Επαναπροσεγγίζοντας τα τουριστικά

 

Ενώ η τουριστική χρονιά στην Ελλάδα του 2018 είχε καθιερωθεί στο μυαλό όλων ως ρεκόρ όλων των εποχών – με τις αναφορές για καταγραφή 30 εκατομμυρίων  για το 2017 να έχουν οδηγήσει «επίσημη» (Ρέτσος) πρόβλεψη για αύξηση της τάξεως του 22% στις αφίξεις για το φετινό καλοκαίρι, με 4,5 εκατομμύρια αεροπορικές αφίξεις το α’ 5μηνο της χρονιάς (έναντι 3,75 εκατ. του αντίστοιχου διαστήματος το 2017), με τις ταξιδιωτικές εισπράξεις στο πρώτο φετινό 3μηνο να έχουν ξεπεράσει τα 550 εκατ. ευρώ (σε αύξηση άνω του 13% σε σχέση με πέρσι) και με τα 14,5 δις συνολικών εισπράξεων κατά την Τράπεζα της Ελλάδος για το 2017 να θεωρούνται «βάση» – ήδη κάποιες επιφυλάξεις καλό θα ήταν να αρχίσουν να καταγράφονται.

Η πρώτη, που χρήσιμο είναι να μην λείπει από κανένα υπολογισμό, είναι ότι η ήδη ζωηρή επαναφορά της Τουρκικής τουριστικής αγοράς – ορατή από το 2017, πάντως, με τα βαριά σύννεφα πολιτικών αναταραχών/τρομοκρατίας να έχουν υποχωρήσει: ο τουρίστας ξεχνάει γρήγορα – ήρθε και ενισχύθηκε με την υποχώρηση/κατάρρευση της αγοραστικής αξίας της τουρκικής λίρας, κατά περισσότερο του 25% από την αρχή του χρόνου (-3,5% μέσα σε μια μόνον ημέρα, όταν ο Ερντογάν όρισε ΥΠΟΙΚ τον γαμπρό του Αλ Μπαιράκ…). Το τουρκικό τουριστικό προϊόν πάει να γίνει – κυριολεκτικά – ασυναγώνιστο, ενώ και στοχευμένη επιδότηση των αεροπορικών εισιτηρίων λειτουργεί ενισχυτικά. Αυτό ήδη καταγράφεται στις θερινές κρατήσεις «τελευταίας ώρας». Η δεύτερη επιφύλαξη είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό: μέχρι στιγμής δεν αναφέρεται μεν μπλοκάρισμα Ρωσικών κρατήσεων μετά την κρίση στις ΕλληνοΡωσικές σχέσεις (απέλαση, διπλωματών, καταγγελίες για ανάμειξη στα πολιτικά πράγματα κοκ). Όμως είναι γνωστή η τάση των Ρώσων  τουριστών να «ακούν» την Κυβέρνησή τους.

Σε εντελώς άλλο επίπεδο, αξίζει να σημειωθεί ο μέχρις ασφυξίας κορεσμός υπερδημοφιλών προορισμών, όπως η Σαντορίνη ή η Πάρος, αλλά και η. υπερκράτηση σε Κρήτη και Κέρκυρα: αυτά, μαζί με την «άγρια» ανάπτυξη του Airbnb τόσο σε διαμερίσματα/Κέντρο Αθήνας όσο και σε θερινή κατοικία, δημιουργούν συνθήκες κινούμενης άμμου. Last but not least, ο συνδυασμός της «εύκολης» υπερφορολογησης του τουριστικού προϊόντος με την γενικευμένη στάση «επιθετικής άμυνας» ανά την Ελλάδα στην προσπάθεια φοροσυλλογής, ωθεί όλο και μεγαλύτερο μέρος της πραγματικής τουριστικής είσπραξης στον χώρο της γκρίζας ή και κατάμαυρης οικονομίας. Αυτό το μέτωπο μπορεί να δημιουργεί ήδη κενό αέρος…

Υπ’ αυτήν την έννοια, ακόμη μεγαλύτερη σημασία προσλαμβάνει τώρα η διάσταση της έμμεσης/διάχυτης προβολής και διαφήμισης της χώρας ως προορισμού-μαγνήτη του ενδιαφέροντος που δίνει σειρά διεθνών τηλεοπτικών παραγωγών οι οποίες βρίσκεται αυτόν τον καιρό σε εξέλιξη: Ως ειδική εμπειρία προβάλλεται η Ικαρία – χαλαρός τρόπος ζωής, μικροζωϊα, πανηγύρια – στην γιαπωνέζικη Fuji TV, ενώ στην ρωσική Russia-I η εικόνα των Μετεώρων αλλά και η μοναστηριακή κουζίνα του Αγίου Όρους επιχειρείται να χαράξει μιαν εικόνα διαφορετική από το πρότυπο ήλιος-θάλασσα. Την ίδια στιγμή, βρετανικά και ολλανδικά κανάλια ανεβάζουν την Αθήνα ως city-trip destination, με έμφαση στην αναγέννηση του Κέντρου και την πανσπερμία πολιτιστικών/αυθόρμητων εκδηλώσεων.

Ακριβώς προκειμένου να λειτουργήσει σε πιο μόνιμη βάση αυτή η τάση, προχώρησε ήδη η δημιουργία Film Office από την Περιφέρεια Αττικής, όπως ανακοινώθηκε σε κοινή παρουσίαση Ρένας Δούρου – Νίκου Παππά, με την λογική της σταθερής διευκόλυνσης των ξένων παραγωγών.

Εχεις μήπως, φίλε αναγνώστη, την αίσθηση κουβέρτας που όλοι τραβολογάνε ο καθένας προς διαφορετική κατεύθυνση; Δίκιο έχεις! Να δούμε που θα βγεί, τελικά, το πράγμα.