Κυπριακά διδάγματα

 

Αυτή την φορά, ήταν στα πλαίσια συνέντευξης που έδωσε στην κρατική ΕΡΤ (στην εκπομπή «Focus» του Πάνου Χαρίτου) ο βετεράνος της πολιτικής αλλά πρόσφατα επανεκλεγείς στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, που θα μπορούσε κανείς να πει ότι δόθηκαν στο Ελλαδικό κοινό «Κυπριακά διδάγματα» πολιτικής. Ο Κύπριος Πρόεδρος έδειξε να έχει την αίσθηση του μέτρου, του σπάνιου αυτού πολιτικού εργαλείου για άνθρωπο που ομιλεί την Ελληνικήν: μέτρο της χώρας του, μικρής και άβολα τοποθετημένης γεωγραφικά/ιστορικά/γεωπολιτικά, ακριβώς όπως και η Ελλάδα (η οποία απλώς είναι μικρομεσαία ως χώρα). μέτρο της οικονομικής της κατάστασης και ανεξαρτησίας κινήσεων (και η Κύπρος πέρασε κρίση διαλυτική της οικονομίας, από την οποία βεβαίως ανέκαμψε, αφού, π.χ. τρέχει με 4% ρυθμό ανάπτυξης η οικονομία της). μέτρο των δυνατοτήτων της στην σκακιέρα της διεθνούς πολιτικής. Θα σταθούμε σ’ αυτό το τελευταίο.

Ακόμη και όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με την ερώτηση για την αιχμηρότερη πρόκληση που έχει τώρα μπροστά της η Κυπριακή Δημοκρατία – το ενδεχόμενο να επιχειρήσει η Τουρκία δικές της γεωτρήσεις σε αναζήτηση υδρογονανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου – με αφοπλιστική ειλικρίνεια αλλά και μη αποφεύγοντας με κάποια φραστική γενικότητα το ζήτημα εξήγησε ότι μόνον μέσα διπλωματικής κινητοποίησης έχει στην διάθεσή της η χώρα του – με απόληξη την προσφυγή στις διαδικασίες ΟΗΕ, μέχρι Συμβουλίου Ασφαλείας. Ή πάλι, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με την πίεση για επανάληψη των δικοινοτικών επαφών για αναζήτηση λύσης του Κυπριακού (ως προϋπόθεσης για προσπέρασμα και του μπλοκαρίσματος σε επίπεδο ΑΟΖ), παραδέχθηκε την δυσπιστία που έχει εγκατασταθεί μεταξύ του ίδιου και του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακκιντζή με την αποτυχία στο Crans-Montana (με παραλείποντας και ένα καρφί στις «ατυχείς και βεβιασμένες ενέργειες» από πλευράς ΟΗΕ στις συνομιλίες). Τόνισε ότι υπάρχει δική του προθυμία επανόδου στις διαπραγματεύσεις με προκαταρκτική επαφή «χωρίς ημερήσια διάταξη», πλην όμως όχι με προϋποθέσεις – όπως η αποδοχή συνεκμετάλλευσης/συνδιαχείρισης των φυσικών πόρων ως προαπαιτούμενου – που θα έδειχναν την Κυπριακή Δημοκρατία να κατευθύνεται προς καθεστώς προτεκτοράτου της Τουρκίας.

Όλη δε η κατάθεση αυτή, σε ένα ύφος συγκρατημένο, προσγειωμένο, σταθερό. Για μια χώρα που κινείται επί ξυρού ακμής, αληθινά διδάγματα πολιτικής.