Ελληνοτουρκικά: οι καταστάσεις επί του πεδίου

 

Με την ζαλιστική, αδιανόητη ανταλλαγή εκφράσεων υποτίμησης και επιθετικότητας από τις δυο ακτές του Αιγαίου – στους απ’ εκεί η κλιμάκωση ξέφυγε νωρίς στην πορεία Ερντογάν-Γιλντιρίμ-Μπαχτσελί, ύστερα πάλιν Ερντογάν-Χακάν Τσαβούσογλου-Τουρκικού ΥΠΕΞ. σ’ εμάς τα σκήπτρα σταθερά διεκδικεί Πάνος Καμμένος, αλλ’ ήδη με Μαξίμου να προσέρχεται: παστούς Έλληνες στην Μικρασιατική Καταστροφή και νεκρούς στον βυθό του Αιγαίου εκεί; «δεν μιλάς με τον τρελό» και Εξπρές του Μεσονυκτίου εδώ. αναφορές σε «σύνδρομο Σουλτάνου» εδώ, ευθεία διεκδίκηση των Ιμίων/Καρντάκ εκεί και «ρίχνετε το επίπεδο» – είναι επείγον να σταθούμε μια στιγμή και να δούμε πόσο αναντίστοιχα είναι τα πράγματα όπως στήνονται επί του πεδίου. Κυριολεκτικά σήμερα!

Διότι η ανταλλαγή ακραίων διατυπώσεων μπορεί να απαντά σε μιαν «ανάγκη» της κοινής γνώμης, όμως επί του πεδίου είναι που διαμορφώνονται οι πραγματικές καταστάσεις. Δείτε και σκεφθείτε:

Στην γειτονική Τουρκία, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Βλαντίμιρ Πούτιν θεμελίωναν τον (αξίας άνω των 20 δις δολαρίων) πυρηνικό σταθμό του Ακκούγιου, σε «σεισμικά ενδιαφέρουσα περιοχή» απέναντι από την Κύπρο. Την ίδια στιγμή προχωρούσε  τριμερής διάσκεψη των δυο με Χασάν Ροχανί σ’ ένα σχήμα Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν με Συρία στο στόχαστρο. Συρία όπου η Τουρκία συνεχίζει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις μετά την εισβολή στο Αφρίν, κινούμενη και προς Ιράκ ενώ π.χ. οι ΗΠΑ αρχίζουν να αποσύρονται…

Την ίδια αυτή στιγμή η Ελληνική ματιά ήταν αφιερωμένη σε τι; Στο αν/μήπως/κάπως/με κάποια διαμεσολάβηση θα μπορούσαν οι 2 κρατούμενοι της Ανδριανούπολης να αφήνονταν ελεύθεροι. Ενώ οι ουσιαστικότερες προσδοκίες μας είναι η φύλαξη νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο, αλλά και η αποτρεπτική παρουσία δυνάμεων π.χ. στο Καστελλόριζο να αποκλείσει καταστάσεις επί του εδάφους που θα ήταν χωρίς επιστροφή.

Και για τα ΕλληνοΤουρκικά, αλλά και για το Ελληνικό πολιτικό σύστημα…