Η εξέλιξη των υπολογιστών μέσα από τις σελίδες της “Οικονομικής”

 

του Γιώργου Βαϊλάκη

 

 

Με αφορμή τη συνέντευξη του αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ, Ανδρέα Λ. Συμεωνίδη στην Οικονομική (Τεύχος 1005, Απρίλιος 2021) με θέμα τα ρομπότ και την τεχνητή νοημοσύνη, ανατρέξαμε στο αρχείο του περιοδικού και βρήκαμε συναφή θέματα που αποτυπώνουν ανάγλυφα την εξέλιξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών – ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 κατά τον προηγούμενο αιώνα.

Μάλιστα, το άρθρο της Οικονομικής με τίτλο «Γιούνιβακ: Ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος με τας καταπληκτικάς δυνατότητας» (Τεύχος 256, Ιανουάριος 1956) γνωστοποιεί ότι «ο γιγαντιαίος Ηλεκτρονικός Εγκέφαλος πραγματοποιεί το πρώτο του ταξίδι προς την Ευρώπην», προσθέτοντας ότι «είναι η πρώτη φορά που το καταπληκτικόν αυτό δημιούργημα της τεχνικής επιστήμης εξάγεται από την Αμερικήν, διά να εγκατασταθή εις το μέλλον να εγκαινιασθή, εντός της προσεχούς ανοίξεως, πρώτον Ευρωπαϊκόν Κέντρον Ηλεκτρονικών Υπολογιστών».

Την επόμενη χρονιά στο άρθρο «Ο ρόλος των ηλεκτρονικών και υπολογιστικών μηχανών – τα σύγχρονα μέσα διεξαγωγής των εργασιών εις τας επιχειρήσεις» (Τεύχος 277, Νοέμβριος 1957) γίνεται πλέον σαφές ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές αρχίζουν να αξιοποιούνται από τις επιχειρήσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η φωτογραφία η οποία δείχνει το τεράστιο μέγεθος που είχε τότε ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής, εν προκειμένω «το νέον επαναστατικόν 305 Ramac του ΙΒΜ» που «αποτελεί μίαν πλήρη και συμπαγή μηχανήν επεξεργασίας στοιχείων που είναι κατεσκευασμένη πέριξ ενός μηχανήματος μνήμης, εν είδει δίσκου, έχουσα ικανότητα αποθηκεύσεως 5.000.000 (Digits) αριθμών».

Μερικά χρόνια μετά, ακολουθεί ένα εκτενές άρθρο με τίτλο «Οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι χωρίς μυστικά» (Τεύχος 328, Φεβρουάριος 1962) με το οποίο επιχειρείται μία ιστορική αναδρομή της μέχρι τότε εξέλιξης των «υπολογιστικών μηχανών», με αναφορές στα «σύγχρονα μηχανήματα», στον «ηλεκτρονικό λογισμό», στην «γλώσσα των ρομπότ», αλλά και στην «αυτόματο τηλεφωνήτρια».

Βρισκόμαστε στο 1968 και είναι πλέον βέβαιο ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήρθαν για να μείνουν! Άλλωστε ο τίτλος του άρθρου είναι εύγλωττος: «Οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι ορόσημον μιας νέας εποχής – Χαρακτηρίζουν την σύγχρονον τεχνολογικήν εξέλιξιν» (Τεύχος 401, Μάρτιος 1968).

Και λίγους μήνες μετά (Τεύχος 407, Σεπτέμβριος 1968) ακολουθεί παρόμοιο άρθρο των Financial Times «κατ’ αποκλειστικότητα» με τίτλο «Οι ηλεκτρονικοί υπολογισταί θα αλλάξουν την ζωήν – τράπεζαι πληροφοριών, ηλεκτρονική εκπαίδευσις, ιατρική παρακολούθησις και ηλεκτρονικά ψώνια». Όσο για την εισαγωγική πρόταση, είναι λίαν κατατοπιστική: «Εάν οι ιστορικοί του μέλλοντος θελήσουν να δώσουν μίαν ονομασίαν εις την περίοδον 1970-1980, είναι σχεδόν βέβαιον ότι θα την βαπτίσουν “δεκαετίαν των ηλεκτρονικών εγκεφάλων”».

Τα δύο επόμενα άρθρα αναφέρονται σε συγκεκριμένες εταιρίες ηλεκτρονικών υπολογιστών – κάτι που δείχνει ότι είχαν αρχίσει να βρίσκουν τη θέση τους στην αγορά, προοιωνίζοντας τα όσα σημαντικά θα επακολουθούσαν πολύ σύντομα στην σχέση των κομπιούτερ και της καθημερινότητας στην επαγγελματική ζωή. Το πρώτο άρθρο έχει τίτλο «Οι ηλεκτρονικοί διερευνηταί Nixdorf κατακτούν τώρα την διεθνή αγοράν – Η γερμανική εταιρία Nixdorf Computer A. G. θεωρείται σήμερον ως ο μεγαλύτερος κατασκευαστής computers στην Ευρώπην» (Τεύχος 431, Σεπτέμβριος 1970).

Το επόμενο άρθρο έχει τίτλο «Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ISE 3000» και κάνει λόγο για «έναν νέο, εύχρηστο κομπιούτερ» ο οποίος πωλείται πλέον στην Ελλάδα (από την Α/Ε Κ. Παναγιωτόπουλος) και «προορίζεται διά την αποτελεσματικήν επίλυσιν λογιστικών και διοικητικών προβλημάτων (π.χ. λογιστικής, τιμολογήσεως, μισθοδοσίας, παρακολουθήσεως αποθεμάτων, κοστολογήσεως, στατιστικής πωλήσεων, παρακολουθήσεως πελατών κ.α.)».