Ιάκωβος Γεωργάνας (1932-2018): ένα σημαντικό πέρασμα

 

Όσοι αποχαιρέτησαν τον Ιάκωβο Γεωργάνα, που πέθανε την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 84 ετών, στάθηκαν περισσότερο στην διαδρομή του στην Τράπεζα Πειραιώς (όπου υπήρξε Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος, με αρχικό ξεκίνημα με τον Μιχάλη Σάλλα το 1987 μέχρι το 2004, και εν συνεχεία μη-Εκτελεστικός Α’ Αντιπρόεδρος μέχρι το τέλος) και στο Χρηματιστήριο Αθηνών/Ομιλο ΕΧΑΕ, αλλά και στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (το 1989-91). Από τις θέσεις του αυτές, είχε παίξει διακριτικό αλλ’ ουσιώδη ρόλο στο «άνοιγμα» της Ελληνικής κεφαλαιαγοράς και του τραπεζικού /χρηματοπιστωτικού τομέα προς διεθνείς ορίζοντες. Και στην έξοδο από την κλειστότητα του παρελθόντος.

Όμως ακόμη πιο ουσιαστική είχε υπάρξει η επιρροή του ως στελέχους, υποδιοικητή και τελικώς διοικητή της ΕΤΒΑ (μάλιστα ξεκίνησε νωρίτερα κι από την ίδια την τράπεζα, ως στέλεχος του ΟΧΟΑ/Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως της Οικονομικής Αναπτύξεως, το 1958, ενώ με την απορρόφηση της ΕΤΒΑ από την Πειραιώς – το 1991 – «είδε έναν κύκλο να κλείνει», όπως έλεγε και ο ίδιος). Στην ΕΤΒΑ γνώρισε πολλές από τις περιπέτειες της κρατικής προσπάθειας για χρηματοδότηση της βιομηχανίας – κυρίως όμως υπήρξε προπομπός στην εξασφάλιση χρηματοδότησης, από την δεκαετία του΄70 ήδη, από την μεγάλη (και διόλου εύκολης πρόσβασης…) Ιαπωνική αγορά.

Την έμφαση στην χρηματοδότηση και την εν γένει στήριξη της βιομηχανίας σηματοδότησε η παρουσία του στο Δ.Σ. του ΣΕΒ αλλά και του ΙΟΒΕ. Οι παλιότεροι, τέλος, έχουν να λένε πόσο η χαμηλότονη όσο και παγίως αισιόδοξη παρουσία του τον έκανε αγαπητό στις νεότερες γενιές – που τόσο πολλές «υποδέχθηκε» στην τραπεζική αγορά και την βιομηχανική πίστη.