Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή κανονικότητα…

 

Έχουμε καθιερώσει να επανερχόμαστε – κάθε εξάμηνο, με την ευκαιρία της κυλιόμενης Προεδρίας της ΕΕ – στις συστάσεις/recommendations, που περισσότερο θυμίζουν αντηχείο της εκάστοτε Ευρωορθοδοξίας, της TEPSA. Δηλαδή της διΕυρωπαϊκής Ένωσης Ινστιτούτων, Ιδρυμάτων κοκ με Ευρωπαϊκό προσανατολισμό. (Από την Ελλάδα, μέλος της TEPSA το ΕΚΕΜΕ/τμήμα του EPLO/Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διοικητικού δικαίου). Στο παραδοσιακό «Προ-Προεδρικό Συνέδριο», αυτό το ιδιότυπο μείγμα πανεπιστημιακών, διπλωματών, πολιτικών, επιχειρηματικών συμβούλων κοκ. η TEPSA «μεταγγίζει» την κρατούσα σοφία της εποχής στην Προεδρία που αναλαμβάνει τα Ευρωπαϊκά πράγματα, ταυτόχρονα όμως ενσωματώνει τις προτεραιότητες της χώρας που θα έχει το επόμενο 6μηνο την κατεύθυνση των πραγμάτων. (Βέβαια, παλιότερα, όταν δεν υπήρχε η σταθερή Προεδρία του Συμβουλίου, ούτε η Ύπατη Εκπρόσωπος για τις Εξωτερικές Σχέσεις, ούτε η Προεδρία του Eurogroup που τόσοι κατηγορούν αλλά που πάντα καλείται να βγάλει το φίδι απο την τρύπα, η κυλιόμενη Προεδρία είχε πολύ πιο ουσιαστικό έργο. Αλλα και τώρα, για την λειτουργία της Ένωσης στην εποχή των κρίσεων, η Προεδρία ασκεί συντονιστικό ρόλο ουσίας στα ευρωπαϊκά πράγματα).

Η Αυστριακή Προεδρία αναλαμβάνει το β΄ 6μηνο του 2018 (τρίτη σε μια σειρά/τριπλέτα: Εσθονία-Βουλγαρία-Αυστρία), με δυο βασικές σχεδιασμένες εκκρεμότητες: την προώθηση/ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για την υλοποίηση του Brexit και την γεφύρωση των διαφωνιών για τον Προϋπολογισμό της Ένωσης (Πολυετές Χρηματοδοτικό Πλαίσιο 2021-27). Ούτως ή άλλως θα «παραδώσει» την ΕΕ για τις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2019, αφού πρώτα η απερχόμενη Βουλγαρική Προεδρία επιχείρησε να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά σε επίπεδο Κορυφής 28/29 Μαΐου φέτος για τις (υποτίθεται) καθοριστικές ζυμώσεις για «Το Μέλλον της Ευρώπης».

Έτσι επρόκειτο να πορευθούν τα πράγματα ωσότου… έπεσε στην μέση η Ιταλική κρίση (με λίγη Ισπανική στο φόντο) και η Ευρωπαϊκή κανονικότητα – αυτό  υποτίθεται ότι εξασφαλίζει η Προεδρία… – πήγε ούτως ή άλλως περίπατο! Ας δούμε όμως, τώρα, πώς όλη αυτή η συζήτηση μπορεί να αρθρωθεί με την δική μας αντίληψη των Ευρωπαϊκών.

Πρώτα-πρώτα, δυο τομείς που ασφαλώς αφορούν – κεντρικά/πολιτικά – την Αυστρία εγκαθίστανται αναγκαστικά στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων της ΕΕ στο ερχόμενο 6μηνο. Ασφάλεια και Μεταναστευτικό. Στον τομέα της ασφάλειας, το μήνυμα είναι σαφές: όσο αναβαθμίζεται  η αίσθηση προτεραιότητας – με πτυχές όπως της κυβερνοασφάλειας ή της στράτευσης εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος να έρχονται στο προσκήνιο, – τόσο οι εμβρυϊκοί Ευρωπαϊκοί θεσμοί (PESCO, CSDP) θα χρειαστεί να συντονίζονται με τις πρωτοβουλίες σε εθνικό επίπεδο αν είναι να έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Όσο για το Μεταναστευτικό, οι εκκλήσεις για αλληλεγγύη που φθάνουν μέχρι την αποδοχή δι-Ευρωπαϊκών ποσοστώσεων (δύσκολο ζήτημα για Αυστρία, ανάθεμα για γειτονικές χώρες Βιζεγκραντ) συνοδεύονται από συστάσεις για συνεργασία στην παρακολούθηση των μεταναστευτικών ροών στα σύνορα και για στήριξη στις προσπάθειες παροχής βοήθειας εκτός συνόρων ΕΕ. Και στις δυο περιπτώσεις, η αίσθηση είναι για κάποιου είδους «σπρώξιμο» των θεμάτων έξω από την περίμετρο των αποφάσεων, προς την κατεύθυνση των ευχών. Βάλτε εδώ στην εικόνα την κατάσταση που επικρατεί για την Ελλάδα στις σχέσεις με την Τουρκία, βάλτε και το προσφυγικό /μεταναστευτικό με την δική μας ματιά. Και εύκολα προκύπτει πόσο λίγο οι ελληνικές προτεραιότητες «χωράνε» στις ευρωπαϊκές του 6μήνου που έχουμε μπροστά μας…

Εκεί όπου η λειτουργική απόφαση δεν μπορεί να περιμένει – Προϋπολογισμός: αν δεν προχωρήσουν τα πράγματα και αφεθεί η προεκλογική εκστρατεία για τις Ευρωεκλογές να «θέσει σε ομηρία» το σημαντικό αυτό εργαλείο πολιτικής • Brexit: αν δεν προκύψει μέσα στο 2018 μορφή ένας γνήσιος συμβιβασμός, με π.χ. συμμετοχή της Μεγ. Βρετανίας στην Τελωνειακή Ένωση (που όμως απαιτεί αποδοχή των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου από το Λονδίνο) – οι συστάσεις προς την Αυστριακή Προεδρία, αλλά και η υποδοχή τους από αυτήν πλησιάζει, εδώ περισσότερο, την… προσευχή.

Συνολικά, λοιπόν η εικόνα της Ευρωπαϊκής κανονικότητας δείχνει σαφώς λιγότερο πειστική απ’ όσο θάθελε ο οποιοσδήποτε τώρα που ξεκίνησαν οι αληθινές αναταράξεις.

…Αισθάνεσθε ότι η περιγραφή αυτή περιλαμβάνει «λιγότερη Ελλάδα» απ’ ότι περιμένατε; Θα έχουμε και συνέχεια, σε επόμενο σημείωμα. Αυτή όμως είναι η γενική εικόνα.