Με τον ΣΕΒ στο περισκόπιο (συνέχεια)

 

Επιχειρήσαμε, σε χθεσινό σημείωμα, να δώσουμε μιαν ανάγνωση της προ ημερών Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ και του δημόσιου αποτυπώματός της. Με την έμφαση στην επεισοδιακή – αν και διακριτική – ανάδειξη νέας ηγεσίας.

Πάμε τώρα σε λίγο πιο ουσιαστικά πράγματα, στην ανάδειξη της νέας ηγεσίας του ΣΕΒ, που η επεισοδιακή υπόθεση Μυτιληναίου συγκάλυψε. Πράγματι, αυτή η μετάβαση – η προγραμματισμένη – από Θ. Φέσσα (στον τομέα των ηλεκτρονικών κυρίως, πάντως με εμπορική την κυρίαρχη διάσταση) σε Β. Μυτιληναίο (σε όσο γίνεται βαρύτερη εκδοχή βιομηχανίας-μεταποίησης, άμα μάλιστα συνυπολογίσει κανείς Αλουμίνιον της Ελλάδος) είναι/θα ήταν/θα γίνει όταν ολοκληρωθεί μια σημαντική κίνηση. Αν μάλιστα κανείς θυμηθεί ότι ηλικία κάποιων μηνών έχει η δημιουργία της «Ελληνικής Παραγωγής», με συμμετοχή των περιφερειακών Συνδέσμων δίπλα σε μονάδες όπως του Ομίλου Στασινόπουλου, μέρους του Ομίλου INTRACOM, της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας , της ΑΓΕΤ-Ηρακλής, της Παπαστράτος, της National Can – κάποια στιγμή είχε διαφανεί και Τιτάν – που ευθέως στόχο έχει να στραφούν οι προβολείς στην μεταποίηση.

Βέβαια, η έννοια βιομηχανία/μεταποίηση στην Ελλάδα του 2018 δεν είναι μονομπλόκ. Για να το πούμε απλά, στα κυρίαρχα επιχειρηματικά σχήματα υπάρχουν μονάδες σημαντικές που καταναλώνουν ενέργεια • υπάρχουν και μονάδες που παράγουν ενέργεια. Η περίπτωση του Ομίλου Μυτιληναίου έχει την ιδιαιτερότητα να «κάθεται» και στις δυο πλευρές, όμως σαφώς έχει ισχυρό συμφέρον στην πλευρά της παραγωγής ενέργειας (και στην τιμολόγησή της: η παραγωγή αλουμινίου είναι βασικά αρμπιτράζ τιμής ρεύματος-επιτοκίων, με περιβάλλουσα την οριακή ή την μέση τιμή ρεύματος του συστήματος). Όταν λοιπόν επιχειρείται η επαναφορά της βιομηχανίας/μεταποίησης στο επίκεντρο των συζητήσεων του ΣΕΒ, η δομή της ηγεσίας του έχει ιδιαίτερη σημασία: μέχρι και για «επαναπατρισμό» της Ελληνικής Παραγωγής κάποια στιγμή γινόταν λόγος παρασκηνιακά, άμα εκείνη η πλευρά της ενεργειακής ισορροπίας «κέρδιζε» στην ισορροπία…

Βρίσκεται, στην φάση αυτή, ο ΣΕΒ μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση – για τον εαυτό του, για τον ρόλο του. Στην εποχή Φέσσα, υπήρξαν ποικίλες πρωτοβουλίες όπως για την μελέτη των προϋποθέσεων (μέχρις ιδιότυπης εργαλειοθήκης…) για επενδυτική επανεκκίνηση, για ην μετάβαση στην ψηφιακή οικονομία, για την στήριξη των μικρομεσαίων (που, σιγά-σιγά, σαν να πυκνώνουν τον ρόλο τους στον Σύνδεσμο), για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του Σχεδίου Γιούνκερ. Η τωρινή φάση, της παλινόρθωσης της μεταποίησης στην οικονομία, αποτελεί όμως κάτι βαρύτερο. Επειδή πάντως στην Ελλάδα όλα «χρωματίζονται» πολιτικά, η προηγηθείσα τετραετία Φέσσα συνέπεσε με μια μείζονα πολιτική μετάβαση – στην διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ, στην αντιπαράθεση με τους «εταίρους» του 2015, στο φλερτ με το Grexit, στα capital controls: βαριά πράγματα! Οι πιθανότητες να πορευθεί αυτή η διετία που ανοίγεται μπροστά μας, η διπλά/τριπλά προεκλογική χωρίς πολιτικούς κυματισμούς είναι – ας το πούμε έτσι – περιορισμένες.

Οι παλιότεροι μπορεί να θυμηθούν κι άλλες εποχές ισχυρών διαταράξεων -πολιτικών αλλά δομής της οικονομικής πολιτικής στην οποία ο ΣΕΒ προσέρχεται αναγκαστικά ως μέρος της δημόσιας συζήτησης. Η εποχή Θόδωρου Παπαλεξόπουλου, η διαδικασία περάσματος στο διπολικό σύστημα διοίκησης του Συνδέσμου με Στέλιο Αργυρό, χρειάστηκε να «φιλοξενήσει» την διατάραξη της μετεξέλιξης του ριζοσπαστικού ΠΑΣΟΚ – αλλά και την υποδοχή στον ΣΕΒ την επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα (Από δίπλα, ήταν και η συσωμάτωση των λειτουργιών του Συνδέσμου στις Ευρωπαϊκές δομές της UNICE, προγόνου της σημερινής Business Europe. Ακόμη περισσότερο, η προσέλευση στην λογική του Κοινωνικού Διαλόγου – μνήμης Νίκου Αναλυτή). Η εποχή Οδυσσέα Κυριακόπουλου και εν συνεχεία Δημήτρη Δασκαλόπουλου είδαν την μετάβαση της οικονομίας στην Ευρωζώνη ο πρώτος, την πρόσκρουση στον ύφαλο της κρίσης ο δεύτερος – παράλληλα όμως με το «άνοιγμα» του Συνδέσμου σε όλο και ευρύτερους κλάδους του τριτογενούς τομέα. Βαθμιαία, πάντως, αναβαθμίστηκε και ο υπό την ευρύτερη έννοια πολιτικός λόγος (δημόσιος με αιχμές πολιτικού: κάποια στιγμή ο Οδυσσέας σχεδόν απειλήθηκε από βήματος της Βουλής για τοποθέτησή του…) του ΣΕΒ. Όχι χωρίς επιφυλάξεις των «γερόντων», στιγμές-στιγμές. Συνεπώς, πυκνό αν και παρασκηνιακό το ενδιαφέρον για το «πού πάει ο ΣΕΒ»: οι οιωνοσκόποι ετοιμάζονται για τον επόμενο γύρο εξελίξεων.