«Πού πάει το πράγμα» στα φορολογικά (συνέχεια)

 

Βλέπαμε χθες πώς στο 4ο Athens Forum on Taxation προσεγγίστηκαν κεντρικά ζητήματα προβληματισμού γύρω από τα φορολογικά, σήμερα, στα πλαίσια μιας συζήτησης επί παρουσιάσεων από εμπειρογνώμονες – δικηγόρους, νομικούς συμβούλους, λογιστές – του χώρου. Μετά την πολιτική περισσότερο χθεσινή κατάθεση, σήμερα ο λόγος στην περισσότερο τεχνική πλευρά.

Ήδη ο Πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Κωνσταντίνος Κόλλιας στάθηκε στον φαύλο κύκλο που αποτελούν τα συσσωρευμένα εισπρακτικά μέτρα των τελευταίων «γύρων» πολιτικής – όχι δε μόνον λόγω των φορολογικών συντελεστών καθευαυτών, όσο λόγω της σώρευσης με τις ασφαλιστικές εισφορές, λόγω των δυσανάλογα βαριών διαδικασιών και των απαιτούμενων ανθρωποωρών για την συμμόρφωση και λόγω της ανασφάλειας που εισάγουν οι συνεχείς αλλαγές.

Αυτό το πλέγμα οδήγησε στο κλείσιμο 100.000 «μπλοκάκια», με δηλούμενο συνολικό εισόδημα 20% κάτω από το 2015. Γι αυτόν, είναι απαραίτητα μέτρα εξορθολογισμού: πρώτη προτεραιότητα για την λειτουργικότητα της οικονομίας αποτελεί η υπόθεση του ακατάσχετου λογαριασμού (για μισθοδοσία, βασικές δαπάνες παραγωγικής διαδικασίας, ασφαλιστικές εισφορές και φόρους).

Ο Γ. Αθανασιάδης, Διευθυντής Δημοσιονομικών υποθέσεων της «Παπαστράτος»/ΡΜΙ περιέγραψε διεξοδικά πώς οι 11 διαδοχικές αυξήσεις στην φορολογία των καπνικών προϊόντων (που, στα χρόνια της κρίσης, οδήγησαν στο 89,4% της τιμής των τσιγάρων να είναι φόρος – 10% πάνω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο) δεν έφεραν απλώς το κλείσιμο 12.000 καταστημάτων/ιδίως περιπτέρων αλλά και οδήγησαν το 1/5 των πωλούμενων να είναι λαθραία, αλλά και τα έσοδα – παρόλες τις αυξήσεις, και μάλιστα λόγω της επιλεγόμενης δομής της φορολογίας – να έχουν παραμείνει στο επίπεδο του … 2009.

Ο Π. Παπανικολάου, πάλι, μιλώντας ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Ελλήνων Παραγωγών Αποσταγμάτων και Αλκοολούχων Ποτών, έδωσε την αντίστοιχη εικόνα για την άλλη μεγάλη οικογένεια καταναλωτικών προϊόντων όπου η φορολογική πολιτική λειτούργησε αντιπαραγωγικά. Φέρνοντας π.χ. μείωση έως και 40% στις καταγραφόμενες καταναλώσεις αλλά και… έκρηξη του λαθρεμπορίου.

Μιλώντας από τον χώρο της οικονομίας αλλά και στο μεταίχμιο της πολιτικής, ο Τέλης Αϊβαλιώτης επισήμανε ότι η φορολογική πολιτική που διαχρονικά εφαρμόστηκε ωθεί τις επιχειρήσεις  στην Ελλάδα να είναι και να παραμένουν μικρές. Η διατήρηση χιλιάδων επιχειρήσεων «στην σπηλιά του Κύκλωπα» έχει δημιουργήσει ένα φαινόμενο περιθωριοποίησης πολλών ανθρώπων αλλά και διατήρησης επιχειρήσεων-ζόμπι με παγωμένα στοιχεία ενεργητικού και με συνεχώς πληθωριζόμενα χρέη. Κατάσταση που λειτουργεί συνολικά σαν βαρίδι σε μια ούτως ή άλλως τραυματισμένη οικονομία.

Ως αντίβαρο από τον νομικό κόσμο, ο Γιώργος Μυλωνογιάννης του δικηγορικού γραφείου FDMA στάθηκε σε σειρά από ακραίες και δύσκολα αντιμετωπίσιμες ελεγκτικές πρακτικές: άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών με την απαίτηση να προσκομίζονται στοιχεία για την διαδρομή του χρήματος, μεταχείριση οικογενειακών μεταβιβάσεων ως δωρεές, ιχνηλασία/tracing  της εισαγωγής/επανεισαγωγής κεφαλαίων από το εξωτερικό – όλα αυτά λειτουργούν αποθαρρυντικά σε δυναμικά τμήματα της οικονομίας.