Κλίμα από την φετινή Γεν. Συνέλευση ΣΕΒ

 

Σε κάπως πιο συγκρατημένη ατμόσφαιρα η φετινή (σε επέτειο των 110 ετών του Συνδέσμου, δε) Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Βέβαια παρέστη και μίλησε ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στο ανοιχτό/δημόσιο/απογευματινό τμήμα της Γ.Σ. – κατά τα ειωθότα – με παρουσία και του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ στο κλειστό/πρωινό τμήμα – επίσης κατά τα ειωθότα – αντιπροσωπεύθηκε από τον Κωστή Χατζηδάκη ο Πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης, που την ώρα εκείνη κήδευε τον πατέρα του. Αλλά, να, οι ξένοι προσκεκλημένοι που πάντα τα τελευταία χρόνια “ντύνουν” την Γ.Σ. με κάτι απ’ έξω, ήταν ένα κλικ πιο κάτω: αντί π.χ. Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ ή Έμμα Μαρσεγκάλια ή Γίρκι Κατάινεν είχαμε το μεν πρωί τον Rolf Strauch, μέλος του Συμβουλίου του ESM (με αρμοδιότητα “οικονομικά, στρατηγική και τραπεζικά”), το δε απόγευμα τον Prem Watsa, ιδρυτή και πρόεδρο του Καναδικού fund Fairfax (ο οποίος “είναι” Eurobank, αλλά και Eurolife/ERB, συμμετοχές σε Μυτιληναίο και Eurobank Properties, Praktiker κοκ στην Ελλάδα του 2017).

Να σημειωθεί ότι κατά την προσέλευσή του ο Αλέξης Τσίπρας φέτος, δεν χειροκροτήθηκε καν – ενώ π.χ. ο Προκόπης Παυλόπουλος αξιώθηκε ένα χλιαρό χειροκρότημα. Μετά την ομιλία του Πρωθυπουργού υπήρξε απλώς χειροκρότημα ευγενείας, έναντι πλέον θερμού για τον Prem Watsa, με σαφή δε επικρότηση έγινε δεκτή η ομιλία του Προέδρου του ΣΕΒ Θόδωρου Φέσσα  – ο οποίος, στην φετινή του τοποθέτηση δεν αρνήθηκε μεν τα “σημαντικά βήματα προόδου τα οποία σταδιακά εκσυγχρονίζουν την οικονομία και την κάνουν πιο ανταγωνιστική”, ωστόσο και την παραμονή “πολλών εμποδίων που πρέπει να ξεπεραστούν” σημείωσε αλλά και το “δυστυχώς, το λάθος μείγμα πολιτικής συνεχίζεται άφησε να πέσει μετά την πρωθυπουργική ομιλία. Ακόμη περισσότερο  – μιας και ξεκινήσαμε από την ομιλία Φέσσα που έκλεισε την ημέρα – δεν δίστασε να προβεί στην βολή: “παρελθοντολογία, διχασμός, λαϊκισμός, ιδεοληψίες πρέπει να αντικατασταθούν από λέξεις όπως σοβαρότητα, υπευθυνότητα, συναίνεση, συνεργασία”. (Όθεν, θαρρούμε, και το χειροκρότημα).

Στην προηγηθείσα δική του τοποθέτηση, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε την θέση του για την διαπραγμάτευση σχετικά με το χρέος ότι “για πρώτη φορά η Ελλάδα προσέρχεται έχοντας εκπληρώσει το σύνολο των υποχρεώσεών της και ζητεί από την άλλη πλευρά να αναλάβει τις υποχρεώσεις της […]. Είναι ηθικό και νομικό καθήκον για τους δανειστές να το κάνουν”. Αυτή η θέση μάλλον ελήφθη ως σκλήρυνση στάσης, αν μη τάση για νέο γύρο ριψοκίνδυνων χειρισμών: οπότε οι αναφορές Τσίπρα στο “υπάρχον επενδυτικό ενδιαφέρον” και σε “πλήρες αναπτυξιακό σχέδιο, το λεγόμενο growth strategy” δεν ήρκεσαν για να τροφοδοτήσουν το δικό του χειροκρότημα (ενώ δεν ενθουσίασε και η άποψη ότι “η ανταγωνιστικότητα, μέσω της μείωσης των μισθών, λειτουργεί υπέρ του brain drain”).

Τέλος από την παρουσία Watsa, η αναφορά στο “ήρθα στην Ελλάδα το 2013 λόγω του κυρίου Σαμαρά” ήδη του εξασφάλισε μέρος του ακροατηρίου, ενώ το “και η τωρινή Κυβέρνηση έκανε εκείνο που ήθελε η Τρόικα – και αυτό ήταν δύσκολο – και θέλω να συγχαρώ τον Πρωθυπουργό” βάρυνε επίσης. Όπως άλλωστε και το “συνιστώ στην Κυβέρνηση να κάνει την Ελλάδα το καλύτερο μέρος για επενδύσεις” – και μάλιστα από έναν άνθρωπο που έχει ποντίσει εκατοντάδες εκατομμύρια τον χρόνο στην Ελλάδα…