Η ΔΕΘ που δεν θα γίνει – και το συγκεκριμένο

Του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Η φετινή ΔΕΘ (85η), που μάλιστα θα είχε τιμώμενη χώρα την Γερμανία – κατά το πρότυπο της ΔΕΘ/83 με τιμώμενη τις ΗΠΑ, την ΔΕΘ/82 με την Κίνα που αμφότερες άφησαν εποχή – γεγονός που είχε «ανεβάσει» όντως ιδιαίτερο ενδιαφέρον με προοπτική παρουσίας Μέρκελ και οικονομική πανστρατιά, έπεσε θύμα του κορωνοϊού.  Το, ας το πούμε έτσι, πολιτικό σκέλος δεν θα λείψει βέβαια, με παρουσία του Πρωθυπουργού και της κουστωδίας υπουργών και με τις παραδοσιακές ανακοινώσεις και την διαχείριση του Τύπου («η συνέντευξη») από τον ίδιο και με τους πολιτικούς αρχηγούς εν συνεχεία. Όπως δεν θα λείψει η σειρά των επισκέψεων και αναφορών σε έργα της Θεσσαλονίκης από το πολυύμνητο Μετρό μέχρι την ανάπτυξη του γηπέδου ΠΑΟΚ και τις προοπτικές του Διεθνούς Πανεπιστημίου (να λέμε τα πράγματα με την σειρά προτεραιότητας που τους αποδίδεται…), από το Μητροπολιτικό Πάρκο και την ανάπλαση της ίδιας της ΔΕΘ μέχρι το υπό επώαση Thess INTEC/την μετεξέλιξη του Τεχνολογικού Πάρκου σε μείζονα υποδομή ανάπτυξης.

Έτσι όπως φέτος ό,τι διασώζεται από την διοργάνωση της ΔΕΘ θα γίνει αντιληπτό κυρίως διαδικτυακά, έτσι που η απουσία εκθετών, επισκεπτών και περιέργων στην πόλη – μην υποτιμάται ο ρόλος της περιέργειας και της διάχυσης ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης, σε μια εποχή όπου ούτως ή άλλως η παλιά εκδοχή της «Έκθεσης» έχει γίνει μια ανάμνηση, σαν παλιά φωτογραφία –, θα χρειαστεί ιδιαίτερη διαχείριση της εικόνας και των αναφορών μέλλοντος αν είναι να μην επιδεινωθεί η αίσθηση προσχηματικότητας αυτών των διοργανώσεων.

Ούτως ή άλλως, η πόλη θα υποστεί – την υφίσταται ήδη! – την οικονομική ζημιά από την ματαίωση της ΔΕΘ/85. Η οποία ζημιά έρχεται να προστεθεί στην ναφθαλινοποιηση της φοιτητικής ζωής από την άνοιξη του 2020 λόγω κορωνοϊού, μετά και από ένα καλοκαίρι όπου και συνολικά η Βόρεια Ελλάδα υπέστη διάψευση προσδοκιών με το διστακτικό άνοιγμα/ύστερα κλείσιμο του τουρισμού λόγω κορωνοϊού. Ο τρόπος χειρισμού, λοιπόν, των προσδοκιών για επανεκκίνηση της πόλης, για προώθηση  των πρότυπων δραστηριοτήτων που σχεδιάζονται και χελωνοβαδίζουν – εδώ και χρόνια! αυτό είναι το πάγιο πρόβλημα και με το Μετρό, και με το λιμάνι, και με τις αστικές αναπλάσεις, και με τις τεχνολογικές προσπάθειες και με την ίδια την μετεξέλιξη της ΔΕΘ – έχει μεγαλύτερη παρά ποτέ σημασία. Πολύ φοβούμεθα ότι το μόριο «θα» (ετυμολογείται από το ελληνιστικό: θέλω ίνα>θένα> θα, περνάει στην μεσαιωνική ελληνική και καταλήγει σ’ εμάς για να σχηματίζουμε ρηματικούς τύπους που περιγράφουν είτε το μέλλον, είτε το πιθανό, το εφικτό, ή ακόμη-ακόμη το απραγματοποίητο) θα κυριαρχήσει στις πολιτικές τοποθετήσεις και τις μηντιακές καλύψεις. Μαζί και με τις παραδοσιακές πολιτικές αλληλοκαταγγελίες, βέβαια.

Μήπως μπορούσε η φετεινή, εντελώς ιδιαίτερη κατάσταση, να οδηγήσει σε μεγαλύτερο σεβασμό των αναγκών όχι απλώς της πόλης της Θεσσαλονίκης ή της Βόρειας Ελλάδας και της όποιας αναπτυξιακής προοπτικής της; Η ίδια η ΔΕΘ/Hellexpo προσπαθεί, με το πολιτικό-οικονομικό Φόρουμ που διοργανώνει – τελικά μεταφέρθηκε στις 11-20 Σεπτεμβρίου, δηλαδή μετά το τέλος της σχεδιασμένης ΔΕΘ – να αφήσει ένα ίχνος που «κάτι» να ανακαλεί από τις συζητήσεις Θεσσαλονίκης. Ας ελπίσουμε τα 50 πάνελ, με κάπου 170 συμμετέχοντες που έχουν ανακοινωθεί (σε υβριδική, λέει, μορφή: κάποια επιτόπια σε χώρους της ΔΕΘ, οι υπόλοιποι διαδικτυακά προσερχόμενοι) να μην μείνει σε θεωρητικό/διακηρυκτικό επίπεδο αλλά να αποκτήσουν όλα αυτά  αιχμή και περιεχόμενο. Ας ευχηθούμε ακόμη περισσότερο η πρωτοβουλία ThessINTEC που ανοίγει/περνάει στην επιχειρηματική κοινότητα και την κοινωνία των πολιτών για την επιτάχυνση του αύριο να βρει άλλο βηματισμό.

Το συγκεκριμένο. Το ειλικρινές. Το μετρημένο. Το απλό. Αυτά χρειάζονται.