Η δική μας (των μήντια) άσχημη ευθύνη

 

Έπεσαν πολλά μαζί, ασύνδετα αλλά στο βάθος-βάθος με μια λεπτή κόκκινη γραμμή να τα φέρνει κοντά, τα φαινόμενα μηντιακής επιφανειακότητας (αν όχι και κάτι βαρύτερο). Ας ξεκινήσουμε από το πιο ανεπάντεχο – αλλά είναι; Αναφερόμαστε στο ατύχημα στην Εθνική Οδό, με το αυτοκίνητο-βολίδα που εξάχνωσε ένα απολύτως νόμιμο και ειρηνικά σταθμευμένο άλλο, δολοφονώντας μιαν μάνα με το παιδί της (σχεδόν μπροστά στα μάτια του πατέρα), οδηγώντας στο θάνατο και τον οδηγό και τον συνοδηγό της βολίδας. Εδώ, σε σύγκριση πάντως της αβυσσαλέας φρίκης από την “κάλυψη” του επεισοδίου στο Διαδίκτυο, η μηντιακή στάση ήταν η άνευ τέλους επανάληψη των σκηνών που “άρπαξε” η κάμερα παρακολούθησης. Όμως, να, όταν το θέμα απογειώθηκε, ο έντυπος και ηλεκτρονικός Τύπος έσπευσε να το πάει σε όσο πιο λαϊκίστικη κατεύθυνση άντεχε ο καθένας. Όταν, δε, ήρθε η εικόνα του χαροκαμένου πατέρα μια να αθωώνει τον άνθρωπο που του στέρησε γυναίκα και παιδί, μια να επικαλείται Θεούς και Παναγίες, μια να διαδηλώνει κρυφή αγάπη για τα γρήγορα αυτοκίνητα, η μηντιακή κάλυψη το τερμάτισε…

Πάμε τώρα, πίσω. Όλη αυτή η υπόθεση της αξιολόγησης/review του Μνημονίου-3, μια με την “συμφωνία” στο Eurogroup, μια με τις διάφορες επαφές background, συνεχώς με τα “δικά μας” non-papers αλλά και τις διαρροές από Βρυξέλλες, από Βερολίνο, από Ουάσιγκτον κοκ, κατορθώθηκε με την συνεχή προσπάθεια “ανεβάσματος” να γίνει μια τρομολαγνική αίθουσα αντήχησης. Όπου ο καθένας θα βρει την δική του όσο γίνεται πιο ακραία φήμη – από το Grexit μέχρι το bail-in των καταθέσεων – ή αντιθέτως την πιο βέβαιη πληροφόρηση – ότι η συμφωνία πάει, έκλεισε, κλείνει – ή την επιβεβαίωση των δικών του προκαταλήψεων, φόβων, προσδοκιών.

Υπάρχει όμως και το άλλο – κι εδώ το πράγμα σκοτεινιάζει. Αναφερόμαστε στα Ελληνοτουρκικά, στο παιχνίδι των – ούτως ή άλλως εμπρηστικών – Τουρκικών κινήσεων στο Αιγαίο · των – ακόμη πιο εμπρηστικών – δηλώσεων από Άγκυρα και (με το συμπάθειο, όμως Πάνος Καμμένος είναι αυτός!) από Αθήνα· της πλούσιας και καθοδηγούμενης εικόνας από περάσματα και αναχαιτίσεις κοκ σε θάλασσα και σε εναέριο χώρο. Εδώ, το θέμα δεν είναι μόνο/δεν είναι τόσο η κάλυψη και οι τοποθετήσεις, είναι προπαντός η πληθωρική εικόνα που, κάθε βράδι, “φιλοξενείται” στα κανάλια. Δίνοντας την άμεση αίσθηση εμπλοκής/κυοφορούμενου θερμού επεισοδίου.

Η δική μας – των μήντια κάθε είδους – η ευθύνη είναι άσχημη, σε όλα τα επίπεδα.