Η πολυφωνία των ΜΜΕ στην Ελλάδα

 

Με θέμα «Πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα: αποτίμηση, προκλήσεις και προοπτικές» παρουσιάστηκαν, με την συνεργασία του ΕΛΙΑΜΕΠ και του Centre for Media Pluralism and Media Freedom, τα πορίσματα του ερευνητικού προγράμματος «Παρατηρητήριο για την Πολυφωνία των Μέσων Ενημέρωσης (2017)». Πρόκειται για μια σειρά από παράλληλες μελέτες με ενιαία μεθοδολογία, που διεξάγονται σε όλες τις χώρες της ΕΕ, και «βαθμολογούν» την πολυφωνία στις χώρες αυτές με – υποτίθεται- ομοιόμορφο/παραλληλισμένο τρόπο.

Η παρουσίαση της Ελληνικής πτυχής της μελέτης είχε αρκετά ενδιαφέροντα σημεία. Άμα βέβαια κανείς παρακολουθήσει με νομικά κριτικό μάτι, διαπιστώνει ότι τα κενά ή/και οι παρανοήσεις δεν λείπουν: είναι τέτοια η τυπολατρεία και πολυπλοκότητα της σχετικής νομοθεσίας, που σε κάθε βήμα παραμονεύει σκόνταμμα. Πέρα απ’ αυτό, οι κανόνες διαφάνειας της ιδιοκτησίας («μέχρι φυσικού προσώπου») μπορεί να έχουν τεθεί και να υπάρχουν, όμως όποιος νομίζει πως λειτουργούν και στην πράξη έχει την ευθύνη της αυτοπαραπλάνησης…

Κατά τα άλλα, οι προσεγγίσεις στην – πολύ πιο ουσιώδη – υπόθεση της αντικειμενικότητας (που δεν υπάρχει, όσο κι αν διακηρύσσεται, επειδή… δεν μπορεί να υπάρξει) μέχρις εκείνη της αμεροληψίας (που μπορεί να επιδιώκεται, όμως συναντά προσκόμματα χωρίς τέλος, καθώς εξαρτάται εν πολλοίς από παράγοντες υποκειμενικούς, αλλά και από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα) έρχονται με αφορμή του Παρατηρητηρίου για την Πολυφωνία να αντιπαρατεθούν με την πραγματικότητα των ΜΜΕ  (α) στην Ελλάδα, (β) στην Ελλάδα της κρίσης, (γ) στην Ελλάδα της συνεχούς οξύτητας. Όχι εύκολα πράγματα.