Η 4η Οικονομική Διάσκεψη ΕΕΝΕ – συνέχεια

 

Πηγαίνοντας, τώρα, στον πυρήνα των τοποθετήσεων στην 4η Ετήσια Οικονομική Διάσκεψη ΕΕΝΕ/LSE, αξίζει να καταγράψει κανείς ορισμένες θέσεις οι οποίες – καίτοι ακούγονται διακηρυκτικές – έτσι όπως κατατέθηκαν διαδοχικά, δημιουργούν ενδιαφέρουσες σκέψεις. Πρώτα, η (κάθε χρόνο ωριμότερη, θα παρατηρήσουμε) εισαγωγή τοποθέτηση Βασίλη Αποστολόπουλου που κατέγραψε το πώς τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε υποχώρηση η αυστηρότητα/απλοϊκή εχθρότητα της κοινής γνώμης απέναντι στην επιχειρηματικότητα – ακόμη και η χαιρεκακία σε περιπτώσεις αποτυχίας. Έτσι λοιπόν που παρατηρείται υποχώρηση του κύρους και της πειστικότητας θεσμών (των περισσότερων της δημόσιας ζωής) με αντίστοιχα αναβάθμιση εκείνης των ιδιωτικών επιχειρήσεων, δημιουργούνται νέες συνθήκες στην δημόσια πρόσληψη των ρόλων. Άλλη επισήμανση: η πικρή εμπειρία της κρίσης έχει φέρει την κατανόηση ότι τα αιτήματα και οι απαιτήσεις δεν οδηγούν πουθενά – μόνον η πράξη κινεί.

Σε συνδυασμό με τις συγκεκριμένες θέσεις/προτάσεις πολιτικής της ΕΕΝΕ (που παρουσιάστηκαν αργότερα από τον Κριστιάν Χατζημηνά) οι τοποθετήσεις αυτές ανοίγουν – αν τις πάρει κανείς υπόψη του ως βάση ευρύτερης συζήτησης – μια δυνατότητα να θεωρηθεί συνολική πρόταση του 2017 το “δώστε μας σταθερότητα, εμείς θα κάνουμε τα υπόλοιπα”.

Με αυτήν την στάση ΕΕΝΕ ήρθε να συναρθρωθεί πρώτα-πρώτα η παρέμβαση του Κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Τζανακόπουλου, ο οποίος – αφού βέβαια χαρακτήρισε την στάση της Ευρώπης για “επιθετική λιτότητα” συνειδητή τιμωρητική επιλογή “προς παραδειγματισμός” απέναντι σε μια Ελλάδα “βασικό θύμα της κρίσης” – αρνήθηκε διαρρήδην κάθε πειρασμό να μιλήσει για success story, επικεντρώνοντας την τοποθέτησή του στις εφεξής κινήσεις και πρωτοβουλίες με αναπτυξιακό περιεχόμενο. Μετά την κατά 67% υποχώρηση των επενδύσεων στο διάστημα 2010-2014, σειρά μέτρων προσδοκούν να φέρουν αναστροφή. Η αύξηση του ΠΔΕ κατά 250 εκατ. ευρώ (συν πρόσθετα 300 το 2019, στο πλαίσιο των “αντιμέτρων”)· η εκκίνηση του νέου ΕΣΠΑ (μετά την 100% απορρόφηση/κλείσιμο του προηγούμενου, το 2015) με απορρόφηση ήδη 16,3% (έναντι συμφωνημένης 7,3%)· η προώθηση 44 projects στο πλαίσιο του Σχεδίου Γιουνκέρ (συνολικής αξίας 5,6 δις ευρώ)· η προοπτική συμμετοχής στο Q.E. της ΕΚΤ (όχι τόσο για τα 3-4 δις ρευστότητα, όσο για το “σήμα” αξιοπιστίας ενώπιον του διεθνούς κοινού)· συν η πρωτοβουλία για ρύθμιση χρεών των επιχειρήσεων (με τη προώθηση του εξωδικαστικού μηχανισμού, με δυνητικούς 400.000 ωφελούμενους) – όλα αυτά δημιουργούν προϋποθέσεις αληθινής επανεκκίνησης.

Ήδη, επεσήμανε ο Δ. Τζανακόπουλος η πτωτική πορεία των αποδόσεων των Ελληνικών ομολόγων, καθώς και η πλέον πρόσφατη έκδοση έντοκου που πραγματοποιήθηκε με 26% των συμμετοχών από ξένους (και όχι όπως παλιότερα 1 ή 2, αλλά πολλούς) δείχνουν κατ’ αυτόν ανερχόμενη εμπιστοσύνη των αγορών.

Όμως και πάλι θα χρειαστεί να συνεχίσουμε αύριο…