Κανονικοποιήσεις

 

Όσο τα πράγματα πλησιάζουν προς την πολυαναμενόμενη κανονικότητα – η διαβόητη δεύτερη αξιολόγηση του Μνημονίου-3 ολοκληρώθηκε. η αναγκαία δόση των 7,7+0,8 δις ευρώ προχώρησε. το καθεστώς επιτήρησης της οικονομίας «για υπερβολικό έλλειμμα» προχωρεί προς άρση. φλερτάρουμε με έξοδο προς τις αγορές. Γιουνκέρ και Μοσκοβισί λένε τα καλά τους λόγια – τόσο στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό η αντιπαράθεση αγριεύει. Εξεταστικές επί Εξεταστικών, για την υπόθεση του Noor 1, για το «παράλληλο σύστημα πληρωμών» Βαρουφάκη, για την Υγεία, για ο,τιδήποτε προκύψει. Λάσπη, πολλή λάσπη και σε κάθε στροφή, λάσπη που αποκλείει οποιαδήποτε συνεργασία ή έστω ανοχή αν μας προκύψει κάποιο νέο τράνταγμα ή πρόβλημα διαδρομής. Και με το «γαύγισμα» Ερντογάν/Άγκυρας με αφορμή τις επιχειρούμενες έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Κυπριακή ΑΟΖ – πόσο χρειάζεται το αναποτελεσματικό γαύγισμα για να γίνει δάγκωμα; – και με την σαφώς βαρύτερη είδηση περί προμήθειας 4 συστοιχιών S-400 από την Μόσχα, τα πεδία αστάθειας δεν λείπουν.

Καθώς λοιπόν θα ξετυλίγεται το καλοκαίρι, ιδίως άμα τελικά εκδηλωθεί ανέφελα και δεν στραβώσει από κάτι η έξοδος στις αγορές (που, σημειώστε, ο Κλάους Ρέγκλινγκ πήγε να την σπρώξει παρακάτω. που, προσθέστε, ο Γιάννης Στουρνάρας συμβούλευσε να περιμείνει, να προχωρήσουν πρώτα 2-3 εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις…), θα μείνουμε να διερωτώμεθα γιατί το κλίμα δεν «κανονικοποιείται» αντίστοιχα. Γιατί εγκαθιστάμεθα σε μια ήδη λασπερή προεκλογική εκστρατεία διαρκείας.

Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Το πολιτικό μας σύστημα αυτό γνωρίζει, και τίποτε άλλο: παραγωγή οξύτητας, διχαστικότητα, αντιπαράθεση, εχθροπάθεια. Αυτό ξέρει, αυτό κάνει! Δείτε το άνοιγμα που πήγε να κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη μικρομέγαλη ΔηΣυμπ στο Συνέδριό της, και πού κατέληξε. Δείτε την αχνή απόπειρα ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ προς την ίδια κατεύθυνση (στα πλαίσια της Σοσιαλδημοκρατικής του αναζήτησης) και την αντίστοιχη κατάληξη.

Η κανονικοποίηση δεν θάρθει ούτε εύκολα, ούτε σύντομα.