Ο χρυσός στην Χαλκιδική: η συνέχεια της ιστορίας

 

Πήραμε χθες την πρωτοβουλία να θυμίσουμε παλιές άκριες της υπόθεσης του Χρυσού στην Χαλκιδική. Ας αρχίσουμε να προσγειώνουμε τώρα σε κάτι σαν το «αύριο». Πριν απ’ όλα, να σημειώσουμε ότι ήδη από την πρώτη μέρα ο Πρόεδρος του ΣΕΒ Θόδωρος Φέσσας προσφέρθηκε για «καλές υπηρεσίες» ώστε οι δυο πλευρές – η Eldorado Gold/Ελληνικός Χρυσός και η Κυβέρνηση – να βρουν έδαφος συνεννόησης. (Την ίδια μέρα, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικός Χρυσός στην συνέντευξη Τύπου που δόθηκε – με πάταγο – είχε αφήσει ή είχε προσπαθήσει να αφήσει ανοιχτές διόδους συνεννόησης). Ήδη και ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, «με θεσμικό ρόλο στην αξιοποίηση των Ορυκτών Πόρων της χώρας και υπεύθυνος συνομιλητής της Πολιτείας», προσφέρει τις καλές του υπηρεσίες προς όλες τις πλευρές προκειμένου να βρεθεί λύση.

Να σημειωθεί ότι όλες οι πλευρές της Κυβέρνησης – διαφορετικά βέβαια ο (και αρμόδιος) Γιώργος Σταθάκης, διαφορετικά η Όλγα Γεροβασίλη… – άφηναν ανοιχτό το θέμα για περαιτέρω συζήτηση. Εδώ μπαίνει στην μέση και το διόλου απλό και ευθύγραμμο των νομικών διαδικασιών: δεν είναι καθόλου, μα καθόλου βέβαιο ότι η Ελληνικός Χρυσός έχει στην φαρέτρα της όλα τα βέλη που επικαλείται, όσο κι αν κάθε φορέας που έχει υποστεί το “Doing business in Greece” έχει το αντανακλαστικό ότι όλο και βαρύνουν ευθύνες το Δημόσιο – χρονοτριβής παρέλκυσης, τυπολατρείας ή και υπονόμευσης. Δεν είναι π.χ. χωρίς ενδιαφέρον ότι, εν όψει ιδίως της τωρινής διαιτησίας, η εταιρεία άλλαξε νομική εκπροσώπηση , μετακινούμενη από το τημ που της είχε εξασφαλίσει το σερί θετικών αποφάσεων στο ΣτΕ, που τώρα επικαλείται. Ούτε η τωρινή διαιτησία, ούτε η συνέχεια αν π.χ. η Eldorado Gold θελήσει να διεκδικήσει αποζημιώσεις (που με περισσήν ευκολία διαβάζουμε ότι θα είναι… – ύψους 10 δις: γενικώς κάτι έχουμε πάθει με τα οικονομικά μεγέθη στην Ελλάδα!) θα είναι οδός στρωμένη με ρόδα.

Πάντως, τόσο η ίδια η Ελληνικός Χρυσός όσο και η Κυβέρνηση συνεχίζουν να δίνουν προς την δημοσιότητα αποσπασματική μόνο ενημέρωση. Άλλο είναι το έργο στην Ολυμπιάδα, άλλο στο Στρατώνι, άλλο εκείνο στις Σκουριές (το πιο «εκρηκτικό» για την τοπική κοινωνία), όλα αυτά στην Χαλκιδική. Άλλη υπόθεση το Πέραμα και οι Σάπες στην Θράκη. Επίσης, άλλη ιστορία η εξορυκτική διαδικασία, άλλο ο εμπλουτισμός, άλλο εντελώς η μεταλλουργική επεξεργασία/παραγωγή χρυσού. Και όταν φθάνουμε στις διαδικασίες και τις τεχνολογίες εξόρυξης και εμπλουτισμού – χάος! Και η Eldorado και η Κυβέρνηση, ό,τι πάθουν τώρα σε οικονομικό και σε πολιτικό κόστος, θα το «αξίζουν» αν μη τι άλλο για την ελλειμματικότατη πληροφόρηση της κοινής γνώμης.

Το κυριότερο: ξεφεύγει, πάει να ξεφύγει η Ελληνικός Χρυσός από τις υποχρεώσεις των σύμβασεών της; μπορεί ή δεν μπορεί να λειτουργήσει η τεχνολογία της «ακαριαίας τήξης» που έχει δεσμευθεί να εφαρμόσει; η άρση των περιβαλλοντικών αντιρρήσεων που είχε το ΣτΕ σε προηγούμενες φάσεις/TVX Gold έχουν ή δεν έχουν σχέση με την σημερινή επένδυση; Βήμα-βήμα, θέμα-θέμα όλα αυτά θάπρεπε να επεξηγούνται κάτω από το πιο εκτυφλωτικό φως δημοσιότητος – και όχι, φυσικά, όταν γίνονται κινήσεις εντυπωσιασμού «στο νήμα» όπως τώρα με την επαπειλούμενη αποχώρηση. Η δε Κυβέρνηση, είναι απλό: όταν υποτεθεί ότι υπάρχει παράβαση των όρων και δεσμεύσεων της Eldorado, να έφερνε το θέμα στην νομική του κατάληξη η ίδια – όχι ως άμυνα οπισθοφυλακών στους χειρισμούς της εταιρείας, ή πάλι σε πρωτοβουλίες των κατοίκων ή απροσδιόριστων περιβαλλοντιστών, ή ακόμη περισσότερο ακτιβιστών.