Ο λόγος περί μικρομεσαίων: από την επιβίωση σε κάτι σαν προσέγγιση ανάπτυξης

 

Είχαμε και προ καιρού αναφερθεί, στην στήλη αυτή, για την προσπάθεια του ΣΕΒ – και, στα πλαίσιά του, του Forum ΜικροΜεσαίων Επιχειρήσεων που έχει δημιουργηθεί – να στρέψει την δημόσια συζήτηση στα προβλήματα αλλά και στις διεξόδους/ευκαιρίες/προοπτικές που ανοίγονται γι’ αυτήν την πλευρά της ελληνικής οικονομίας. Που όλοι αναγορεύουν σε βασικό πυλώνα, κεντρική προτεραιότητα κοκ – αλλά συνήθως παραμερίζουν στην συνέχεια.

Ήδη, με την διοργάνωση σήμερα ημερίδας (στο Ίδρυμα Νιάρχου) του Επιχειρηματικού Συνεδρίου ΜμΕ, όπου θα παρουσιαστεί «Οδηγός Ανάπτυξης των ΜμΕ» , επιχειρείται να  γίνει κάτι ουσιαστικότερο. Με βάση τα ευρήματα μελέτης για τις ΜμΕ απο την E&Y που αναδεικνύει καλές πρακτικές, επιχειρείται να προωθηθεί ένα «Σύμφωνο για τις ΜμΕ». Το οποίο όμως υπάρχει η προσδοκία να παρουσιάσει μιαν ωρίμανση της συζήτησης σε σχέση με τα μέχρι τώρα (παράπονα, υποσχέσεις, σχέδια, πάλι παράπονα, πάλι υποσχέσεις…). Το Σύμφωνο θα είναι τριμερές: θα περιλάβει – ελπίζεται – την Κυβέρνηση, θα περιλάβει τους φορείς, όμως θα περιλάβει και την επιχειρηματικότητα. Και τούτο επειδή – όπως εξήγησε ρητώς ο Κ. Μαραγκός που παρουσίασε την λογική του Forum ΜμΕ – έχει συνειδητοποιηθεί ότι χρειάζεται να υπάρξει αλλαγή νοοτροπίας των ίδιων των ενδαφερομένων επιχειρήσεων. (Όπου μέσα στην κρίση όχι μόνον δεν ενισχύονται για παράδειγμα, οι συνεργασίες και συγχωνεύσεις αλλά αντιθέτως πάνε πίσω. Συνεπώς είναι φανερό ότι το θέμα νοοτροπίας έχει βάρος).

Έξι προσεγγίσεις συγκροτούν/θα επιχειρηθεί να συγκροτήσουν την βελτίωση της κατάστασης των ΜμΕ, μέσα και από το Σύμφωνο:

1. Να βελτιωθούν οι εξαγωγικές επιδόσεις, όμως με ένταξη σε διεθνείς παραγωγικές αλυσίδες: στόχος να υπάρξουν 1.750 επιπλέον εξαγωγικές ΜμΕ (+10% έναντι των σημερινών) προς διεθνή δίκτυα και όχι αποσπασματικά. Κάτι τέτοιο προσδοκάται να προσθέσει 6 δις ευρώ σε ΑΕΠ.

2. Να αναβαθμιστούν οι δεξιότητες, η οργανωτική δομή, η εταιρική λειτουργία: μέσω της μετάβασης σε Industry 4.0, ψηφιοποίησης κοκ. Προσδοκάται ένα +10% στην παραγωγικότητα, που θα προσθέσει άλλα 4,3 δις στο ΑΕΠ.

3. Να ενισχυθεί η καινοτομία και η ενσωμάτωση τεχνολογίας στις ΜμΕ: από εδώ προσδοκάται η μέχρι το 2025 προσθήκη 4.000 μεταποιητικών με αναβαθμισμένη Ε&Τ. Άλλα 4,2 δις απ’ εδώ.

4. Να υπάρξει «ανταποδοτική δημόσια χρηματοδότηση». Τι είναι αυτό; Να πάψουν οι χρηματοδοτήσεις π.χ. ΕΣΠΑ να δίνονται βάσει δαπάνης, αλλά να στραφούν σε κριτήρια όπως η μεγέθυνση των χρηματοδοτούμενων, η βιωσιμότητά τους κοκ. Η χρηματοδότηση αυτή θα λάμβανε την μορφή υπεραποσβέσεων ή ειδικών φορολογικών συντελεστών.

5. Να υποβοηθηθούν οι εξαγορές/συγχωνεύσεις/συνεργασίες. Εδώ, όπου ακριβώς είναι που κυρίως απαιτείται η αλλαγή νοοτροπίας, και πάλιν η διευκόλυνση θα έχει την λογική των αυξημένων αποσβέσεων ή πάλι στοχευμένης χρηματοδότησης ή πρόσβασης σε τραπεζικούς πόρους.

6. Να συμβάλει, τέλος, μια βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος. Εδώ, με δεδομένο το ότι η ρυθμιστική επιβάρυνση στην Ελλάδα είναι 5πλάσια/6πλάσια εκείνης που συναντάται στις Ευρωπαϊκές χώρες, στόχος είναι το κόστος συμμόρφωσης να μειωθεί κατά 50% στα επόμενα χρόνια.

Να ευχηθεί κανείς καλή επιτυχία;