Ο ελέφαντας στο δωμάτιο του χρέους

 

Μπορεί να μας ταλαιπώρησε – για μιαν ακόμη φορά – η συζήτηση με θέμα, ετούτη την φορά, το “βγαίνουμε/δεν βγαίνουμε στις αγορές”. Και με συζητήσεις για τα επιτόκια και για τις αποδόσεις, για εκδόσεις υπέρ ή υπό το άρτιο και για αντικατάσταση των “ομολόγων Σαμαρά”, για συμβούλους και για fees. Α, ναι, περιμέναμε και την περιώνυμη απόφαση του ΔΝΤ για συμμετοχή του στο τωρινό Πρόγραμμα – ναι, θα συμμετάσχει· ναι, και με ένα οριακού ενδιαφέροντος ποσό 1,8 δις ευρώ, όμως με ρητή επιφύλαξη ότι εκταμίευση θα υπάρξει μόνον αφού οι “εταίροι” καταστήσουν βιώσιμο το Ελληνικό χρέος – απόφαση που ήρθε χθες και τελειώσαμε…

…Όμως, απεδείχθη ότι υπήρχε όλην αυτήν την ώρα ένας ελέφαντας στο δωμάτιο. Και ήταν ο εν λόγω ελέφαντας το “ταβάνι χρέους”. Δηλαδή ένα συμφωνημένο ύψος του συνολικού χρέους της Ελλάδας – καταγεγραμμένο στην συμφωνία της χώρας με το ΔΝΤ, για την επάνοδο του τελευταίου στο Ελληνικό Πρόγραμμα -στα 325 δις ευρώ. Το οποίο η Ελλάδα δεν θα υπερβαίνει προς το παρόν: μια ακόμη διάσταση αυτοδέσμευσης μέσα στις άλλες…

Βέβαια τώρα η Ελλάδα αποπληρώνει τα 4+ δις ευρώ σε ομόλογα που κρατάει στα χέρια της (απο παρεμβάσεις στις αγορές του Ελληνικού χαρτιού που κατέρρεαν το 2010) η ΕΚΤ. Συν, έχει να τσουλήσει τα 1,5 δις ευρώ από τα 3ετή Ομόλογα Σαμαρά του καλοκαιρού 2012. Οπότε και το “ταβάνι” έχει αφήσει χώρο ώστε να προχωρήσει “κάτι” από έξοδο στις αγορές, αλλά και να εμπεδωθούν τα γυμνάσματα εξοικείωσης της Ελλάδας με τους αυριανούς-μεθαυριανούς συνεργάτες της με τους οποίους θα προχωρήσει τον δρόμο προς την λεγόμενη κανονικότητα.

Πάντως βαθμιαία μπαίνουμε στην καρδιά του καλοκαιριού. Όχι;