Η μελέτη IHS Markit

 

Τάραξε τα νερά η παρουσίαση μιας μελέτης για την Ελληνική οικονομία και τις προοπτικές της, που την ευθύνη της είχε η IHS Markit (τίτλος: «Πώς μπορεί η Ελληνική οικονομία να πετύχει βιώσιμη ανάπτυξη; Εκτίμηση Εναλλακτικών Μέτρων Πολιτικής που θα σχεδιάζονται για να τονωθεί η Ανάπτυξη»). Έργο ομάδας 7 οικονομολόγων με επικεφαλής την Elisabeth Waelbroek-Rocha (ερευνήτρια στην Standard&Poor, επικεφαλής στην BIPE) και με πρωτοβουλία/χρηματοδοτική στήριξη του (εφοπλιστή, όμως και οικονομέτρη) Θεόφιλου Πριόβολου, που από την αρχή της κρίσης προωθεί μελέτες για την Ελληνική οικονομία. Η IHS Markit είναι μελετητική εταιρεία, με ειδίκευση αρχικά στην αεροναυπηγική, ύστερα επεκτάθηκε με την εξαγορά της Markit (γνώριμής μας από τα χρόνια των CDS/credit-default swaps), και γενικά δραστηριοποιείται στις μελέτες των διεθνών αγορών.

Απλουστεύοντας, εκείνο που η μελέτη IHS Markit προσπάθησε να αναζητήσει ήταν αν «μια διαφοροποίηση στην εφαρμοζόμενη δημόσια πολιτική, με βάση μείωση της δημοσιονομικής πίεσης και επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, θα μπορούσε να επαναφέρει την Ελλάδα σε οδό υγιούς και βιώσιμης ανάπτυξης». Αναμενόμενο, η προτίμηση δίνεται σε στοχευμένες πολιτικές που να προσελκύουν άμεσες ξένες επενδύσεις, μαζί με μεταρρυθμίσεις δημοσιονομικής πολιτικής (που, λιγότερο αναμενόμενο, στοχεύουν ιδιαίτερα το συνταξιοδοτικό). Βέβαια ως σενάριο βάσης λαμβάνεται πολιτική σταθερότητα μετά το 2018 (χμ!) καθώς και σταθερότητα εφαρμοζόμενης πολιτικής, με συνεχιζόμενη χρηματοδότηση από τους «εταίρους» ενόσω οι αγορές παραμένουν κλειστές (ή, πάντως, μισόκλειστες).

Τα σενάρια αλλαγής μείγματος οικονομικής πολιτικής «τρέχουν» μείωση ΦΠΑ, μείωση του φόρου επιχειρήσεων, μείωση ΦΕΦΠ (φορολογίας φυσικών προσώπων) καθώς και ριζική αλλαγή του συνταξιοδοτικού (περιορισμό των συντάξεων, γενικώς, αλλά και με κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών, εργοδοτών και εργαζομένων – κάτι σαν το «σχέδιο Μάνου» για όσους το θυμούνται). Τα τέσσερα μέτρα, μαζί, διατηρούν δημοσιονομική ισορροπία, ενώ τονώνουν – πάντα ως θεωρητικό γύμνασμα – την παραγωγική δραστηριότητα. Η ίδια η μελέτη δέχεται ότι κάτι τέτοιο δεν θα φέρει δραματική επανεκκίνηση, γι αυτό και δίνει ιδιαίτερη σημασία στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων που να εξασφαλίζουν από μόνες τους την χρηματοδότησή τους – καθώς και σε μια σειρά διαρθρωτικών μέτρων που έχουν παρελάσει από πολλές πηγές τα τελευταία χρόνια (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, ΕΕ κοκ).

Εκείνο που αληθινά εντυπωσιάζει είναι ποιοι παραγωγικοί κλάδοι στοχεύονται από την μελέτη ως κλάδοι-μαγνήτες για άμεσες ξένες επενδύσεις: αεροναυπηγική, ναυπηγική και παραγωγή μηχανών. Κλάδοι που – με εξαίρεση την ναυπηγική, που υπήρξε κάποτε στην Ελλάδα ενεργός, τώρα δε σαν να ξαναπαίρνει μπρος με την ΟΝΕΧ στην Σύρο ή τα Golden Yachts/Πέραμα – αληθινά φαντάζουν ονειρικοί για την Ελληνική πραγματικότητα. Και μάλιστα ως δυνητική πηγή (πρόσθετων) άμεσων ξένων επενδύσεων της τάξης των 2 δις/έτος…