Ευρωπαϊκές προτεραιότητες και προσεγγίσεις – με κάποιαν Ελληνική διάσταση

 

Είδαμε την περασμένη βδομάδα ποιες ήταν οι συστάσεις/Recommendations των Ινστιτούτων της TEPSA προς την Αυστριακή Προεδρία, οι οποίες κατά κάποιον τρόπο ενσωματώνουν τις συνολικές Ευρωπαϊκές κατευθύνσεις για το 6μηνο που ακολουθεί. Και επισημάναμε εκείνα που θα θεωρούσαμε «θέμα Ελληνικού ενδιαφέροντος» να μην βρίσκονται σε ιδιαίτερα στενή σχέση με τις εν λόγω διαφαινόμενες προτεραιότητες.

Αξίζει όμως να σταθούμε σε μερικές από τις συζητήσεις που έγιναν στα πλαίσια αυτού του Προ-Προεδρικού Συνεδρίου και σε όσα αποτύπωσαν. Πρώτα-πρώτα, ο Alexander Schallenberg – βετεράνος των Ευρωπαϊκών, με πέρασμα από Βρυξέλλες και Γενικός Διευθυντής Συντονισμού Ευρωπαϊκών Θεμάτων της Αυστριακής Κυβέρνησης – περιέγραψε ποια ζητήματα η Αυστριακή Προεδρία θα πασχίσει να κλείσει μέσα στον ελάχιστο ουσιαστικό χρόνο του β’ 6μήνου – καθώς οι θερινοί μήνες είναι «κενοί», οι Χριστουγεννιάτικες εβδομάδες παρομοίως, κυρίως όμως η πορεία προς τις εκλογές του 2019 απενεργοποιεί ουσιαστικά από ένα σημείου και πέρα την λειτουργία της ΕΕ (πάντως του ΕυρωΚοινοβουλίου…). Κατά έναν ιδιότυπο, δυσάρεστο τρόπο εκείνο που θα μπορούσε να προχωρήσει περισσότερο τους μήνες που έρχονται θα ήταν… το Brexit! Πώς; Με την διαφαινόμενη αποτυχία των διαπραγματεύσεων, που θα επιβάλουν ενδεχομένως «λύσεις ανάγκης». Πάντως η Αυστριακή Προεδρία θα επιχειρήσει να δώσει στις συζητήσεις για «Το Μέλλον της Ευρώπης» κάποια δυναμική, προσπερνώντας τις βαθύτερες διαφωνίες οι οποίες διαπιστώνεται ότι υπάρχουν, εκτιμώντας ότι «είναι επικίνδυνο να επικρατήσει η αντίληψη ότι «κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους»». Για τον σκοπό αυτό, η Αυστριακή Προεδρία αγκάλιασε ως μόττο της – συνολικά – την λογική Μακρόν «L’ Europe qui pprotège». Μόνον που, τώρα, χρειάζεται να δώσει και περιεχόμενο στην έννοια: τι περιθώριο μένει για Ελληνικές, διαστάσεις, εδώ;

Στο φλέγον – πάντα – ζήτημα του Μεταναστευτικού, κατέστησε φανερό ότι η Αυστριακή Προεδρία δεν βλέπει ενδεχόμενο να προχωρήσει η όποια διαπραγμάτευση σε μια κατεύθυνση «που να περιλάβει ποσοστώσεις μετεγκατάστασης». Απέφυγε, πάντως, να επαναφέρει στο προσκήνιο την διάσταση «φύλαξη συνόρων» που υπόβοσκε στις τοποθετήσεις του στρογγυλού τραπεζιού TEPSA το οποίο αφορούσε την ασφάλεια και τον έλεγχο των συνόρων. Εκεί, με αρκετήν δυσκολία έγινε παραδεκτό ότι η περίπτωση προσφύγων/μεταναστών οι οποίοι φθάνουν από θαλάσσιες οδούς – Ανατολική ή Κεντρική Μεσόγειος, δηλαδή νησιά του Αιγαίου ή Νότια Ιταλία – εμφανίζουν εντελώς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Χρειάστηκε δε μια αρκετά ωμή παρέμβαση σχετικά με το τι αποτελεί/θα αποτελούσε μια πρακτική push-backs, αν οι ανθρώπινες ροές επαναληφθούν: θανατική καταδίκη! Και ήταν ευτύχημα που, μιλώντας από μέρους της Frontex ο Bernd Koerner (Εκτελεστικός Διευθυντής της Frontex) πήρε την πρωτοβουλία να ξεκαθαρίσει ότι οποιαδήποτε τέτοια πρακτική είναι απαγορευμένη κατά τα διεθνή θέσμια και δεν νοείται καν να αναφέρεται. H συζήτηση αυτή, πολύτιμη για να μην αρχίσει να εσωτερικεύεται – στην δική μας δημόσια συζήτηση – η Κεντρευρωπαϊκή μνεία περί «ανεπαρκούς φύλαξης συνόρων» άμα αληθινά ξαναπυκνώσουν οι βάρκες στο Ανατολικό Αιγαίο…

Θα συνεχίσουμε αυτήν την περιγραφή προτεραιοτήτων για μια ματιά στην Ελληνική διάσταση, στο αυριανό σημείωμα.