Ο περιπλανώμενος Σαμαρείτης

Ελένη Ταγωνίδη-Μανιατάκη

Εκδόσεις της εφημερίδας Ελευθερία/Μανιατάκειον Ίδρυμα

Καλαμάτα 2020, σελίδες 360

Με την αντίληψη ότι «εκείνο που ομορφαίνει την έρημο είναι ότι κάπου κρύβει ένα πηγάδι» (αντήχηση από Σεντ-Εξιπερί), η Ελένη Μανιατάκη πήρε το ραβδί προσκυνητή και περιήλθε την ευρύτερη περιοχή της Πύλου/της Μεσσηνίας καταγράφοντας και ιστορώντας και αναδεικνύοντας ναούς και τόπους λατρείας και τοπόσημα της περιοχής, σε μια προσπάθεια να συνδέσει τον τόπο με την πνευματικότητα (του ηρακλείτειου «Εν πάντα, εκ πάντων εν και εξ ενός πάντα») και με τη θρησκευτική ταυτότητα.

Επισημαίνοντας το πώς, στο διάβα του χρόνου «και της αδιάλλακτης αδιαφορίας», μνημεία πίστης και πολιτισμού έχουν χαθεί και πώς κινδυνεύει να σβήσει ακόμη η μνήμη τους, γνωρίζει στον αναγνώστη και αυριανό περιηγητή εκκλησίες και ξωκλήσια και αφηγείται ιστορίες. Αίτημα διάσωσης και προστασίας, εκείνο που και ο προλογίζων Πέτρος Θέμελης θεωρεί ως ευχή και δέσμευση «το παρελθόν να μην πεθαίνει ποτέ οριστικά, αλλά να συνεχίζει να υπάρχει και να επιδρά μέσω των γενεών».