Μια ακόμη βδομάδα σε σασπένς

 

Αν η προηγούμενη εβδομάδα – με Νίκο Κοτζιά σε Δυτικά Βαλκάνια με κεντρική σκηνή την συνάντηση με Νίκολα Ντιμιτρόφ στην Αχρίδα. με Γιώργο Χουλιαράκη σε EuroWorking Group και Ευκλείδη Τσακαλώτο σε πρώτη συνάντηση γνωριμίας με Όλαφ Σολτς στο Βερολίνο. με την διαχείριση των Ελληνοτουρκικών να τα σκιάζει όλα μετά την πτώση του Mirage 2000-5 του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου –  υπήρξε ξέχειλη σε εξελίξεις, ετούτη που ξεκινάει σήμερα θα είναι εξίσου έντονη. Αλλ’ ως φαίνεται με πιο τονισμένο το παρασκήνιο

Κοιταγμένη «απ’ έξω», μετά και το πλήγμα ΗΠΑ/Μεγ. Βρετανίας/Γαλλίας στην Συρία, είναι δύσκολο να θεωρηθεί ότι η Ελληνική αμηχανία πολιτικής αποτελεί κάτι το καίριο, λαμβανόμενη με διεθνείς (ή έστω και Ευρωπαϊκούς) όρους. Όμως, η τωρινή εσωτερική ισορροπία – που ευλόγως συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των Ελλήνων – θα έχει πλέον να διαμορφωθεί γύρω από τις προοπτικές της συζήτησης για την ελάφρυνση χρέους στο Washington Group (στο περιθώριο της Εαρινής Συνόδου ΔΝΤ/Παγκόσμιας Τράπεζας, στο τέλος της εβδομάδας). Όπου υπήρξε προ-συζήτηση στο EuroWorking Group της περασμένης εβδομάδας, αλλά περισσότερο «χρησίμευσε» για να αναδειχθούν οι διαφορές προσέγγισης Γερμανίας (conditionality κάθε συζήτησης ελάφρυνσης με συνέχιση μεταρρυθμίσεων), Γαλλίας και ίσως-ίσως ESM(οροφή ετήσιων καταβολών/εξυπηρέτησης του χρέους σε αναφορά με την πορεία του ΑΕΠ) και ΔΝΤ.

Την ίδια στιγμή, όλα αυτά, που θα «τρέχει» – ή θα φρενάρει – η διαπραγμάτευση για το Μακεδονικό. Όπου μετά την απογείωση των προσδοκιών, είχαμε την επόμενη φάση με οπισθοχώρηση των προοπτικών/προθέσεων από πλευράς του ίδιου του Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος ήταν εκείνος που μέχρι τώρα «οδηγούσε» την αισιοδοξία: το erga omnes δείχνει να αμφισβητείται. ή άρση των αλυτρωτικών προθέσεων να «λερώνεται». Το σασπένς, λοιπόν, των ημερών – το οποίο θα προεκταθεί και στην επόμενη εβδομάδα όπου έχουμε καίριο Eurogroup (όλα τα Eurogroup βαφτίζονται καίρια) – θα θέσει πάλι την ψυχραιμία του πολιτικού κόσμου.

Και του μηντιακού, βέβαια.