πολλήν προσπάθεια για να αρχίσουν να διαλύουν μύθους.