Η συνεχιζόμενη εποποιία της ουράς

 

Το ότι υπήρξε αστοχία στην διαχείριση της μετάβασης των αστικών συγκοινωνιών – για την ώρα με αιχμή το Μετρό, το αναγνωρισμένα πιο αποτελεσματικό και σύγχρονο ΜΜΜ στην ζωή της πρωτεύουσας – στην εποχή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, είναι κάτι το προφανές. Οι ουρές που επί μέρες και μέρες σχηματίζονται στα εκδοτήρια μην και κατορθώσουν οι πολίτες/υπήκοοι/ραγιάδες και αποκτήσουν το πολυπόθητο «προσωποποιημένο» ηλεκτρονικό εισιτήριο-κάρτα διάρκειας το δείχνουν πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Το πολιτικά αδιανόητο γαϊτανάκι μετάθεσης της ευθύνης από τον ένα πόλο εξουσίας στον άλλο – από το σεβαστό Υπουργείον και την φιγούρα του Υπουργού Μεταφορών Χρήστου Σπίρτζη, ύστερα του Υφυπουργού Νίκου Μαυραγάνη στην Διοίκηση και παραπέρα στην … Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, με χαρωπή παρουσία και των συνδικαλιστών του χώρου (και αναμείνατε όσους αύριο θα σπάζουν τα πορτάκια εισόδου άμα αυτά εγκατασταθούν) βάραινε. Η ακόμη πιο αδιανόητη απουσία κάθε αληθινής, έγκυρης και συστηματικής ενημέρωσης όσο το πράγμα ξέφευγε προστέθηκε ως κερασάκι . Όλα αυτά μαζί κινδυνεύουν να αποτελέσουν αληθινά σημαντικό πολιτικό φαινόμενο.

Φαινόμενο όπου η απλή και τραυματιστική αναποτελεσματικότητα αλλάζει φύση μέσα από το μέγεθος της ταλαιπωρίας που φέρνει στην καθημερινότητα των κοινών ανθρώπων (έχετε δει υπουργό ή υψηλό στέλεχος στο Μετρό; άλλον «επώνυμο» συμπολίτη;). Και γίνεται προσβολή της ιδιότητας του πολίτη. Και υπόσχεται/απειλεί όχι οργή και έκρηξη αλλά πικρία και αίσθηση συλλογικής περιθωριοποίησης – μέσα σε χρόνια συνολικής πίεσης και καθοδικής τροχιάς στην ζωή των ανθρώπων, αυτό.

Η σημερινή Κυβέρνηση, μάλιστα με τις τσαχπινιές Σπίρτζη να μετακινήσει τους προβολείς ανοίγοντας (πάλι) το μέτωπο των ταξί/της Taxibeat προκειμένου να «διασώσει» την δική του την φιγούρα μέσα στην χαώδη κατάσταση, κινδυνεύει να πληρώσει βαρύτερο τίμημα απ’ όσο διανοείται. Το γεγονός ότι η κεντρική κυβερνητική ομάδα αποφεύγει να έρθει στην εικόνα, ενώ φαίνεται κίνηση άμυνας αποτελεί στην ουσία παραίτηση. Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι και από τον χώρο της Αντιπολίτευσης – η οποία «εισπράττει» , κι ας βαρύνεται με τις προηγούμενες (πολλές) φάσεις απαξίωσης των συγκοινωνιών υπάρχει αμήχανη καταγγελτικότητα. Η εποποιία της ουράς δεν θα φύγει εύκολα από το προσκήνιο.