Ολλανδία: το μυστήριο του σκύλου που δεν γαύγισε

 

Με ένα συνολικό “Ουφ!” υποδέχθηκε η – ορθοφρονούσα, τουλάχιστον, κατά δήλωσιν της  – Ευρώπη το αποτέλεσμα των χθεσινών Ολλανδικών εκλογών.

Όπου πρώτη παρατήρηση, σημειώθηκε η μεγαλύτερη συμμετοχή εκλογέων (πάνω από 80%) των τελευταίων δεκαετιών. Με την αναμενόμενη – βάσει των δημοσκοπήσεων, που για μιαν ακόμη φορά έπεσαν έξω αλλά … από την αντίθετη κατεύθυνση απ’ ότι με το Brexit  ή την νίκη Τραμπ – άνοδο του PVV του Χέερντ Βίλντερς (που το έχουμε χαρακτηρίσει ακροδεξιό/αντιΕυρωπαϊκό, είναι όμως ακόμη πιο πολύπλοκη υπόθεση) να διαψεύδεται, αφού λαμβάνει κάπου 20 έδρες έναντι των 33 του δεξιού VVD του εν τέλει νικητή των εκλογών/πρωθυπουργού Μάρκ Ρούττε.

Το “Ουφ” αναφέρεται στο ότι η λαϊκίστικη/αντιΕυρωπαική χιονοστιβάδα, που τώρα πάει για Γαλλία με Μαρίν Λεπέν, δείχνει να ανακόπτεται.

Βέβαια οι Ολλανδικές εκλογές – και η αναζήτηση, τώρα, ισορροπίας για διακυβέρνηση… – είναι ούτως ή άλλως μια πολύπλοκη διεργασία . Που είναι, θαρρούμε, λάθος/ρηχό να προσεγγίζεται αποσπασματικά, π.χ. “μέσω Βίλντερς” (το κόμμα του οποίου “απλώς” δε απογειώθηκε: όμως παραμένει παρά τις ακραίες θέσεις εσωστρέφειας – αυτή είναι η ουσία του PVV – μη αμελητέα δύναμη). Ο αφανισμός, για παράδειγμα, του σοσιαλδημοκρατικής λογικής PvdA του γνώριμού μας Γερούν Ντάισσελμπλουμ – από 38 έδρες προσγειώθηκε στις 9, “πληρώνοντας” για την συνεργασία με δεξιόστροφα κόμματα στην Κυβέρνηση – καλό θα ήταν να συνεκτιμηθεί με την άνοδο (αριστερών αλλά φιλοΕυρωπαίων) Πρασίνων που “έπιασαν” τις 14 έδρες τετραπλασιάζοντας την δύναμη τους και με την σταθερότητα των αριστερών Σοσιαλιστών, αλλά και των Κεντρώων.

Στην 150 εδρών Κάτω Βουλή, τώρα, η δημιουργία κυβερνητικής συμμαχίας θα είναι δύσκολη υπόθεση. Όμως, από την Ολλανδία “αντιΕυρωπαϊκός πονοκέφαλος” δεν ξεκίνησε.

Να σημειωθεί όμως και το άλλο: σε μια χώρα εσωστρέφειας όπου δυο κόμματα – εκείνο των φίλων των ζώων (ναι!) και εκείνο των συνταξιούχων (πάλι ναι) – διεκδικούν γύρω στις 5 έδρες, το μεγάλο παιχνίδι στην τελική ευθεία προς τις κάλπες έπαιξε τι; Ο σκυλοκαυγάς των τελευταίων ημερών που έφερε τον Μαρκ Ρούττε αντιμέτωπο σε υπερυψηλούς τόνους με τον Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν, γύρω από το ζήτημα της απαγόρευσης διεξαγωγής προεκλογικής εκστρατείας για το Τουρκικό δημοψήφισμα του Απριλίου επί Ολλανδικού εδάφους. Η απαγόρευση προσγείωσης του αεροσκάφους του Τούρκου ΥΠΕΞ στο Ρόττερνταμ, η ανταλλαγή ακραίων εκφράσεων περί ναζί (από Ερντογάν) και ανύπαρκτης δημοκρατίας στην Τουρκία (από Ρούττε) , έδωσε στα χέρια του Ολλανδού ανερχόμενου Πρωθυπουργού χαρτιά αντι-“ξένου” που και ένας Βίλντερς θα ζήλευε!

Ας το κρατήσουμε, αυτό, για την συνέχεια του εκλογικού έτους στην Ευρώπη του 2017.