Η νέα χρησιμότητα του Φόρουμ Δελφών

 

Τα εξωτερικά στοιχεία από την φετινή διοργάνωση του Οικονομικού Φόρουμ Δελφών, στις 1-4 Μαρτίου με θεματικό πυρήνα «Νέα Παγκοσμιοποίηση και Προκλήσεις της Ανάπτυξης», κινούν ήδη το ενδιαφέρον. Στην μόλις τρίτη φορά που διοργανώνεται – από τον Σίμο Τσομώκο, που έχει μακρά διαδρομή στον συνεδριακό χώρο, ως μια μορφή δράσης με στοιχείο κοινωνίας πολιτών – έχει προσελκύσει φέτος άνω των 280 ομιλητών που θα τοποθετηθούν σε 50 συνεδρίες, συν 17 «συζητήσεις-συνεντεύξεις». Ανά 25 ομιλητές έχουν ήδη επιβεβαιώσει από ΗΠΑ και Μεγ. Βρετανία, ανά 10 από Βρυξέλλες/ΕΕ και από Γαλλία, 6 από Κίνα κι άλλοι τόσοι από Ισραήλ, 4 από Γερμανία και ο ίδιος αριθμός από Ρωσία: ο εξ αρχής σχεδιασμός να λειτουργήσει το Φόρουμ Δελφών ως «παράθυρο στον κόσμο» δείχνει αληθινά να υλοποιείται. Οι διοργανωτές πρόσθεσαν την «υπόσχεση» να υπάρξει και σημαντική Βαλκανική διάσταση – η Βουλγαρία άλλωστε ασκεί φέτος την Προεδρία της ΕΕ, η δε μελλοντική σχέση της Ένωσης με τα Δυτικά Βαλκάνια θα αποτελέσει ούτως ή άλλως αντικείμενο Κορυφής ΕΕ «27» – 6 Βαλκανικών χωρών τον Μάιο. στις προθέσεις και η κάλυψη των σχέσεων με πΓΔΜ, με φρέσκο το κλίμα από Τσίπρα-Ζάεφ στο Νταβός.

Ήδη, το περσινό Φόρουμ κατέγραψε – εδώ η μεθοδικότητα παρακολούθησης θυμίζει αληθινά Κλάους Σβαμπ και WEF/Νταβός! – 401 τηλεοπτικές/ραδιοφωνικές εκπομπές, 416 σε έντυπα μέσα και 7.347 σε διαδικτυακά. Δίπλα στις «Οικονομικές Προοπτικές της Ευρωζώνης και Οικονομική Πολιτική» συναντά κανείς στην φετεινή διοργάνωση «Διαδικασία Εκσυγχρονισμού της Ελλάδας: Οράματα και Πραγματικότητα». Δίπλα στην «Γεωπολιτική των ορίων της Ευρώπης: Τα Δυτικά Βαλκάνια» τις αναφορές σε «Κλιματική Αλλαγή και Βιώσιμη Ανάπτυξη». Δίπλα στην «Πρόκληση της Δημοκρατίας» την «Μετάβαση της ΕΕ από Κοινότητα σε Ένωση» – και ούτω καθεξής. Εδώ, μια πρώτη στάση: στην καταγραφή των θεματικών «βλέπουμε» μια παράλληλη προς του WEF/Νταβός τάση πολιτικής ορθότητας, τα θέματα να περιγράφονται «σωστά»/με την αναμενόμενη λογική. Θαρρούμε ότι κάποια μεγαλύτερη αιχμηρότητα θα έκανε καλό σε όλους – πάντως μπορεί να ελπίσει κανείς ότι η μείξη των προσωπικοτήτων θα δώσει αιχμές στην συζήτηση.

Πέρα απ’ αυτά – και τις επισημότητες: Παυλόπουλος στην έναρξη, μάλλον Τσίπρας και Κυριάκος επί σκηνής, Danielle Nouy και Klaus Regling επίσης – υπάρχουν δυο στοιχεία/υποσχέσεις του Φόρουμ Δελφών. Το πρώτο είναι ότι οι άνθρωποι που «ανεβαίνουν» στο τετραήμερο (και στο πάντα ιδιαίτερο Δελφικό τοπίο) έχουν αρχίσει να εξοικειώνονται με το κλίμα της συνάντησης, με τις ευκαιρίες κουβέντας, άτυπης επαφής, συζήτησης «εκτός προγράμματος». Αυτό, και αυτό κυρίως, ήταν το core impact της «διαδικασία Νταβός» μέχρι και την δεκαετία του ΄90. Ύστερα… ύστερα το «μεγάλο αδελφάκι» του Φόρουμ των Δελφών παραμεγάλωσε, υπεροργανώθηκε. Και η χαλαρή ατμόσφαιρα κάπου χάθηκε, εξαχνώθηκε. Έγινε global event-ψυχρό, δομημένο. Ας μείνουν λοιπον οι Δελφοί κάτι καλύτερο…

Το δεύτερο σημείο είναι η υπόσχεση για διοργάνωση (και) κλειστών συναντήσεων, με Chatham House Rules, όπου θα συζητιούνται χωρίς ευρύτερο κοινό/χωρίς μηντιακή μαρτυρία πυρήνες καυτών θεμάτων. Ένα τέτοιο οι οικονομικές προοπτικές της Ελλάδας «μετά», ένα άλλο οι δυνατότητες συνεννόησης/επίτευξης συναινέσεων. Εδώ, η προσφορά του Φόρουμ Δελφών μπορεί να αποβεί μεγάλη – όπως π.χ. το Νταβός βοήθησε και στην προώθηση των προσπαθειών του European Roundtable, αλλά και στην ενσωμάτωση Ρωσίας και Ανατ. Ευρώπης μετά το 1989.

Αυτή όμως η πρόκληση απαιτεί μεγάλη σοβαρότητα – αλλά και πολύ προσεκτική διάχυση των αποτελεσμάτων, του κλίματος δηλαδή των συζητήσεων και των διαφαινόμενων προοπτικών, με τήρηση πάντα του πυρήνα της εμπιστευτικότητας.

Εκεί που βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα, πρόκειται για για καίρια πρόκληση.