Ελλάς και ΗΠΑ: μια ακόμη προσέγγιση (κι άλλη συνέχεια)

 

Για μιαν ακόμη μέρα, θα προτείνουμε στον αναγνώστη να παρακολουθήσει την συζήτηση που οργανώθηκε – με την πρωτοβουλία του ΑΗΙ /του American Hellenic Institute – την περασμένη εβδομάδα γύρω από την  θεματική «Η Ελλάδα ως στρατηγικός εταίρος στην Ανατολική Μεσόγειο». Μετά τις εισαγωγικές τοποθετήσεις τόσο του Προέδρου του ΑΗΙ Νικ Λαρυγγάκη και του Αμερικανού Πρέσβη Jeoffrey Pyatt, και τις τοποθετήσεις του στρατηγού Φραγκούλη Φράγκου και του Κύπριου δικηγόρου Γιώργου Οικονόμου, τον λόγο πήραν – κατά τα ειωθότα – οι εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου.

Μιλώντας ως «σκιώδης υπουργός Εξωτερικών» από πλευράς Ν.Δ., ο Γιώργος Κουμουτσάκος στάθηκε στα στοιχεία που όντως καθιστούν την Ελλάδα κομβικό κράτος στην Ανατολική Μεσόγειο, και ως εκ τούτου γνήσιο στρατηγικό εταίρο για τις ΗΠΑ: Ευρωπαϊκή αλλά και συνολικά Δυτική /ορθολογική ένταξη, θεσμική πείρα, χώρα με  Βαλκανική και Μεσογειακή ταυτότητα, με άνοιγμα στον Αραβικό κόσμο αλλά και στο Ισραήλ. Αυτά τα στοιχεία, σε ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια (π.χ. με τις τριμερείς/τετραμερείς συνεργασίες) δημιουργούν /ανοίγουν δυνατότητες. «Το θέμα είναι να διαβάσουμε με φιλόδοξο και ευφυή τρόπο», τις δυνατότητες αυτές.

Τοποθετήθηκε επίσης ο Γ. Κουμουτσάκος στο ζήτημα των θεσμών παραγωγής – ΚΑΙ εφαρμογής – εξωτερικής πολιτικής, με αναφορά στις δυνατότητες ενός Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. Παράδειγμα η δημιουργία πάγιας εθνικής στάσης στα μέτωπα των παραβιάσεων από την Τουρκία στο Αιγαίο, όπου το 2017 κινδυνεύει να είναι η πιο επιβαρυμένη χρονιά εδώ και πολύν καιρό. Ακόμη, δε, και στο συχνά αγνοούμενο ζήτημα της προώθησης/τοποθέτησης Ελλήνων σε διεθνείς Οργανισμούς, ζήτημα που πολύ συχνά παραβλέπεται  κατά την άσκηση εξωτερικής πολιτικής.

Από την δική του πλευρά, ο Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας Δημήτρης Βίτσας αναγνώρισε την πολύπλευρη στήριξη του ΑΗΙ – διαχρονικά – προς τις Ελληνικές Κυβερνήσεις, τονίζοντας ότι εκείνο που έχει κύρια σημασία είναι στις επαφές με την Αμερικανική Διοίκηση «να γίνεται δουλειά, όχι να εκφωνούνται λόγοι». Στάθηκε στα όσα λέγονται τελευταίως για την γεωπολιτική στην περιοχή μας, τονίζοντας ότι ο 21ος αιώνας υπόσχεται/απειλεί να ακολουθήσει εντελώς άλλο υπόδειγμα σχέσεων.

Όσον αφορά την συχνή αναφορά στην «επάνοδο στην κανονικότητα» – όχι δε μόνο όσον αφορά την Ελληνική οικονομία – διερωτήθηκε μήπως θάπρεπε να θέτουμε πάντα το ερώτημα «ποια είναι αυτή η κανονικότητα;». Το ίδιο άλλωστε ισχύει και προκειμένου περί της ανάπτυξης: «ποιου είδους ανάπτυξη;».

Τέλος, με αφορμή στις αναφορές Κουμουτσάκου για τις Τουρκικές παραβάσεις/παραβιάσεις εναερίου χώρου αλλά και χωρικών υδάτων (3.000 εναέριες, 1.600 ναυτικές), πού και ο στρατηγός Φράγκος είχε μνημονεύσει, ο Δ. Βίτσας διαβεβαίωνε ότι οι αντίστοιχες αναχαιτίσεις συνεχίζονται και «εμείς θα προσγειωνόμαστε τελευταίοι, αλλά και θα ελλημενιζόμαστε τελευταίοι».