Η ανηφορική συζήτηση περί μικρομεσαίων (κι άλλη συνέχεια)

 

Κλείνουμε σήμερα την αναφορά μας στην ημερίδα που είχε οργανώσει ο ΣΕΒ την περασμένη βδομάδα για τις προοπτικές και την στρατηγική ανάπτυξης των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Σε ένα πάνελ όπου ο συντονιστής της όλης προσπάθειας Κωνσταντίνος Μαραγκός ανέπτυξε ως βασική τάση-επιδίωξη την προσπάθεια για μεγέθυνση των μικροτέρων ιδίως από τις ΜμΕ, η λογική ήταν για μια σύγκλιση αυτών των παραγωγικών μονάδων προς το μέσο όρο της Ευρώπης. Γι’ αυτόν, μείζον ζήτημα είναι η αλλαγή νοοτροπίας της ίδιας της επιχειρηματικότητας («να πάρουμε τα ρίσκα μας») αλλά και η άμεση επέμβαση στο κανονιστικό πλαίσιο (Γραφειοκρατία-Αθέμιτος ανταγωνισμός-Σταθερό φορολογικό πλαίσιο-Ρυθμίσεις πτωχευτικού δικαίου/ «Δικαίωμα στην αποτυχία»).

Στην συνέχεια όμως της συζήτησης στο πάνελ αυτό, όπου μετείχαν από πλευράς Κυβέρνησης ο Γ.Γ. Βιομηχανίας Στράτος Ζαφείρης και ο Γ.Γ. Εμπορίου Δημήτρης Αυλωνίτης, ενώ από εκείνην της Ν.Δ. ο καθηγητής Θοδωρής Πελαγίδης (της ομάδας συμβούλων του Κυριάκου Μητσοτάκη), η προσέγγιση προέκυψε αρκετά πιο επιφυλακτική. Ο Στ. Ζαφείρης αναγνώρισε ότι οι μικρότερες πάντως μονάδες χρειάζονται συμπαράσταση προκειμένου να δυνηθούν να ακολουθήσουν τους κανόνες. αναφέρθηκε στην βελτίωση του πλαισίου και των διαδικασιών αδειοδότησης. ανέδειξε τις δυνατότητες χρήσης του νέου πληροφοριακού συστήματος (ώστε να φαίνεται ποιος αδειοδοτείται, ποιος είναι παραβατικός). Όμως στάθηκε αρκετά και στο ότι τίθεται όλο και περισσότερο το ζήτημα του τι κάνει ο ίδιος ο ιδιώτης, όταν η διπλανή του επιχείρηση λειτουργεί παραβατικά: με την βοήθεια της Παγκόσμιας Τράπεζας, επιχειρείται να δημιουργηθεί σύστημα εφαρμογής των θεσμών για όλους και απ’ όλους. Όσο για την προώθηση των συγχωνεύσεων και συνεργασιών, σημείωσε ότι κυρίως πρόκειται για ζήτημα νοοτροπίας – γι’ αυτό άλλωστε η Ελλάδα μένει πίσω από τον μέσο όρο της ΕΕ («Μόνοι να πτωχεύσουμε, παρά να συνεργασθούμε»).

Όμως και από πλευράς Θοδ. Πελαγίδη, υποστηρίχθηκε ότι δεν αποτελεί μονόδρομο το big/bigger is beautiful. Εξήγησε πώς, σε μια περίοδο /φάση ανάπτυξης όπου οι νέες μορφές οργάνωσης επιτρέπουν την ελαστική εξειδίκευση και την δημιουργία επιχειρηματικών οικοσυστημάτων (αντί μιας παραδοσιακής κάθετης οργάνωσης), με την διάδοση των υπεργολαβιών (και της ακριβόχρονης/just-in-time παράδοσης) και της λειτουργίας «επιχειρήσεων-μπουτίκ» που απευθύνονται πολύ στοχευμένα στις ανάγκες του καταναλωτή, περισσότερο από την μεγέθυνση των μονάδων, η επιλογή του κατάλληλου μεγέθους είναι εκείνο που μετράει.

Έδωσε το παράδειγμα της επιχείρησης Momentum machines, που παράγει με ρομποτική γραμμή gourmet χάμπουργκερ με άμεση/ειδική παραγγελία του πελάτη και έχει ήδη μεγάλη επιτυχία: τι ρόλο παίζει εδώ το μέγεθος;