Ευρωσχεδιασμοί

 

Με την δημοτικότητά του σε συνεχή υποχώρηση, αφού μπήκε στον Νοέμβριο με αποδοχή από ένα 29% των Γάλλων (κατά Ifop) αλλά ήδη υποχώρησε κάτω του 25% κυρίως όμως με το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» να καταλαμβάνει τους δρόμους (ευρεία διαμαρτυρία για την άνοδο των τιμών των καυσίμων, μεταρρυθμιστικό μέτρο για να στραφούν οι χρήστες σε μη-ρυπογόνα αυτοκίνητα: τα κίτρινα γιλέκα είναι μέτρο ασφαλείας για οδηγούς σε κατάσταση ανάγκης), ο Εμμανουέλ Μακρόν που πριν ένα χρόνο φαινόταν να λειτουργεί ως η «ελπίδα για μιαν διαφορετική Ευρώπη» συνεχίζει να προσπαθεί. Έχοντας πίσω του ακόμη και χαμηλότερη δημοτικότητα (στο 21%, σε άλλη δημοσκόπηση), ο άνθρωπος που όντως ανέτρεψε το παραδοσιακό ισοζύγιο δυνάμεων στην Γαλλία με το “En Marche!” του , ενώ δεν κατορθώνει να φέρει κάτι αντίστοιχο στην αρτηριοσκληρωτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενόψει Ευρωεκλογών, δεν κάνει πίσω. [Η κινητοποίηση των «κίτρινων γιλέκων» ας σημειωθεί ότι αφορά τα μεσοστρώματα στην Γαλλία, ενώ προηγούμενες κινήσεις Μακρον είχαν δημιουργήσει δυσαρέσκεια στους λιγότερο ευνοημένους].

Όπως λοιπόν συνεχίζει στο εσωτερικό μια μεταρρυθμιστική πορεία που του κοστίζει σε κάθε βήμα – ιδίως με την αποικοδόμηση της προστασίας στην αγορά εργασίας και την προώθηση μέτρων ελαστικότητας – έτσι ο Μακρόν πήρε και πάλι την πρωτοβουλία να ζητήσει, από την αντίστοιχα χειμαζόμενη στην χώρα της, Άνγκελα Μέρκελ να προχωρήσει ο ΓαλλοΓερμανικός άξονας τους σχεδιασμούς για (την θυμόσαστε την διατύπωση;) «το Μέλλον της Ευρώπης». Ήδη προ ημερών η Γερμανίδα Καγκελάριος, μάλλον συνειδητοποιώντας ότι η υστεροφημία της δεν τα πάει και τόσο καλά στο εσωτερικό, είχε προσχωρήσει στο σχήμα για κάτι που θα βαφτιζόταν «Ευρωπαϊκός στρατός». Βέβαια θα ήταν κάτι πολύ λιγότερο καθώς αν μη τι άλλο, η προθυμία της Γερμανίας να αναλάβει το κόστος που συνεπάγεται εξοπλιστικό πρόγραμμα ή/και δαπάνες λειτουργίας έστω του αποφασισμένου από το ΝΑΤΟ ύψους-στόχου (2% του ΑΕΠ, ενώ το Βερολίνο βρίσκεται στο 1,24% και στοχεύει 1,5% μεσοπρόθεσμα/το 2024, εμείς είμαστε στο 2,36% μέσα στην κρίση) είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Χώρια που ο Αμερικανός Προέδρος Τραμπ εκφράσθηκε εξαιρετικά υποτιμητικά για το γύμνασμα αυτό Ευρωπαϊκής άμυνας, θυμίζοντας στους Γάλλους ότι δυο φορές μέσα σ’ έναν αιώνα «χρειάστηκε» να στραφούν αλλού (στις ΗΠΑ) για άμυνα… εναντίον της Γερμανίας…

Όμως τώρα, ο Μακρόν επανήλθε στην πρώτη γραμμή ζητώντας – και κατά φαινόμενα πετυχαίνοντας – κάτι σαν συμπαράταξη Μέρκελ για κοινή πρωτοβουλία Γερμανίας/Γαλλίας για μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης. Κεντρικό στοιχείο της προτεινόμενης αρχιτεκτονικής ένας «Προϋπολογισμός της Ευρωζώνης», μετρημένος ως προς το μέγεθος (τα 25 δις ευρώ που έχουν ακουστεί είναι σαφώς κάτω από 0,2% του κοινοτικού ΑΕΠ , ενώ ο συνολικός Προϋπολογισμός ΕΕ είναι γύρω στο 1% αυτού του ΑΕΠ) και ενσωματωμένος στον ισχύοντα Προϋπολογισμό ΕΕ (Γερμανική απαίτηση αμφότερα). Τα κονδύλια του Προϋπολογισμού Ευρωζώνης θα λειτουργούν ως στοιχείο αντιστάθμισης της πίεσης που δέχονται από τους κανόνες του ευρώ οι λιγότερο ισχυρές οικονομίες με επενδυτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις. Αρχικά η πρόθεση Μακρόν ήταν να χτιστεί ένας πρόσθετος αυτόματος σταθεροποιητής, όμως ούτε η λογική αυτή, ούτε η συνολική μεταρρυθμιστική πρόθεση φάνηκε να περνάει. Ας σημειωθεί ότι η συζήτηση αυτή κινείται παράλληλα προς εκείνην για μετατροπή του ESM σε «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο».

Ούτως ή άλλως «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες», οπότε η περαιτέρω συζήτηση στο Eurogroup επι του θέματος κυρίως όμως Κορυφή του Δεκεμβρίου («απαιτείται περαιτέρω δουλειά» κατά Μάριο Σεντένο)  θα δείξει τι λειτουργικό περιεχόμενο θα λάβουν όλες αυτές οι προθέσεις. Και πότε…