Οι εργασιακές σχέσεις στο πλαίσιο του Τρίτου Μνημονίου

Γιάννης Κουζής/Απόστολος Καψάλης
Έκδοση ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, Αθήνα 2020, σελίδες 120, δωρεάν

Τι έχει απομείνει πίσω στον εργασιακό χώρο, στην Ελλάδα, «μετά τα Μνημόνια»; Πώς μπορεί να συγκριθεί το τοπίο των εργασιακών στην Ελλάδα του 2020 με τα όσα ισχύουν/όπως ισχύουν στην ΕΕ; Τι να περιμένει κανείς από δω και πέρα;

Με μακρά διαδρομή στη μελέτη των εργασιακών σχέσεων, της συνδικαλιστικής πρακτικής και της κοινωνικής πολιτικής, ο Γιάννης Κουζής (τώρα διδάσκει στο Πάντειο, είχε μακρά ερευνητική πορεία στο ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, βρέθηκε και σύμβουλος του υπουργού Εργασίας το 2015) και ο Απόστολος Καψάλης (μεταδιδακτορικός, με διδασκαλία στο Παν/μιο Πελοποννήσου και τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, συνεργάτης του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και Ειδικός Γραμματέας του ΣΕΠΕ το 2015) εισφέρουν σε αυτή τη μελέτη μια χαμηλών τόνων –αν και προδήλως «από τη σκοπιά της εργασίας–ανάλυση του πώς διαμορφώνεται το σκηνικό στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, το δικαίωμα της απεργίας και συνολικά το πλαίσιο προστασίας των εργατικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα μετά και το Τρίτο Μνημόνιο. Το οποίο προέκυψε, και η εφαρμογή του οποίου έγινε, με μια κυβέρνηση στην Ελλάδα που θεώρησε τον εαυτό της κατά κύριο λόγο προστατευτικό της θέσης της εργασίας.

Εκείνο που προκύπτει είναι μια εικόνα σταδιακής –άλλοτε άμεσα αισθητής, άλλοτε πιο απότομης– ευθυγράμμισης των ελληνικών πραγμάτων με την ευρωπαϊκή πρακτική ελαστικοποίησης και άρσης προστατευτικών ρυθμίσεων, τόσο στην πλαισίωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων όσο και στους μηχανισμούς προστασίας. Αυτά, μέχρι και την παραμονή της αλλαγής πολιτικής ισορροπίας μετά το 2019 – την παραμονή και της νέας μεγάλης διατάραξης του εργασιακού πλαισίου, με την κρίση της πανδημίας.

«Η τύχη γαρ κοινή και το μέλλον αόρατον» θα κατέληγε ο Ισοκράτης…