Μια τουριστική ημέρα…

 

Αποδείχθηκε πώς ήταν μια τουριστική ημέρα!

Ήδη το πρωί στο ιδιαίτερο κτίριο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου/EPLO, στην Πλάκα, δίπλα στην Ρωμαϊκή Αγορά. Το επιτελείο του Υπουργείου Τουρισμού – νέοι άνθρωποι: η Γ.Γ. Τουρισμού Ευρυδίκη Κουρνέτα, ο Γ.Γ. Τουριστικής Πολιτικής και Ανάπτυξης Γιώργος Τζιάλλας, αλλά και ο Γεν. Διευθυντής Επενδύσεων και Ανάπτυξης του Υπουργείου Λεωνίδας Αντωνόπουλος – μαζί και με την Έλενα Κουντουρά, παράλληλα και με τους ανθρώπους της Κοινωνίας της Πληροφορίας παρουσίασαν στα πλαίσια μιας ημερίδας το έργο “Κωδικοποίηση Τουριστικής Νομοθεσίας”. Όπου αποτολμήθηκε “αποκάθαρση” τουλάχιστον 100 ετών νομοθεσίας, αλλά και γνωμοδοτήσεων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και νομολογίας, που μπορεί να δώσει πλέον (σε ένα ενοποιημένο κείμενο 340 άρθρων σε 6 θεματικές ενότητες) το σύνολο του νομικού πλαισίου που ισχύει σήμερα σ’ αυτόν τον τομέα.

Το βράδυ της ίδιας μέρας, στο κτίριο του ΕΒΕΑ, οι Εκδόσεις Κέρκυρα παρουσίασαν το βιβλίο “Τουρισμός και Δημόσιες Πολιτικές στην σύγχρονη Ελλάδα (1914-1950)” του Δρ. Άγγελου Φ. Βλάχου. Μιλώντας για την προβληματική του βιβλίου ο Χριστόφορος Βερναρδάκης (υπουργός Επικρατείας αλλά και καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο ΑΠΘ) στάθηκε στην πολυπρισματική προσέγγιση ενός κοινωνικού φαινομένου πάνω στο οποίο αρθρώνονται πλήθος συμφερόντων, αλλά και δοκιμάζονται διαφορετικές προσεγγίσεις πολιτικής. Θέματα βιώσιμης ανάπτυξης, περιβαλλοντικής ισορροπίας, επίδρασης στον κοινωνικό σχηματισμό, παραγωγικής ανασυγκρότησης μπορούν να αντιμετωπισθούν είτε με ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο, είτε μέσα από ρυθμιστικές/δημόσιες πολιτικές.

Παρεμβαίνοντας η υπουργός Τουρισμού Έλενα Κουντουρά, παρέπεμψε ακριβώς στην πρωινή παρουσίαση της Κωδικοποίησης, για να την εντάξει στην συνολική προσπάθεια του υπουργείου Τουρισμού τα τελευταία χρόνια: να επιτύχει (με στρατηγικό σχέδιο) την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, να δημιουργήσει νέα/θεματικά τουριστικά προϊόντα, να “δέσει” την τουριστική δραστηριότητα με τις τοπικές κοινωνίες, να αναδείξει νέους προορισμούς αλλά και νέες αγορές (Κίνα, Ινδία) και να βελτιώσει τις συνθήκες απασχόλησης, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις θέσεις εργασίας στον κλάδο.

Η καθηγήτρια Ιστορίας της Παντείου Χριστίνα Κουλούρη στάθηκε ιδιαίτερα το πόσο περιορισμένη είναι η έρευνα που έχει γίνει στο παρελθόν του τουρισμού (έργο στο οποίο ακριβώς προσέρχεται το βιβλίο του Άγγελου Βλάχου…), μολονότι θα ήταν πολύτιμη για την χάραξη δημόσιων πολιτικών. Περιέγραψε πως ο “εκδρομισμός” του τέλους του 19ου αιώνα και ο Περιηγητισμός εν συνεχεία (όπως προχωρούσε η αστικοποίηση), έδωσε τελικώς τον Τουρισμό. πώς υπήρξε η σταδιακή του μαζικοποίηση, με την στροφή των κατοίκων των πόλεων προς την ύπαιθρο/την εξοχή. πώς προστέθηκε η διάσταση της “πατριδογνωσίας”. πώς εν συνεχεία έγινε το μεγάλο βήμα με τα congés payés και την αύξηση του ελεύθερου χρόνου (ΣαββατοΚύριακο/8ωρο)πώς , μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε η μετάβαση από την Καλλιέργεια (αρχαίοι χώροι, μουσεία/μνημεία, “υψηλή” κουλτούρα) στην Αναψυχή, που καταλήγει να κάνει πλέον τις διακοπές μορφή ολοκλήρωσης της προσωπικότητας.

Ο ομότιμος καθηγητής του ΕΚΠΑ Αντώνης Λιάκος στάθηκε με έμφαση στο ζήτημα του πώς η τουριστική πραγματικότητα έχει επηρεάσει την οργάνωση του χρόνου μας, ή και πώς βλέπουμε πλέον το ίδιο το σώμα μας, για να δείξει την εμβέλεια του τουρισμού στην καθημερινότητα. Εν συνεχεία διερωτήθηκε γιατί δεν υπάρχουν στην Ελλάδα τουριστικές σπουδές σωστά/ουσιαστικά στοχευμένες. για να καταλήξει στο ότι ο σημερινός τουρισμός κινείται πολύ πλησιέστερα προς την καθημερινή ζωή της χώρας όπου πηγαίνει ο τουρίστας: μορφές ταξιδιού καινούργιες, ή ακόμη και η Airbnb, ή η συμμετοχή στις τοπικές γιορτές και καλλιτεχνικές δράσεις στην κουλτούρα της κάθε χώρας εντείνουν αυτήν την διάσταση.

Τέλος, ο καθηγητής Τουριστικής Ανάπτυξης του Χαροκόπειου Πάρις Τσάρτας έδωσε μια διεξοδική περιγραφή των ερευνητικών προσπαθειών που έχουν αναληφθεί και βρίσκονται σε εξέλιξη σήμερα στην Ελλάδα – και που δίνουν μιαν ελπίδα να αποφευχθεί ένας ακόμη κύκλος χαμένων ευκαιριών. Είδε επίσης πώς στο παρελθόν υπήρξε μεγάλη αμηχανία στο ζήτημα αυτό στην πολιτική σφαίρα, με το ψευτοδίλημμα “Τουρισμός ή όχι τουρισμός” – που όμως σήμερα πλέον έχει οριστικά πλέον παραμεριστεί.