Μετά και την Έσση…

 

Εγιναν λοιπον και οι δεύτερες τοπικές μεν, αλλά καθοριστικές συνολικά για την Γερμανική πολιτική σκηνή, εκλογές στο Land της Έσσης – μεγαλύτερη πόλη η Φρανκφούρτη, αν και πρωτεύουσα το Βιζμπάντεν – οι οποίες αναμένονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά την μεγάλη ανατροπή που έφεραν οι εκλογές στην Βαυαρία. (Όπου, θυμίζουμε, το «αδελφό» κόμμα της CDU της Άνγκελας Μέρκελ, οι Χριστιανοκοινωνιστές/CSU, βρέθηκαν να χάνουν πολύ έδαφος με ένα 35,5% – όμως εκείνοι που έχασαν πολύ περισσότερο ήταν οι Σοσιαλδημοκράτες /SPD που πέρασαν στην πέμπτη θέση με 10%, αφήνοντας την δεύτερη στους Πράσινους που βρέθηκαν να διπλασιάζουν τα ποσοστά τους στο 18,5 % , την τρίτη στην ακραία AfD με 11%).

Στις χθεσινές εκλογές στην Έσση, και το (κυβερνών ήδη με τους Πράσινους, τοπικά) CDU και το SPD έχασαν από 11 ποσοστιαίες μονάδες. Όμως το CDU με 27,4% ήρθε λίγο πάνω από τις προβλέψεις, το δε SPD με 19,6% βρέθηκε μιαν ανάσα μπροστά από τους Πράσινους. Αν η οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων σε έδρες (η τοπική Βουλή έχει 110 έδρες) δώσει 36 στην CDU και ανά 25 σε SPD και Πρασίνους, οι δυνατότητες τοπικής συγκυβέρνησης είτε όπως σήμερα (CDU και Πράσινοι) είτε όπως σε εθνικό επίπεδο (CDU και SPD) εκτονώνει άμεσα την κατάσταση. Αφήνοντας «απλώς» μεγαλύτερο νικητή (σε αύξηση ψήφων) την ακραία ΑfD με 13%….

Ενόψει ακόμη μεγαλύτερου σοκ , η η επικεφαλής του SPD σε εθνικό επίπεδο Αντρέα Νάλες είχε πορευθεί στις κάλπες της Έσσης δηλώνοντας ότι «δεν θα κριθεί» από το εκεί αποτέλεσμα. Στο δε Συνέδριο του CDU (τον Δεκέμβριο) η Καγκελάριος Μέρκελ δήλωσε ήδη ότι δεν θα προσέλθει για ανανέωση της θητείας της, ακόμη κι αν πριν λίγες μέρες είχε δηλώσει «Δεν έχω κουραστεί από την θέση», ακόμη και μετά την αποτυχία της να επανεκλέξει τον «δικό της» Φόλκερ Κάουντερ ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της CDU. Το τέλος εποχής που ξεκινά με την σταδιακή αποχώρηση Μέρκελ φέρνει ήδη κραδασμούς στην Ευρώπη

Και στον μη-Γερμανικό Τύπο δινόταν η εικόνα «αυριανής» κατάρρευσης – έξωσης της Άνγκελας Μέρκελ, αποχώρησης της SPD από τον τρέχοντα Μεγάλο Συνασπισμό, ενδεχομένως Κυβέρνησης μειοψηφίας κατά Σώϋμπλε – όμως μάλλον οι εξελίξεις θα αποδειχθούν πιο ψύχραιμες. Γινόταν δεκτό, στην ίδια την Γερμανία, ότι ευρύτερες εξελίξεις σε ομοσπονδιακό επίπεδο θα επέρχονταν άμα οι Πράσινοι προσπερνούσαν την SPD, αισθητά δε, αλλά  και άμα ετίθετο ζήτημα τοπικής Κυβέρνησης συνεργασίας Rot-Rot-Gruen, δηλαδή SPD-Αριστεράς-Πρασίνων στην Έσση, αλλά με πρωθυπουργό τον (αξιόλογο και μετρημένο) Ταρίκ Αλ-Ουαζίρ, επικεφαλής των Πρασίνων/Buendnis ’90. Και τα δυο αυτά – όπως είδαμε – δεν συνέβησαν.

Οι αναλύσεις για «τέλος της εποχής Μέρκελ» και για οριστικό πέρασμα των Σοσιαλδημοκρατών στο περιθώριο συνεχίζονται, αν και ο ρυθμός των εξελίξεων δεν φαίνεται να προκύπτει τόσο γρήγορος.