Πολιτιστικές παρεξηγήσεις;

 

Το φαινόμενο των πολιτιστικών παρεξηγήσεων, όταν δηλαδή ασύμβατα (ή όχι απόλυτα συμβατά) συστήματα έρχονται σε στενή επαφή και προκύπτει έλλειψη κατανόησης, δηλαδή ανοίγεται έδαφος για παρανοήσεις, βρέθηκε κατά κάποιον τρόπο να αποτυπώνεται στις σχέσεις της Κυβέρνησης με τους θεσμικούς εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου.

Χθες βράδυ, ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε κεντρικός ομιλητής στην Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας και, δήλωνε ότι «ακούει με μεγάλη προσοχή και ενδιαφέρον τις θέσεις, τις προτάσεις αλλά και τις ανησυχίες του ΣΒΒΕ» καθώς «πίσω από τις δημόσιες τοποθετήσεις [του ΣΒΒΕ], ακόμη κι αν δεν αρέσουν σ’ εμάς τους πολιτικούς, δεν κρύβονται άλλα κίνητρα». Σε άμεση αντίθεση μ’ αυτό, ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε ότι «δεν ισχύει το ίδιο πάντα για την ηγεσία του ΣΕΒ» για την οποία διέγνωσε ότι «ενώ είναι εξαιρετικά αμφίβολο ποιες ακριβώς παραγωγικές δυνάμεις εκπροσωπεί, είναι βέβαιο ότι τα κίνητρά του είναι αμιγώς πολιτικά». Εκείνο το οποίο δείχνει να κίνησε την τοποθέτηση του Πρωθυπουργού, ήταν η στάση του ΣΕΒ στο θέμα της μείωσης των συντάξεων και την σχετική δημόσια συζήτηση (η οποία, για την Κυβέρνηση, απετέλεσε συστάτευση με την Αντιπολίτευση…).

Πάντως, λίγες μέρες νωρίτερα, η προώθηση – από την υπουργό Εργασίας Έφη Αχτιόγλου, η οποία έκανε και σχετικές δηλώσεις στην Βουλή («κενό εκπροσώπησης της βιομηχανίας από τον ΣΕΒ») – διάταξης με την οποία στους κοινωνικούς εταίρους προστέθηκε, πέραν του ΣΕΒ, την ΕΣΕΕ (εμπόριο), την ΓΣΕΒΕΕ (μικρομεσαίοι) και του ΣΕΤΕ (τουρισμός) αυτοτελώς ο ΣΒΒΕ, είχε φέρει οξεία αντίδραση του ΣΕΒ. Ο οποίος σημείωνε ότι οι βιομηχανίες που είναι μέλη του ΣΕΒ διαθέτουν 54% του ενεργητικού του δευτερογενούς τομέα (έναντι 11,5% του ΣΒΕΕ) και 56,5% των πωλήσεων (έναντι 12,2%). καθώς και ότι αρκετές επιχειρήσεις είναι μέλη αμφότερων των Συνδέσμων. Προστέθηκε επίσης, διορθωτικά, ότι ο ΣΕΤΕ δεν είναι μέλος του ΣΕΒ (όπως η κ. Αχτσιόγλου είχε αφήσει να εννοηθεί), αλλά και ανέβηκαν οι τόνοι με αναφορές στο ότι «οι κοινωνικοί εταίροι δεν πρέπει να αποτελούν δεκανίκι καμιάς Κυβέρνησης και κανενός κόμματος».

Παράλληλα, σε κοινή επιστολή προς το Υπουργείο Εργασίας ΣΕΒ-ΓΣΒΕΕ, ΕΣΕΕ-ΣΕΤΕ αμφισβήτησαν την σοφία «αναγνώρισης της ιδιότητας του θεσμικού κοινωνικού εταίρου σε μια περιφερειακή εργοδοτική οργάνωση», μιλώντας για «αποδυνάμωση του συνδικαλισμού εργοδοτών και εργαζομένων». Ενώ ανακινήθηκε και θέμα επιλογής από τις επιχειρήσεις-μέλη να επιλέξουν (και να αναφέρουν) από ποιον φορέα αντιπροσωπεύονται.

Η ένταση αυτή δημιούργησε απορία καθώς, λίγες μόλις μέρες νωρίτερα ο Πρόεδρος του ΣΕΒ Θόδωρος Φέσσας είχε εκφραστεί θετικά για την συμφωνία του Eurogroup της 21ης/22ης Ιουνίου, εκτιμώντας ότι «μειώνονται σημαντικά οι ανάγκες εξυπηρέτησης του χρέους για την επόμενη 15ετια». Ακόμη περισσότερο, όμως, είχε σημειωθεί η τοποθέτηση Φέσσα στην Γ.Σ. του ΣΕΒ: «Σε τρεις μήνες, η χώρα βγαίνει από τα μνημόνια. Κύριε Πρωθυπουργέ, αυτό είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. Συγχαρητήρια!». τοποθέτηση η οποία είχε προξενήσει ουκ ολίγες εσωτερικές αναταράξεις στον χώρο του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Ακόμη παραπίσω, είχαμε την διάσταση του βάρους της παρουσίας της βιομηχανίας (και δη της μεταποίησης) στα πλαίσια του ΣΕΒ/Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας (και όχι «Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών»), αλλά και της δημιουργίας της «Ελληνικής Παραγωγής» με επίκεντρο την μεταποίηση (αλλά και συμμετοχή των περιφερειακών Συνδέσμων, μεταξύ των οποίων και ο ΣΒΒΕ). Έκτοτε «Ελληνική Παραγωγή» και ΣΕΒ έδειξαν να προσεγγίζονται αμοιβαίως. Όμως είναι κάπως παράξενο, σ’ αυτήν την διαδικασία να έρχεται να συμπαραταχθεί η πολιτική – εν προκειμένω η Κυβέρνηση.

Μήπως λοιπόν θα ήταν χρησιμότερο να θεωρηθεί απ’ όλες τις πλευρές ότι ζήσαμε/έζησαν μια «πολιτιστική παρεξήγηση» και να το πάνε παρακάτω;