Με θέμα την θάλασσα -και τους νέους

 

Υπάρχουν φορές που οι παρεμβάσεις από το ακροατήριο «πάνε παραπέρα» την συζήτηση σε μια ούτως ή άλλως ενδιαφέρουσα διοργάνωση. Αυτό συνέβη στην συζήτηση «Επιστροφή στην Θάλασσα» που οργανώθηκε από τις Εκδόσεις Κέρκυρα – Όμιλο economia, στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη στον Πειραιά την περασμένη Παρασκευή.

Μετά από μια διεξοδική παρουσίαση της κατάστασης και των προκλήσεων στον χώρο της ναυτιλίας σήμερα, με σαφή την προσνήωση στην Ελληνική πραγματικότητα, ο Καπετάν-Παναγιώτης Τσάκος, στρεφόμενος στο νεότερο τμήμα του ακροατηρίου, απηύθυνε ένα κάλεσμα ανακάλυψης της θάλασσας και των προκλήσεών της. Είχε προηγηθεί ο πάντα δυναμικός Γιώργος Ξηραδάκης που τόνισε πώς η ναυτιλία κινητοποιεί τον άνθρωπο μέσα από την ηγεσία, την προσδοκία της ηγετικότητας, ιδιότητα την οποία κατεξοχήν χρειάζεται σήμερα η νεότερη γενιά ως προσδοκία. Ενώ, παρέμβαση αντιθετική και ιδιαίτερα έντονη, ο Παναγιώτης Δράκος – φορέας ονόματος αλλά και μνημών βιομηχανίας – θύμισε πόσο «η έξοδος από την στεριά» αποτελεί πλέον αντανακλαστικό σωτηρίας.

Άνθρωπος της ναυτιλίας κατεξοχήν, ο Θύμιος Μητρόπουλος – ιστορική φιγούρα μετά από μακρότατη θητεία στον ΙΜΟ του οποίου είναι Επίτιμος Γενικός Γραμματέας, αρνήθηκε την ίδια την διατύπωση «Επιστροφή στην Θάλασσα». Εκείνο που κατεξοχήν προσπάθησε να δώσει με την δική του κατάθεση, ήταν η προτεραιότητα που ανέκαθεν είχε κι ακόμη περισσότερο έχει υπό τις σημερινές συνθήκες η προσαρμογή της σημερινής ναυτιλίας στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες – από την ψηφιακή τεχνολογία μέχρι και την διεκδίκηση ρόλου μετά τις πρωτοβουλίες της Κίνας, ή την διάνοιξη του Αρκτικού διαδρόμου. Αν η ναυτιλία έχει ούτως ή άλλως συνηθίσει στην κυκλικότητα, η τωρινή πραγματικότητα υποχρεώνει σε ακόμη μεγαλύτερες προσαρμογές. Για την ώρα πάντως, η Ελληνική ναυτιλία το κατορθώνει, ακόμη κι όταν π.χ. η Κινεζική ανακόπτεται. Όμως, η ίδια η μετακίνηση φορτίων, στο μέλλον, από την θαλάσσια οδό σε εκείνην της ξηράς/του Δρόμου του Μεταξιού, μπορεί να αλλάζει πολλά. Ενώ και η πρόκληση των αυτόνομων ή των ημι-αυτόνομων πλοίων, ή πάλι της πλήρους ψηφιακής λειτουργίας των λιμανιών απαιτεί δαπανηρές προσαρμογές. Και, επιπλέον όλων αυτών, η τήρηση των αυστηρών περιβαλλοντικών κανονισμών λόγω καταπολέμησης αερίων του θερμοκηπίου.

Για τον Γιώργο Πρεβελάκη, Καθηγητή Γεωπολιτικής στην Σορβόννη, η στροφή του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους προς μια κατεύθυνση διαφορετική απ’ εκείνην του ανοίγματος, της διακινδύνευσης της ναυτικής εμπειρίας που κυριάρχησε μέχρι την Επανάσταση, όπως μάλιστα ενισχύθηκε τις τελευταίες δεκαετίες με την σύνδεση της Ελλάδας με την (βασικά ηπειρωτικής λογικής) Ευρωπαϊκή Ένωση, οδήγησε σε κατευθύνσεις συντηρητικές και εσωστρεφείς. Πάντως η συνεχιζόμενη ακμή της Ελληνικής ναυτιλίας, μαζί και με την επαφή στα δίκτυα της Διασποράς, υπόσχεται μια πολύτιμη διέξοδο.