Ιδιότυπες προσεγγίσεις: από Κ. Μητσοτάκη στην Sophia, από ΣΜΕ στο ρομπότ-μασκότ

 

Θα μας επιτρέψει ο (κατά τεκμήριον καλόβολος) αναγνώστης της στήλης να ξεφύγουμε για μια μέρα από το συνηθισμένο οικονομικό/αναλυτικό μενού, που επ’ εσχάτων «βάρυνε» με τα μέτωπα εξωτερικής πολιτικής με κορύφωση το Μακεδονικό (και έρχονται Ελληνοτουρκικά), και με την υπορρέουσα σ΄ όλα πολιτική διάσταση.

Και να πάμε σε δυο εκ πρώτης όψεως ασύνδετα μεταξύ τους «μικρά» γεγονότα των ημερών. Τα οποία όμως δείχνουν προς μια διαφορετική πρακτική προσέγγιση του σήμερα. Δείτε: Την περασμένη εβδομάδα, στα πλαίσια exclusive gala dinner (κρατήστε την διατύπωση, θα δείτε την σημασία…) παρουσιάστηκε στο Ελληνικό κοινό η παραδοσιακή ετήσια έκδοση του Economist για τις αυριανές προοπτικές: «Ο κόσμος το 2019». Φιλοξενούμενος ο Κυριάκος Μητσοτάκης (στάθηκε αρκετά στο Μακεδονικό, στην προοπτική εκλογών, στο μείγμα οικονομικής πολιτικής που εισηγείται) αλλά και ο ΥΠΟΙΚ της Κύπρου Χάρης Γεωργιάδης (ο οποίος, αναμενόμενον, ξεδίπλωσε το Κυπριακό success story – γνήσιο, αυτό – μετά το Μνημόνιο).

Τίποτε το ιδιότυπο, θα σκεφθείτε! Όμως… η συνέχεια ήταν αφιερωμένη στις προοπτικές της ρομποτικής στην οικονομία του αύριο. Εδώ, πανεπιστημιακοί όπως ο Κ. Αξάρλογλου (ALBA) ή ο Δ. Δημητρίου (Δημοκρίτειο), μίλησαν για δυνατότητες αλλά και κοινωνικές επιπτώσεις (μπορεί ο ρόλος των ρομπότ να αποβεί συμπληρωματικός και όχι ανταγωνιστικός; Μπορεί ρομπότ να βοηθούν ειδικές πληθυσμιακές ομάδες όταν φθάνουν στο αεροδρόμιο των Σπάτων;), ενώ ο Peter Haas του Brown συνέδεσε ρομποτική με τεχνητή νοημοσύνη για να προειδοποιήσει σχετικά με την έκταση που πρέπει να έχει η προληπτική προσέγγιση στις δυνητικές αρνητικές επιπτώσεις της τεχνολογίας. Πάλι τίποτε το ριζοσπαστικό, θα σκεφθεί κανείς. Η διαφορετική γεύση ήρθε όμως από την Sophia, που παρενεβλήθη μεταξύ… Κυρ. Μητσοτάκη και P. Haas. Ποια είναι πάλι αυτή; Μα, το πρώτο ανθρωποειδές ρομπότ το οποίο αξιοποιεί ήδη τεχνητή νοημοσύνη (της Hanson Robotics). Το ρομπότ έκανε επίδειξη των λειτουργιών του, εξήγησε ότι «έχω μάθει να τραγουδάω», δήλωση σεμνοπρεπώς ότι «έγκειται στον άνθρωπο πώς θα χρησιμοποιήσει ρομπότ και τεχνητή νοημοσύνη».

Πάμε τώρα σε μιαν άλλη υπόθεση: στις 29 Ιανουαρίου (στο Μουσείο Γουλανδρή, στην Κηφισιά) ο σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων διοργανώνει μιαν ημερίδα, με θέμα «Τα ορυκτά και ο Άνθρωπος». Συνδυασμένη με μια έκθεση, η ημερίδα αυτή – που μάλιστα στοχεύει μαθητικούς πληθυσμούς, 280 παιδιά θα ξεναγηθούν στην έκθεση – επιδιώκει να θέσει την εξορυκτική δραστηριότητα σε σύγχρονο φόντο. Να δει εξαρχής τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και την κοινωνική διάσταση, να συνδέσει το παρελθόν με το αύριο. Φιλόδοξα πράγματα. «Επιστρατεύεται», λοιπόν, κι εδώ ένα ρομπότ/μασκότ-δρώμενο, που θα εκφράζει τα ορυκτά και τις ιδιότητές τους, «πρόθυμο» να αλληλεπιδράσει με τους επισκέπτες μαθητές.

Στο μέτρο λοιπόν που και η Sophia και το ρομπότ-ορυκτό δεν θεωρηθούν απλώς επικοινωνιακό σώου, αλλά αντιμετωπισθούν ως παράθυρο σ’ ένα μέλλον που πλησιάζει γρήγορα, παρουσιάζει μιαν ιδιοτυπία το δίδυμο – όχι;