Επάνοδος – προς στιγμήν – στα Γερμανικά

 

Επιμελής φίλη της στήλης, μας εγκαλούσε προ ημερών επειδή τελευταίως έχουμε εγκαταλείψει την συνήθεια να «επισκεπτόμαστε» τις πολιτικές εξελίξεις στην Γερμανία. Εκτιμώντας ότι τα πάντα στην Ευρώπη κρίνονται, ή πάντως κυοφορούνται απ’ όσα συμβαίνουν στην Γερμανία την οποία μόνον επιδερμικά παρακολουθούμε στην Ελλάδα, έχουμε συχνά προσέλθει σ’ αυτήν την όαση προβλεπτότητας και κανονικότητας που (νομίζαμε όλοι ότι) αποτελεί η Γερμανική πολιτική σκηνή – η οποία τελευταίως αρχίζει να θυμίζει Μεσογειακή ασυναρτησία, αν μη ηφαίστειο Ισλαμικού/Ελληνικού τύπου. Ήδη τα γεγονότα μας πρόλαβαν – αν κρίνουμε όμως από την κάλυψη των πραγμάτων στα Ελληνικά media και sites μάλλον το πράγμα πάει να χωνευτεί και πάλι άγαρμπα/εντωπωσιοθηρικά.

Έτσι άρχισαν να κυκλοφορούν εκτιμήσεις για άμεση πτώση της Καγκελαρίου Μέρκελ, για διαδοχή της από τον (ναφθαλινοποιημένο ως Πρόεδρο της Βουλής) Βόλφγκανγκ Σώϋμπλε, για προσφυγή στις ομοσπονδιακές κάλπες ακόμη και πριν τις (φθινοπωρινές) τοπικές εκλογές στην Βαυαρία – οι οποίες Βαυαρικές εκλογές προκάλεσαν ήδη την προληπτική σκλήρυνση θέσεων του (Βαυαρού/CSU, όμως τώρα Ομοσπονδιακού υπουργού Εσωτερικών) Χόρστ Ζεεχόφερ στο μέτωπο του μεταναστευτικού , ή με πρόσχημα το μεταναστευτικό.

Να δώσουμε μια στιγμή την δική μας ανάγνωση. Πρώτον, μολονότι η Γερμανία όντως έχει καταντήσει λιγότερο «γερμανική», οι εξελίξεις στην κεντρική πολιτική σκηνή μάλλον θα αναμείνουν τις Βαυαρικές κάλπες (μέσα Οκτωβρίου). Είναι αλήθεια ότι και οι κινήσεις Ζεεχόφερ στην κεντρική Γερμανική αλλά και την Ευρωπαϊκή ακόμη σκηνή είχαν ανερυθρίαστα πολιτικό χαρακτήρα – όπως άλλωστε ίσχυσε και με την προώθηση ρύθμισης για απαγόρευση της μπούρκας των μουσουλμάνων γυναικών σε σχολεία, πανεπιστήμια ή δημόσια κτίρια, καθώς και με την απόφαση για ανάρτηση του σταυρού στα τελευταία. Όμως.. το αποτέλεσμα δεν (ΔΕΝ) ήταν η αύξηση των ποσοστών της CSU. Τις τελευταίες μέρες, στην Βαυαρία η (συνήθως κυρίαρχη) CSU «έγραφε» στις δημοσκοπήσεις ανάμεσα σε 38% και 42%. Η (ανερχόμενη) AfD, δεξιοδεξιά, ήταν στο 12-14% – αλλά συνασπισμός των δυο θα ήταν δηλητηριαστικός.

Οι Πράσινοι – που στην Βαυαρία γέρνουν δεξιά – κινούνται στα 13-16%, αλλά κι αυτοί δεν βγαίνουν ως εταίροι συνασπισμού. Οι Φιλελεύθεροι όχι μόνον δεν επαρκούν, αλλά βρίσκονται επικίνδυνα δίπλα στο 5% (άνευ του οποίου δεν μπαίνει κανείς ούτε στην τοπική Βουλή). Αν «κάτι» δεν αλλάξει, στην Βαυαρία απειλείται ακυβερνησία – αδιανόητο! – ή παράξενος συνασπισμός είτε CSU/SPD είτε CSU/Πράσινων, αν μη ακόμη πιο παράξενος τρίχρωμος.

Ακριβώς το γεγονός ότι οι Χριστιανοκοινωνιστές της CSU με την δεξιόστροφη πορεία τους δεν κατόρθωσαν να απονευρώσουν την AfD στην ίδια τους την έδρα, έχει δημιουργήσει σοκ. Γι αυτόν τον λόγο, σαν «επιθετική άμυνα», ακούστηκε τάση της CSU να ανοιχτεί ευθέως σε ομοσπονδιακό επίπεδο – πράγμα που έκανε τον (CDU, αλλά σαφώς σκληροπυρηνικό) Σώϋμπλε να προειδοποιήσει – σε συνέντευξή του στην Augsburger Algemeine – ότι μια τέτοια κίνηση θα λειτουργούσε αρνητικά καθώς «θα υποβάθμιζε την τοπική ταυτότητα του κόμματος».

Πάμε όμως μια στιγμή στις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις σε ομοσπονδιακό επίπεδο: εδώ δεν παύει να προηγείται – σύμφωνα με σταθμισμένα ευρήματα όλων των δημοσκοπικών κέντρων, τέλος Ιουλίου – η CDU/CSU με λίγο πάνω από 30%, όμως αποδυναμωμένη (στις εθνικές κάλπες, σε υποχώρηση ήδη, είχε 33%). Έχει όμως ανακοπεί η πτώση της SPD (που κάποια στιγμή είχε φοβηθεί ότι θα περάσει τρίτο κόμμα!), που γράφει σχεδόν 18% (έναντι ενός επίσης κακού 20% στις κάλπες). Η AfD έχασε την ορμή της – αν και είναι στο 16% (έναντι 12,5%). Οι Πράσινοι μένουν πάνω από 12,5% , η Αριστερά είναι σχεδόν στο 10%, αμφότεροι ήταν στο 10%), οι Φιλελεύθεροι έχουν πέσει κάτω από 9% (στις κάλπες είχαν πάνω από 10,5%).

Αν έχετε λίγη υπομονή, ελάτε να δούμε για μια στιγμή την δημοφιλία της – όντως πολιορκούμενης από προβλήματα Καγκελαρίου Μέρκελ. Τέλος Ιουνίου, περίπου το ίδιο ποσοστό (42-43%) θέλει να την δει να συνεχίζει ως Καγκελάριος ή να φεύγει, ενώ ένα 15% αδιαφορεί. Τα παράδοξα αρχίζουν με το εύρημα ότι μεταξύ των Πρασίνων είναι που η Άνγκελα έχει την υψηλότερη δημοφιλία (66%) και ακολουθούν οι «δικοί της» στο CDU/CSU (63%, με 27% να θέλουν να την δουν να φεύγει). Άλλο παράδοξο: στην Αριστερά την θέλουν 48%. Διόλου παράδοξο, ότι στην AfD  έχει αποδοχή μόνον 6%…

Ακόμη πιο μακρυνή – για την Ελληνική μας ματιά – λεπτομέρεια, είναι ότι πέραν της αποσταθεροποίησης του μεγάλου Land της Βαυαρίας, υπάρχει και ιδιότυπη κατάσταση στην Κάτω Σαξωνία.

Όπου η ανάδειξη τόσο της ΑfD στο ένα άκρο, όσο και της Αριστεράς/Die Linke, που πλησιάζουν αθροιστικά το 40%, δημιουργούν συνθήκες «εγγυημένης ακυβερνησίας», ή πάντως παράδοξων συνασπισμών. Πρωτόγνωρα αυτά για την Γερμανία φαινόμενα… Μ’ αυτό ως δεδομένο ας πορεύονται στο ναρκοπέδιο οι δικοί μας.