Οδηγίες χρήσεως του ορίζοντα «Ουάσιγκτον»

 

Δεν θα είναι απλή υπόθεση, να δει κανείς πού οδηγεί (και τι κρύβει, και τι έχει παραπίσω…) ο “ορίζοντας “Ουάσιγκτον”. Στον οποίο βρίσκεται ήδη η τριανδρία Ευκλείδη Τσακαλώτου, Δήμου Παπαδημητρίου, Γιώργου Χουλιαράκη – βάζουμε τα ονόματα με την ιεραρχία που “πρέπει”, αν και έχουμε την αίσθηση ότι η σειρά είναι πλέον Χουλιαράκης – Τσακαλώτος – άντε και Παπαδημητρίου -, αλλά και ο οποίος συγκεντρώνει όλη την δημόσια προσοχή. Παρά την εκάστοτε βόμβα που σκάει. Ή την εκάστοτε μεθοδευόμενη Εξεταστική/Προανακριτική.

Δείτε πρώτα το επιφαινόμενο. “Πηγή” του Γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών πήγε να διαψεύσει τις όποιες προσδοκίες για συγκεκριμένα αποτελέσματα (προς την κατεύθυνση “συνολικής λύσης” στην δεύτερη αξιολόγηση του Μνημονίου-3, με σοβαρά στοιχεία αναδιάρθρωσης του χρέους) με την διατύπωση: “Το Ελληνικό ζήτημα, για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια, δεν θα αποτελέσει θέμα προς συζήτηση”. Και όμως, αρκεί να θυμηθεί κανείς την προ ημερών διαρροή του Αμερικανικού Treasury, ότι οι ΗΠΑ δεν θα διαφωνούσαν με την συμμετοχή του ΔΝΤ στο Ελληνικό Πρόγραμμα… την οποία το Βερολίνο χρειάζεται πολιτικά και η οποία συμμετοχή θα είχε να συζητηθεί στην Ουάσιγκτον. Και να καταγράψει, κυρίως του ίδιου του Αμερικανού ΥΠΟΙΚ Στίβεν Μνούσιν την διαβεβαίωση, ότι το Ελληνικό ζήτημα θα βρίσκεται παρόν στην Ουάσιγκτον!

Πρώτη οδηγία χρήσεως, λοιπόν: μην πιστεύετε – κανέναν!

Πάμε τώρα στο πώς ωριμάζει η κατάσταση σε επίπεδο Κριστίν Λαγκάρντ. Ενόψει της Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον, δήλωνε σε ανοιχτή συνέντευξη Τύπου: “Αν το Ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο σύμφωνα με τους κανόνες του ΔΝΤ και με βάση λογικών παραμέτρων δεν θα μετάσχουμε στο Πρόγραμμα”. Την ρωτάει διευκρινιστικά δημοσιογράφος: “Τα στελέχη του ΔΝΤ είναι τώρα πεπεισμένα ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο ως έχει;”. Εκείνη πάει να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα: “Θα καθορίσουμε πόσο μέρος του χρέους χρειάζεται αναδιάρθρωση με βάση την ανάλυση βιωσιμότητας“. Αλλά… διορθώνει εν τέλει τον εαυτό της και το λέει: “Δεν τίθεται ζήτημα ότι στον νου μας είναι απαραίτητος ένας βαθμός αναδιάρθρωσης του χρέους”.

Δεύτερη οδηγία χρήσεως, συνεπώς: σίγουρα κάτι θα προχωρήσει στην Ουάσιγκτον. Όμως, πότε (και πώς!) θα το μάθουμε, άλλη ιστορία.