Η επιμελημένη σιωπή του Αντρέα Ενρία

 

Είχε κακοσυνηθίσει το Ελληνικό κοινό – και τον στενό κύκλο των ενδιαφερόμενων για τα τραπεζικά δρώμενα, και τον κάπως ευρύτερο των παρατηρητών/σχολιαστών των οικονομικών, τελευταίως και τον ακόμη ευρύτερο των ενδιεφερομένων για τα δημόσια πράγματα – η επικεφαλής του SSM/του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού Ντανιέλ Νουί. Είχε αρκετά συχνά περάσματα από Ελλάδα, μιλούσε σε εκδηλώσεις (πέραν των κλειστών συσκέψεων), λειτούργησε ως κέντρο διάχυσης εκτιμήσεων π.χ.  στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, δεν είχε αντιταχθεί και στην γνώριμη πρακτική της δια διαρροών/εκτιμήσεων καθοδήγηση των συστημικών τραπεζών.

Οπότε ήρθε λιγάκι σαν απορία η πολύ πιο συγκρατημένη στάση του διαδόχου της στην ηγεσία του SSM, Ιταλού πρώην επικεφαλής της ΕΒΑ/Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής (από το 2011), Αντρέα Ενρία, με πρότερη θητεία στην Banca d’ Italia. Προσωπικότητα πιο ανοιχτή, μολαταύτα ο Ενρία για την ώρα δείχνεται πολύ συγκρατημένος. (Η Ντανιέλ Νουί είχε 20ετή θητεία στην Banque de France, ύστερα λειτούργησε για 3 χρόνια ως επικεφαλής της Γαλλικής Αρχής Εποπτείας και Εκκαθάρισης Τραπεζών/του Γαλλικού SSM, ενώ η θητεία της στο Εποπτικό Συμβούλιο της ΕΚΤ και τον SSM λειτούργησε ως «σκιά» εκείνης του Μάριο Ντράγκι ως Προέδρου της ΕΚΤ).

Όταν αναφερθήκαμε παραπάνω στην συγκρατημένη στάση του Ενρία, δεν εννοούσαμε μόνον την διπλωματική του στάση να αποφύγει φέτος πρόσκληση για το Φόρουμ Δελφών, όπου θα είχε την ευκαιρία να συνεχίσει την παράδοση Νουί, αλλά και την επιφυλακτικότητά του που είχε την περασμένη εβδομάδα, στην συνάντησή του με το Προεδρείο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και τους επικεφαλής των Ελληνικών συστημικών στην Φρανκφούρτη.

Πάντα η συζήτηση με τον Ευρωπαίο επόπτη των τραπεζών (τώρα πλέον στον γυάλινο 40όροφο Eurotower αντί του παλιού πιο ανθρώπινου 27όροφου, με εξωτερικό τερακότα, Ιαπωνικού Κέντρου, πάλι στην Φρανκφούρτη) είναι ένα τυπικό γεγονός, όπου η αρχή «περισσότερο ακούει και δίνει ενδείξεις, παρά μιλάει». Όμως την φορά αυτή οι Έλληνες συστημικοί τραπεζίτες – αφού βέβαια παρέσχον όλες τις συνήθεις διαβεβαιώσεις περί πλήρους υλοποίησης των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί, δηλαδή πρώτιστα του ταχύτερου περιορισμού των κόκκινων δανείων/NPEs και της αποκατάστασης της ρευστότητας μετά την απεξάρτηση από τον ELA – μάλλον έφυγαν όσο προβληματισμένοι έφθασαν. Αυτό βέβαια δεν επιβεβαιώνεται, αλλά η αίσθηση είναι ότι και ο ίδιος ο SSM «ψάχνεται» για την αυριανή πλαισίωση των Ελληνικών τραπεζών, άμα αυτές συνεχίσουν να κατατρώγουν τα κεφάλαιά τους διορθώνοντας το χαρτοφυλάκιό τους, αλλά και να μετασχηματίζονται («λειτουργικός μετασχηματισμός» σημαίνει μείωση καταστημάτων, επιταχυνόμενη περικοπή προσωπικού, ηλεκτρονικοποίηση, διαδικτυακή εξυπηρέτηση).

Γιατί όμως ο Αντ. Ενρία να είναι συγκρατημένος; Ίσως αρκεί το ότι αυτήν την στιγμή, έχει ήδη αρχίσει η διαδοχή του Μάριο Ντράγκι στην Διοίκηση της ίδιας της ΕΚΤ. Ανεξάρτητος, βέβαια, ο SSM αλλά… πάντα υπό την σκιά της ΕΚΤ λειτουργεί. Ο απερχόμενος ιστορικός Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας του ευρώ (τελικά ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ δεν άφησε πίσω του ουσιαστικό ίχνος, ο δε Βιμ Ντόισενμπερχ λειτούργησε την εποχή της ήπιας εκκίνησης) έχει βαρύ αποτύπωμα. Άμα όντως στην διαδοχή του «χάσει» ο (σκληροπυρηνικός) Διοικητής της Bundesbank Γενς Βάιντμαν – που θεωρείται υπερβολικά ιέραξ, εχθρός της ποσοτικής χαλάρωσης Ντράγκι, άκαμπτος σε μια αυριανή η μεθαυριανή κρίση – ο δε γνώριμός μας Γάλλος Μπενούα Κερέ δεν θεωρηθεί επιλέξιμος (έχει ήδη μια πλήρη θητεία στο εκτελεστικό συμβούλιο της ΕΚΤ), τότε η ΕΚΤ θα κινηθεί σε άγνωστο έδαφος. Για την ώρα, ο Φινλανδός Ερκκι Λικάνεν θεωρείται προηγούμενος στα τεχνικά στοιχήματα, μη αποκλειόμενου και του συντοπίτη του (και γνώριμου της Ελλάδας: «καλό κουράγιο, Ελληνες!») Όλι Ρεν. Δεν λείπουν και άλλα ονόματα, από Γαλλία μέχρις Ιρλανδία.

Πάντως, με τέτοια ασφάλεια αυριανού στίγματος, ποιος θα αδικούσε τον Αντρέα Ενρία όταν προτιμά να μην πολυανοίγει τα χαρτιά του; Και μάλιστα για λεπτή/εύθραυστη υπόθεση όπως του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.